<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener("load", function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <iframe src="http://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID=6390298327134530354&amp;blogName=Romeo+%26+Juliet&amp;publishMode=PUBLISH_MODE_BLOGSPOT&amp;navbarType=BLUE&amp;layoutType=CLASSIC&amp;searchRoot=http%3A%2F%2Fromeo-juliett.blogspot.com%2Fsearch&amp;blogLocale=el_GR&amp;homepageUrl=http%3A%2F%2Fromeo-juliett.blogspot.com%2F" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" frameborder="0" height="30px" width="100%" id="navbar-iframe" allowtransparency="true" title="Blogger Navigation and Search"></iframe> <div></div>
Romeo & Juliet
Παρασκευή, Αύγουστος 22, 2008 74." SUMMER WINE ", lyrics

Ville Valo feat. Natalia Avelon - Summer Wine
Υπέροχη διασκευή σε τραγούδι των 60s της Nancy Sinatra και του Lee Hazlewood.
Το βιντεάκι του σας το χαρίζω στο άλλο μου blog Ηλιαχτίδα, το οποίο πλέον θα λειτουργεί. Πολλά Φιλιά!


Natalia Avalon:
Strawberries cherries and an angel΄s kiss in spring
My summer wine is really made from all these things

Ville Valo:
I walked in town on silver spurs that jingled to
A song that I had only sang to just a few
She saw my silver spurs and said lets pass some time
And I will give to you summer wine
Ohh-oh-oh summer wine

Natalia:
Strawberries cherries and an angel΄s kiss in spring
My summer wine is really made from all these things
Take off your silver spurs and help me pass the time
And I will give to you summer wine
Ohhh-oh summer wine

Ville:
My eyes grew heavy and my lips they could not speak
I tried to get up but I couldn΄t find my feet
She reassured me with an unfamiliar line
And then she gave to me more summer wine

Ohh-oh-oh summer wine

Natalia:
Strawberries cherries and an angel΄s kiss in spring
My summer wine is really made from all these things
Take off your silver spurs and help me pass the time
And I will give to you summer wine
Mmm-mm summer wine

Ville:
When I woke up the sun was shining in my eyes
My silver spurs were gone my head felt twice its size
She took my silver spurs a dollar and a dime
And left me cravin΄ for more summer wine
Ohh-oh-oh summer wine

Natalia:
Strawberries cherries and an angel΄s kiss in spring
My summer wine is really made from all these things
Take off your silver spurs and help me pass the time
And I will give to you summer wine
Mmm-mm summer wine

Ετικέτες , ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 10:14 μμ :: 9 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τρίτη, Ιούλιος 29, 2008 73. ΔΙΚΑΙΩΣΗ...


Επιτέλους! Το απάνθρωπο, κυνικό & αδίστακτο κάθαρμα που διέπραξε τη στυγερή δολοφονία του πολύ αγαπητού ηθοποιού Νικόλα Σεργιανόπουλου πιάστηκε & μάλιστα ομολόγησε! Δόξα τω Θεώ! Ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ από εμένα στους αστυνομικούς του τμήματος ανθρωποκτονιών, που έκαναν αυτή τη φορά τόσο καλά τη δουλειά τους, παρά τις όποιες δυσκολίες είχαν να αντιμετωπίσουν από τη δημοσιότητα & την έκταση που πήρε το θέμα!
Τουλάχιστον τώρα η ψυχούλα του αδικοχαμένου Νικόλα μπορεί να δικαιωθεί... Την ίδια δικαίωση μπορούν να νιώσουν & οι άνθρωποι της οικογενείας του, οι φίλοι του, ακόμη κι εμείς όλοι που τόσο τον θαυμάζαμε χωρίς να τον γνωρίζουμε προσωπικά. Και μπορούμε επίσης, όλοι μας να πάρουμε μια βαθειά ανάσα εφησυχασμού γνωρίζοντας πως δεν κυκλοφορεί έξω ελεύθερο αυτό το ανθρωπόμορφο κτήνος!
Μακάρι να γινόταν να συλληφθούν & όλοι όσοι έχουν διαπράξει ανάλογα εγκλήματα σε θύματα όχι το ίδιο διάσημα... Και μακάρι τέλος, να σαπίσει στη φυλακή ο 30χρνος Γεωργιανός δολοφόνος, να μη βγει ποτέ εάν πραγματικά δε συμμορφωθεί...!

Τώρα μπορώ να σας πω "Καλό Ταξίδι" κύριε Μαρκορά...

Ετικέτες , ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 4:31 μμ :: 3 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Παρασκευή, Ιούνιος 06, 2008 72. ΒΡΕΙΤΕ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ κ.ΣΕΡΓΙΑΝΟΠΟΥΛΟ...




Ένας αξιολάτρευτος άνθρωπος, ένας εξαιρετικά ταλαντούχος ηθοποιός, ένας γοητευτικότατος άντρας πέθανε προ 2 ημερών με τρόπο φρικτό, ανίερο, εντελώς πέρα από τα όρια του ανθρώπινου νου...
Δεν με ενδιαφέρουν καθόλου οι ιδιαιτερότητες του Νικόλα ή οι ερωτικές του προτιμήσεις! Για μένα δεν έχουν καμμία σημασία! Σημασία έχει μόνο πως ήταν κατά κοινή ομολογία Άνθρωπος (με άλφα κεφαλαίο!), αξιοπρεπέστατος & γλυκύτατος! Σημασία έχει πως σε κανένα μα κανένα ανθρώπινο ον δεν αξίζει τέτοιος φρικτός θάνατος...
Σημασία έχει πως ΠΡΕΠΕΙ οπωσδήποτε να τιμωρηθεί αυτό το κτήνος!!! Γιατί άνθρωπος δε θα μπορούσε ποτέ να φερθεί έτσι σε άλλο ανθρώπινο ον. Ούτε καν στα ζώα δεν μπορούμε να φερθούμε έτσι...
Ας βοηθήσουμε όλοι να δικαιωθεί η ψυχή του κυρίου Σεργιανόπουλου! Παρακαλώ πολύ οποιονδήποτε γνωρίζει κάτι, την παραμικρή λεπτομέρεια, να τολμήσει να την καταθέσει στους αστυνομικούς που πασχίζουν να λύσουν αυτό το ανόσιο έγκλημα! Και παρακαλώ επίσης πολύ, όλους όσους ρισκάρουν την ίδια τους τη ζωή με παρόμοιους τρόπους με το Νικόλα, να παραδειγματιστούν από το φρικτό & άδικο τέλος του, για να αρχίσουν να προσέχουν! Δυστυχώς η κοινωνία μας πια βρύθει από αδίστακτα & θρασύδειλα υποκείμενα...
Ευχαριστώ!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 9:21 μμ :: 4 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Παρασκευή, Απρίλιος 04, 2008 71. Ένα τελευταίο ...αφιερωμένο εξαιρετικά!


Παρότι σταμάτησα εδώ & λίγο καιρό να γράφω στο παρόν blog, ωστόσο επέστρεψα για να ανεβάσω ένα τελευταίο post που έπρεπε να το είχα γράψει νωρίτερα.

Όφειλα λοιπόν πιό πριν να είχα αφιερώσει ένα (τουλάχιστον) post στον αγαπημένο μου Στυλιανό, στο σύζυγο-σύντροφό μου, στον άνθρωπο που με στηρίζει πάρα πολύ σε ό,τι κι αν κάνω! Αυτός ο καταπληκτικός άνθρωπος, είναι για μένα χωρίς υπερβολή τα πάντα στη ζωή μου (ακόμη & μετά τη γέννηση του παιδιού μας & παρά τη λατρεία που της έχω). Από την ημέρα που τον πρωτοείδα ένιωσα πως είχα απέναντί μου τον μεγάλο έρωτα της ζωής μου κι έτσι ακριβώς νιώθω 10 ολόκληρα χρόνια τώρα! Ακούω τα βράδυα την ανάσα του (& το ροχαλητό του ακόμη) & νιώθω πόσο πολύ τον Αγαπώ τις στιγμές που σκέπτομαι με αγωνία μην τυχόν πάθει ποτέ τίποτε... Μυρίζω τη μυρωδιά του & με εξιτάρει πάντοτε το ίδιο, με αγγίζει & με τρελλαίνει!

Αλλά δεν είναι μόνο η σαρκική επιθυμία που νιώθω γι΄αυτόν τον άνθρωπο ολοζώντανη τόσα χρόνια τώρα, είναι πολλά παραπάνω... Από την ημέρα που τον γνώρισα κατάφερε να με αλλάξει με έναν τρόπο σχεδόν μαγικό! Η ηρεμία του, το χιούμορ του, η διπλωματία του, η καλοσύνη του, όλα του με έχουν επηρεάσει απίστευτα, με έχουν κάνει να θέλω να του μοιάσω (τόσο τον θαυμάζω!) & ειλικρινά πιστεύω πως πολλά από αυτά που είμαι εγώ σήμερα σαν άτομο, του τα χρωστώ...

Ο Στυλιανός μου είναι για μένα πολλά περισσότερα από όσα ονειρεύτηκε νομίζω ποτέ γυναίκα να βρει στον καλό της: δεν είναι μόνο ο σύζυγός μου, είναι ο εραστής μου (& νομίζω πια πως θα παραμείνει για πάντα), το φιλαράκι μου (γελάμε απίστευτα οι δυό μας),o Ροδίτης Θεός Μου που εξαιτίας του απαρνήθηκα την πόλη μου, την οικογένειά μου, τους φίλους μου, το σπίτι μου & δεν το μετάνιωσα ποτέ, είναι ο σοφός & πανέξυπνος καθοδηγητής μου!!! Σε όλες τις δύσκολες καταστάσεις ξέρει ακριβώς τί να κάνει για να τις ξεπεράσουμε, σε όλα τα διλήμματα βρίσκει την πιό σωστή λύση & είναι πάντοτε ακούραστος, πάντοτε υπερδραστήριος, βράχος σωστός! Δεν υπερβάλλω καθόλου αν πω, πως χωρίς εκείνον εγώ είμαι μισή: είναι οι φτερούγες μου για να μπορώ να επιχειρώ διάφορα, είναι η δύναμή μου, η καρδιά μου...

Λατρεμένε μου Στυλιανέ Σ΄ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μέσα από την καρδιά μου για όλα όσα μου προσφέρεις & σου ζητώ ειλικρινά συγνώμη αν κάποιες φορές σε στεναχωρώ. Θέλω ακόμη να σου πω πως πραγματικά είσαι ο άγγελός μου, το άλλο μου μισό & πως νιώθω απίστευτα τυχερή που βρεθήκαμε εμείς οι δύο σ΄αυτή τη ζωή!!! Μακάρι να είσαι πάντοτε καλά για να μπορώ κι εγώ να είμαι καλά...
Φιλιά Αγάπης σου δίνω!
Το Μαράκι Σου.-



*Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη με κινητό γι΄αυτό δεν είναι ολοκάθαρη.

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 4:40 μμ :: 12 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Δευτέρα, Μάρτιος 03, 2008 70. ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!



Γράφω αυτό το post για να σας πω με κάθε ειλικρίνεια, πως δεν έχω το χρόνο που θα ήθελα, για να μπορώ να σας γράφω όλα όσα θα ήθελα... Διανύω μια πολύ όμορφη φάση της ζωής μου, έχω μια καταπληκτική οικογένεια (την οποία σκοπεύω & να αυξήσω, όχι, δεν είμαι έγκυος αν & θα το επιδιώξουμε!) που τη λατρεύω, μια δουλειά που αγαπώ πολύ, κάποιους πολύ αγαπητούς φίλους & πάρα πολλά πράγματα που θέλω να βρω χρόνο για να ξεκινήσω ακόμη! Με άλλα λόγια, όσο κι αν μου αρέσει πολύ η επικοινωνία με όλους εσάς, ωστόσο πρέπει να ιεραρχήσω αυτή τη στιγμή τις ανάγκες μου & να οργανώσω καλύτερα το χρόνο μου. Θέλω να περνώ περισσότερες ώρες με τον Στελλάκο μου, να παίζω περισσότερες ώρες με το παιδί μου, θέλω να ασχοληθώ περισσότερο με τη δουλειά μου (γιατί είναι προσωπική επιχείρηση, η οποία μάλιστα αποδίδει πολύ καλά & άρα, όσο περισσότερο ασχολούμαι εγώ μαζί της τόσο περισσότερο κερδισμένη βγαίνω) & φυσικά υπάρχουν μερικές δεκάδες -τουλάχιστον- πράγματα που θέλω να κάνω για τον εαυτό μου! Για παράδειγμα θέλω να ξεκινήσω χορό, tennis, ζωγραφική & οπωσδήποτε να κάνω πολλά-πολλά-πολλά ταξίδια!!!
.......................................................................
Άρα αγαπημένοι μου φίλοι, κάπου εδώ θα σας αποχαιρετήσω. Ευτυχώς που αυτό θα γίνει μέσω Internet γιατί δεν μου αρέσουν καθόλου οι αποχαιρετισμοί. Ίσως γιατί δεν τους πιστεύω καθόλου! Βαθειά μέσα μου μάλιστα, πιστεύω πως εφόσον δε θέλουμε να αποχωριστούμε από κάποιον, τότε κάπου, κάπως θα ξαναβρεθούμε! Το ίδιο εύχομαι & για όλους εσάς που μου κρατήσατε συντροφιά τόσες πολλές στιγμές όλο αυτό τον χρόνο! Μακάρι να τύχει κάπου, κάπως, να συναντηθούμε, να γνωριστούμε & γιατί όχι; Να γίνουμε & πολύ καλοί φίλοι!!! Τώρα όμως έχω να κάνω τόσα πολλά, που ειλικρινά το blogging για μένα είναι κατάχρηση χρόνου & πολυτέλεια.
Σίγουρα θα μου λείψετε αρκετά & σίγουρα σε πολλούς από εσάς θα μπαίνω συχνά να διαβάζω τα νέα σας. Ίσως μάλιστα κάποτε να αποφασίσω να συνεχίσω από εδώ που τώρα σταματώ! Και να κάνω μια νέα αρχή στο blogging, πιό όμορφη & με περισσότερο νόημα. Έχω να σας πω τόσα πολλά, που ώρες-ώρες στεναχωριέμαι για την έλλειψη χρόνου που σ΄αυτή τη φάση της ζωής μου βιώνω & εξαιτίας της οποίας δεν προλαβαίνω να post-άρω ούτε το 1/100 από όσα επιθυμώ...
Εύχομαι να είστε όλοι καλά, να βρείτε τον τρόπο για να είστε αληθινά χαρούμενοι, να ΑΓΑΠΑΤΕ τον εαυτό σας αλλά & τους γύρω σας με ειλικρίνεια & τότε όλα θα γίνουν πολύ πιό μαγικά στη ζωή σας!

Σας φιλώ όλους γλυκά,
Μαρία.-

*Εάν προσπαθείτε να αφήσετε σχόλιο αλλά δεν το βλέπετε, να σας ενημερώσω πως εγώ τα διαβάζω, απλά έχω ενεργοποιήσει τον μετριασμό σχολίων.

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 12:44 πμ :: 16 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τρίτη, Φεβρουάριος 26, 2008 69. NAI, ΑΓΟΡΑΖΩ ΚΙΝΕΖΙΚΑ ΡΟΥΧΑ!



Κι εγώ & όλοι μας! Θέλουμε δε θέλουμε, είτε το ξέρουμε είτε όχι! Μπορεί εμάς να μας "τρώει" η μεγαλομανία, η επιδειξιομανία & μια τρέλα να κυνηγάμε τα "επώνυμα" ρούχα ή αλλιώς τις φίρμες, μπορεί να θεωρούμε (& αρκετές φορές όχι άδικα) πως "όσα δίνεις, τόσα παίρνεις" άρα πως ένα φτηνό ρούχο δεν είναι ποιοτικό, όμως καιρός να ανοίξουμε τα ματάκια μας & να αρχίσουμε να προσέχουμε καλύτερα αυτά που αγοράζουμε!

Σήμερα αγόρασα ένα καταπληκτικό, κόκκινο, κοντό, μάλλινο με μαύρες δερμάτινες λεπτομέρειες, Max-Mara παλτό! Σε αυτό το μοδάτο style που θυμίζει ρεντιγκότα ή σμόκιν σακάκι -οι κυρίες θα με καταλαβαίνουν- με όρθιο γιακά, στενή ζώνη στη μέση & πιέτες πίσω. Τώρα που σας γράφω το έχω κρεμασμένο απέναντί μου στην κρεμάστρα & το καμαρώνω... (ψώνιο θα μου πείτε)! Τα καρτελλάκια του όλα κανονικά γράφουν τα γνωστά "ΜΑΧ-ΜΑRA, Made in Italy" το ίδιο & η ετικέττα που έχει στην πλάτη. Όταν όμως έψαξα το μέσα καρτελλάκι για να επιβεβαιώσω την ποιότητα της σύνθεσης, είδα να γράφει κάτω από τη σύνθεση "Fabrique en Chine" !!! Το ίδιο είχα δει & πριν λίγο καιρό σε ένα πουλόβερ μάρκας GANT που αγόρασα στο σύζυγό μου, το ίδιο ακριβώς & πέρσι σε κάποια ρουχάκια MOTHERCARE & MATOU FRANCE της μικρής, σε μια ωραιότατη δερμάτινη τσάντα VALENTINO, αλλά το ίδιο γράφουν & όλα τα ρουχάκια που πουλάνε στα JUMBO!!!

Kαταλάβατε το μυστικό;;; Είτε ρούχα "επώνυμα" αγοράσουμε πλέον, είτε ρούχα από κινέζικο κατάστημα, ένα & το αυτό είναι! Αφού όλα ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ράβονται πλέον στην Κίνα (για το γνωστό λόγο των πάνθφηνων εργατικών χεριών)! Κι ας το παίζουμε εμείς εκλεκτικοί & δήθεν αγοράζοντας φίρμες & τριπλοπληρώνοντάς τες κιόλας, το μόνο που αλλάζει είναι η δική μας ψυχοχύνθεση όταν σκεπτόμαστε πως φοράμε ρούχο του "τάδε" σχεδιαστή! Γι΄αυτό λοιπόν, ας μην πολυενδιαφερόμαστε για το ταμπελάκι της υπόθεσης, παρά ας αγοράζουμε ρούχα που μας αρέσουν για την ποιοτική τους σύνθεση & την προσεγμένη τους ραφή, αφού πια αυτό μόνο αξίζει να προσέχουμε.

Το μόνο που με θλίβει όμως σ΄αυτή την ιστορία (για να πω την αλήθεια προσωπικά καθόλου δεν με ενοχλεί να ξέρω πως Κινέζοι ράβουν τα ρουχάκια μου) είναι να υποψιάζομαι πως μικρά παιδάκια, ανήλικα, τα εκμεταλλεύονται εκεί κάτω στις βιοτεχνίες ρούχων της Ασίας (δυστυχώς αυτό είναι μια τραγική αλήθεια), πληρώνοντάς τα το πολύ με 1 ή 1,5 δολλάριο ημερησίως & τα έχουν να τους ράβουν τόνους ολόκληρους από ρούχα... Eκεί είναι που έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις το δουλεμπόριο ανηλίκων, αφού κοροϊδεύουν τα παιδιά τάζοντάς τους μια πλούσια ζωή, τα απομακρύνουν από τις οικογένειές τους μεταφέροντάς τα σε άλλες, απομακρυσμένες περιοχές της Ασίας κι εκεί τα μαντρώνουν στην κυριολεξία μέσα σε εργοστάσια που είναι χτισμένα σε ερημικές κι απόμακρες περιοχές, από όπου δεν μπορούν ούτε ξέρουν το δρόμο για να φύγουν...
Αυτό είναι το μόνο (αλλά ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ) που πρέπει να προσέξουμε όλοι μας! Και ίσως τις δικές μας βιοτεχνίες ρούχων, που οικονομικά πάνε από το κακό στο χειρότερο...
Φιλιά σε όλους/όλες

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 3:04 μμ :: 7 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τρίτη, Φεβρουάριος 19, 2008 68. Λυπάμαι την ...κυρία του κυρίου...



Αναφέρομαι στο ζεύγος Πασχάλης (Αρβανιτίδης) & Αλίκη (η σύζυγός του). Που πράγματι είναι άξιο θαυμασμού το ότι μετά από τόσα χρόνια γάμου κυκλοφορούνε πιασμένοι χεράκι-χεράκι σαν έφηβοι ερωτοχτυπημένοι! Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Προφανώς μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις, τα σκάνδαλα, το καϋμένο το μωρό, το DNA test, τις αρνήσεις του ζεύγους για την πατρότητα του παιδιού κ.λ.π. μόνο ερωτευμένο δεν μπορεί να είναι ένα τέτοιο ζευγάρι...
Δε θέλω να αναφερθώ καθόλου στο τί έλεγαν πριν το Test & τί λένε τώρα, γιατί δεν έχω καμμία διάθεση να τους κουτσομπολέψω! Κι ο λόγος που γράφω αυτό το post είναι για να δηλώσω σαν γυναίκα την αλληλεγγύη μου απέναντι σ΄αυτή την κοπέλα (την Αλίκη), για να πω απλά πως τη γυναίκα του Πασχάλη πραγματικά τη λυπάμαι. Η ίδια φαίνεται αξιοπρεπέστατος άνθρωπος, δυναμική, γυναίκα με φτασμένη καριέρα, στοργική σύζυγος. Κι όμως, νομίζω πως από την πολύ αγάπη της για το σύζυγό της αλλά & από την πολύ εμμονή της να κλείσει τα στόματα του κόσμου, έχει γίνει θύμα της όλης καταστάσεως! Σαν τη Χίλαρυ για παράδειγμα, όταν έσκασε η ιστορία με τη Μόνικα! Μόνο που η Χίλαρυ είχε & κάτι (σημαντικό) να κερδίσει σαν αντάλλαγμα όταν επέλεξε να μην χωρίσει, αλλά να σταθεί στο πλευρό του Μπιλ! Ετούτη εδώ η δική μας, τί να κερδίσει; Το πολύ-πολύ με την πρώτη ευκαιρία ο καλός μας ο Πασχάλης να την ξανακερατώσει (ή λέτε να μην το τολμήσει από το φόβο μή γίνει τελικά πολύτεκνος;)
Τέλος πάντων, τέτοιες αποφάσεις από τέτοιες γυναίκες εγώ μπορεί να τις κατανοώ, αλλά δεν μπορώ σε καμμία περίπτωση να τις δικαιολογήσω ή να τις δω σαν ορθές. Είναι -κατά τη δική μου γνώμη- σα να ακυρώνουν οι ίδιες με την τωρινή τους στάση όλα τα προηγούμενα χρόνια της αξιοπρεπούς ζωής τους. Κι εντάξει, δε λέω "ας ρίξουν & λίγο νερό στο κρασί τους" κάποιες φορές, τα γεγονότα όμως που έχουν μεσολαβήσει δεν είναι απλώς λίγο νερό...
Την είδα σήμερα αυτή τη γυναίκα, να απαντούν στις απαντήσεις μιας δημοσιογράφου όντας αγκαλιά με τον αγαπημένο της σε ένα μπαράκι & πραγματικά έτσι όπως την παρατηρούσα τη λυπήθηκα: πιστεύω ότι όσο κι αν υποκρίνεται πως είναι καλά, πως είναι πολύ αγαπημένοι με τον αντρούλη της & πως δεν "τρέχει κάστανο", στην πραγματικότητα είναι βαθειά πληγωμένη από το όλο θέμα & δεν μπορεί ακόμη να συνηδειτοποιήσει πως ο Πασχάλης της της το έκανε αυτό. Όταν όμως στην πορεία πειστεί & η ίδια πως δυστυχώς μια χαρά διπλή ζωή έκανε ο κύριος Πασχάλης κάποτε, τότε νομίζω θα νιώσει τόσο αηδιασμένη από την υποκρισία του αλλά & από τον εαυτό της ακόμη που τον στήριζε & τον πίστευε με τόση θέρμη, που θα τον εγκαταλείψει αμέσως! Δεν ξέρω εάν θα βγάλουν διαζύγιο (ίσως αυτή σα δικηγόρος να αρχίσει πια να σκέφτεται πιό νομικίστικα & να δει πως δε θα τη συμφέρει τώρα ένα διαζύγιο) πάντως πιστεύω πως (ακόμη κι αν εμείς όλοι αυτό δεν το μάθουμε ποτέ από τα κανάλια) θα ζούνε χώρια!
Και ίσως θα κάνουν πάρα πολύ καλά, μια που η προδοσία είναι πάντα προδοσία! Κι αν είσαι από τους ανθρώπους που μπορείς να τη συγχωρήσεις, να μην την ξανασκεφτείς ποτέ & να προχωρήσεις σαν να μή συνέβη τότε εντάξει, αν όμως είσαι από τους/ις άλλους/ες, εκείνους τους πραγματικά έξυπνους όσο κι αξιοπρεπείς ανθρώπους (όπως νομίζω είναι η κυρία Αλίκη) τότε ούτε θέλεις, αλλά ούτε & μπορείς να τη συγχωρήσεις, όσο κι αν αγαπάς τον καλό σου! Γιατί ακριβώς λόγω της αξιοπρέπειάς σου, έχεις ανεβασμένη αυτοεκτίμηση & άρα απαιτείς & από τον/ην σύντροφό σου να σε αγαπά κι όχι να σε κοροϊδεύει!!!
Αυτά!

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 2:57 μμ :: 17 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Πέμπτη, Φεβρουάριος 14, 2008 67. ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΤΕ ΟΛΟΙ! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!


click to create your own



click to create your own



click to create your own

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 9:55 πμ :: 11 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Παρασκευή, Φεβρουάριος 08, 2008 66. Εκ βαθέων...!



Μάλλον κάτι αιωρείται στην ατμόσφαιρα! Δεν εξηγείται διαφορετικά...
Ενώ η πολιτική (& δημοσιογραφική) ζωή του τόπου περνάει κρίση με τα σκάνδαλα να "σκάνε" το ένα μετά το άλλο, (Ζαχόπουλος, Θέμος, Siemens,) εδώ στην πανέμορφη "επαρχία" (ό,τι κι αν πει κανείς για την ομορφιά της Ρόδου θα είναι λίγο φυσικά!) ένα άλλο ροζ σεξο-σκάνδαλο έπεσε με μορφή χιονοστιβάδας & στο κατρακύλησμά του πήρε μαζί αρκετούς...

Πριν μία εβδομάδα περίπου όλα τα τοπικά μέσα ενημέρωσης το ανέφεραν με λεπτομέρειες που τσακίζουν κόκκαλα: 5-6 "κυρίες", κάποιες εκ των οποίων παντρεμένες βγήκαν το βράδυ για να κάνουν το γνωστό πια batchelor party! Μία εξ΄αυτών την επομένη θα στεφανωνόταν τον εκλεκτό της & θεώρησαν όλες τους πως έπρεπε να γιορτάσουν παρέα την τελευταία βραδιά της εργένικης ζωής της... Αλλά για τί είδους γιορτή νομίζετε πως σας μιλάω; Χμ...

Πήγαν οι καλές σου λοιπόν & "ψωνίσαν" άλλους τόσους νέγρους από ένα σημείο όπου οι έρημοι κάνουν πιάτσα (όχι αυτή την πιάτσα που φανταστήκατε πονηρούτσικα!) περιμένοντας να περάσει κανένας μεγαλοεργολάβος να τους πάρει για κανένα μεροκάματο σε κάποια από τις οικοδομές του! Φτωχοί & πεινασμένοι άνθρωποι καθώς είναι δεν αρνήθηκαν τις ανήθικες προτάσεις των "καλών κυριών", αφού μάλιστα τους έταξαν & πολύ καλά λεφτά! (Φαντάζομαι πως οι νέγροι θα σκεφτήκαν κάτι του τύπου "ωραία, θα πηδήξουμε & θα μας πληρώσουν κι από πάνω"!)

Οι εντιμότατες & ευ-υπόληπτες κατά τα άλλα όμως νεαρές κυρίες, δεν ήταν διατεθειμένες φαίνεται να το γιορτάσουν μόνο τόσο συμβατικά..! Είχαν προμηθευτεί & κάτι όμορφα "ειδικά" χαπάκια, ξέρετε, από εκείνα που ανεβάζουν τη διάθεση & όχι μόνο! Δώσαν λοιπόν στους (το ξαναλέω & το πιστεύω) έρημους τους νέγρους ο Θεός ξέρει πόσα, κατεβάσαν & οι ίδιες ουκ ολίγον αλκοοόλ & δεν ξέρω βέβαια & τί άλλο, & η κατάληξη;
............................................................................
Την επομένη τους τρέχαν όλους μαζί πακέτο στο νοσοκομείο, μετά στην κλινική για να καταλήξουν τελικά σε νοσοκομείο όχι της Ρόδου, αλλά της Κρήτης! Τέτοια ήταν παρακαλώ η κατάντια τους...
Ο ένας ο νέγρος κόντεψε να πεθάνει από ανακοπή από τα πολλά viagra, η μία "κυρία" (η παντρεμένη παρακαλώ) έπαθε ρήξη μήτρας, μιας άλλης της κάναν επέμβαση για να της αφαιρέσουν κομμάτια γυαλιού από το μπουκάλι που της είχε σφηνώσει στα οπίσθιά της,
& δεν ξέρω τί άλλο θα είδαν οι έκπληκτοι γιατροί που τους ανέλαβαν...

Σε τόση πια κατάντια & ζωωδία ζούμε σήμερα! Τόση είναι η ξεφτίλα μας (μιλάω γενικά) που δεν σεβόμαστε πια όχι μόνο τους εαυτούς μας, όχι μόνο τους συνανθρώπους μας, ούτε καν τα ίδια μας τα παιδιά (η παντρεμένη "κυρία" έχει 2 παιδάκια)... Έχουμε ποδοπατήσει όλες τις ηθικές αρχές, δεν υπάρχει τίποτε που να μας σταματάει. Κι ύστερα σου λέει "άνθρωποι & ζώα"! Μα τα ζώα μια χαρά ζούνε τη ζωούλα τους, πηδιούνται όμορφα κι ωραία (συγχωρείστε μου την αθυροστομία αλλά τέτοιο θέμα δε σηκώνει σεμνοτυφίες!) όποτε έχουν κ@΄..ς, κάνουν τους απογόνους τους κι έπειτα πάλι από την αρχή όταν θέλουν να κάνουν τους επόμενους! Εμείς είμαστε όχι απλώς χειρότεροι, τρις χειρότεροι από τα ζώα! Έχουμε καταντήσει να λειτουργούμε με μόνη μας σκέψη τη γενετήσια ορμή, μόνο μας μέλημα την συνεχή & ποικιλότροπη ικανοποίησή της, σε λίγο θα αρχίσω να πιστεύω πως πλέον οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω μου ζούν για το πήδημα & μάλιστα για το ξενο-πήδημα...

Νιώθω απίστευτη αγανάκτηση σήμερα (παρόλο το τραγελαφικό του θέματος) γιατί ειδικά τα τελευταία 10 χρόνια που ζω εδώ & τί δεν έχουν δει τα μάτια μου...! (Όχι ότι στην πόλη από την οποία κατάγομαι δε συμβαίνουν τα ίδια ή & χειρότερα, παντού νομίζω συμβαίνουν, απλά εγώ μπορούσα να καταλαβαίνω περισσότερα τα τελευταία 10 χρόνια, αφού πριν ήμουν εντελώς απονήρευτη...) Καταρχήν τα περισσότερα ζευγάρια με τα οποία κάναμε παρέα αυτά τα χρόνια, μόνο ζευγάρια αληθινά δεν ήταν (τουλάχιστον όχι όπως το εννοώ εγώ το ζευγάρι): ο καθένας έκανε τη ζωούλα του κι όταν λέω τη ζωούλα του εννοώ πως κοιμόταν με όποιον/α γούσταρε, απλά πρόσεχε τους τύπους ή αλλιώς μη τον πάρει χαμπάρι η γειτονιά, το έτερον ήμισυ έκανε πως δεν καταλάβαινε γιατί το συνέφερε αφού κι αυτό τα ίδια έκανε στα μουλωχτά & τα έρημα τα παιδιά που μεγάλωναν σε τέτοιο περιβάλλον (αφού τα παιδιά κατά την προσωπική μου εκτίμηση διαισθάνονται τα πάντα) περίμεναν πότε θα ξεπεταλίσουν λιγάκι για να κάνουν πράξη τα όσα είχαν διδαχτεί τόσα χρόνια από τους κατά τα άλλα "αγαπημένους" γονείς τους... Έτσι πριν 4 χρόνια για παράδειγμα, ακούγαμε φίλους μας να μας εκμηστυρεύονται τον πόνο τους, πως δλδ η δεκαεξάχρονη κόρη τους τα "είχε" όχι με έναν, όχι με δύο, ούτε καν με τρεις, αλλά (ΝΑΙ) με επτά νεαρούς!!! Και πως η ίδια μάλιστα το έλεγε καμαρώνοντας για την εξυπνάδα της, που έτσι αν θελήσει ένα ωραίο δώρο & δεν της το αγοράσει ο ένας, θα της το αγοράσει οπωσδήποτε κάποιος από τους υπόλοιπους...!
.............................................................................
Για τέτοια κατάντια σας μιλάω η κοινωνία μας σήμερα. Και μην μου πείτε πως φταίνε τα παιδιά (όπως η κοπελίτσα του παραπάνω παραδείγματος) γιατί δεν το δέχομαι σε καμμία περίπτωση!!! Όχι, εμείς όλοι οι γονείς τους φταίμε, που με το παράδειγμά μας (να σκεφτόμαστε μόνο πώς θα πηδήξουμε/πηδηχτούμε) τα έχουμε κάνει να μην έχουν στη ζωή τους κανένα στόχο, κανένα σκοπό παρά μόνο αυτό... Και τα σπρώχνουμε έτσι να γίνουν οι τελευταίοι τροχοί της αμάξης, τα ξεπεσμένα θύματα μιας κοινωνίας κι ενός συστήματος που το μόνο που επιζητάει είναι άνθρωποι-υποχείρια (έστω & των ίδιων τους των ορμών)...!

Ετικέτες , ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 5:25 μμ :: 25 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Κυριακή, Ιανουάριος 27, 2008 65. "Mε παράτησε για μια Ουκρανή!...



" - ..........
-Σιγά μωρέ, πώς κάνεις έτσι?
Δηλαδή αν ήταν Ρουμάνα, όλα μέλι γάλα?
Σιγά πάλι με αυτά τα αντικομουνιστικά σου.
Αν ήταν από τη δυτική πλευρά η κοπέλα ,θα φώναζες έτσι δυνατά?
Ή θα αποδεχόσουν την ήττα, πιό φυσιολογικά?
Αυτή τη στιγμή οι Ουκρανές, οι Ρωσίδες, οι Μολδαβές,
είναι ελεύθερες , διαθέσιμες κι ωραίες.
Οπότε το πιο πιθανό είναι ένας άντρας να μπλέξει μαζί τους.
Απλά στην προκειμένη, έτυχε να είναι ο άντρας σου.
Πράγμα λυπηρό για σε, αλλά μάλλον ευτυχές γι΄αυτόν.
Ξέρω το έχω ξανακούσει, ότι είναι κακές και θέλουν να διαταράξουν τον έγγαμό σου βίο.
Αλλά για πες μας, υπήρχε τέτοιος βίος?
Πότε κάνατε σεξ για τελευταία φορά?
Πότε ?
Αυτουνού του έτους?
Ή από τον προηγούμενο Γενάρη?

Ναι,το ομολογώ:
Όλα μπορούν να συμβούν σε αυτή τη ζωή.
Ακόμα και να σε παρατήσει ο άντρας σου, για μια Ουκρανή!"

.............................

Το παραπάνω post είναι εξ΄ολοκλήρου ΚΛΕΜΜΕΝΟ από ένα παλιό post του Zouri. To διάβασα πριν λίγο & το βρήκα εξαιρετικά "επιμορφωτικό" όσο & επίκαιρο & ρεαλιστικό (χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν μπορεί να υπάρξει & αντίλογος). Μου άρεσε τόσο, που είπα να γίνω κι εγώ μια φορά "κλέφτρα" ανακυκλώνοντάς το! Είναι δε εξαιρετικά ενδιαφέρον το ότι οι απαντήσεις δίνονται από κύριο!
Θα ήθελα ωστόσο να συμπληρώσω στα σχόλιά του, πως σύμφωνα με ένα νόμο του Laissez-faire: το ότι υπάρχει τόσο μεγάλη προσφορά στον ερωτικό τομέα κι από τόσες πολλές τέτοιες κυρίες πλέον στη χώρα μας, σημαίνει βέβαια πως υπάρχει & αντίστοιχα μεγάλη ζήτηση... Αυτό όμως, ειδικά εμάς τις γυναίκες δεν θά΄πρεπε να μας προβληματίσει; Δεν μπορεί να φταίνε μόνο οι άντρες γι΄αυτό, έτσι δεν είναι;;;
"Ο Θεός να μας φυλάει" θα πω εγώ τελικά... Αλλά επειδή "συν Αθηνά & χείρα κίνει", Τα μάτια σας 404...!
Φιλάκια,
Μαρία

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 12:21 πμ :: 15 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τρίτη, Ιανουάριος 22, 2008 64. Προς τί οι αφορισμοί;



Πολλές φορές καθώς περιδιάβαινα σε ιστοχώρους πέτυχα σχόλια επικριτικά για άλλα blogs, υβριστικά, υποτιμητικά, του τύπου "στα περισσότερα blogs γράφονται σκουπίδια"! Και δεν μπορώ να μην αναρωτιέμαι με ποιό δικαίωμα, γιατί...

Καταρχήν το blog είναι το προσωπικό μας ιστολόγιο, ημερολόγιο κατά κάποιο τρόπο με τη διαφορά πως μπορείς να μη γράφεις καθημερινά, αλλά οποτεδήποτε επιθυμείς. Έπειτα δεν είσαι υποχρεωμένος να γράψεις ούτε για συγκεκριμένα θέματα, αλλά ούτε & με επιμορφωτικό σκοπό. Μπορείς να το κάνεις, αλλά μόνο εάν το επιλέξεις, ενώ αν δε θέλεις (ή δεν προλαβαίνεις) μπορείς & απλά να κρατάς σημειώσεις για οτιδήποτε σε απασχολεί ή μονάχα να καταγράφεις τις σκέψεις σου!

Θεωρώ λοιπόν πως όσοι θέλουν να το παίξουν "δήθεν" & να χλευάζουν το περιεχόμενο των άλλων ιστολογίων (& δεν αναφέρομαι σε κανένα επικριτικό σχόλιο για το δικό μου blog βέβαια) το μόνο τελικά που καταφέρνουν είναι να καταδεικνύουν τους εαυτούς τους ως γελοίους, υποκριτές & σοβαροφανείς...

Γι΄αυτό λοιπόν φίλοι μου, ας μην ασχολούμαστε με το τί κάνουν οι άλλοι στα ιντερνετικά "σπίτια" τους, γιατί στο κάτω-κάτω "στο σπίτι του ο καθένας κάνει ό,τι θέλει"!*

*Σημείωση: Ενώ εδώ βέβαια που είναι δημοσιοποιημένα τα εν οίκω, καλό είναι να φροντίζουμε να κρατάμε & μια κάποια σχετική δεοντολογία (γνώμη μου)

Ετικέτες , ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:29 μμ :: 11 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Κυριακή, Ιανουάριος 20, 2008 63. Εκπομπή για τα blogs αύριο!



Το Blogs είναι ένα είδος ιστοσελίδας που επιτρέπει στον καθένα, εύκολα και δωρεάν, να ανεβάσει τα κείμενά του στο Διαδίκτυο και να δεχθεί –και εδώ βρίσκεται η μεγάλη του καινοτομία- τα σχόλια των αναγνωστών του. Τα blogs, ή αλλιώς τα ιστολόγια, έκαναν το 2007 ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία τους στην παγκόσμια επικαιρότητα. Στην Ελλάδα, έστρεψαν σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις το ενδιαφέρον του ευρύτερου κοινού επάνω τους, κάνοντας σαφές ότι αποτελούν όχι απλά ένα τεχνολογικό φαινόμενο, αλλά και μια κοινωνική και πολιτισμική εξέλιξη μεγάλης σημασίας. Η καρκινοπαθής Αμαλία Καλυβίνου με το καταγγελτικό της ημερολόγιο και οι συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα για τις πυρκαγιές του 2007, που διοργανώθηκαν μέσω SMS και blogs, έδειξαν καθαρά ότι τα ιστολόγια δεν είναι απλά ένα εργαλείο επικοινωνίας κι έκφρασης, άλλα ότι συνιστούν κι ένα νέο δημόσιο χώρο, διαμέσου του οποίου αποκτούν φωνή ομάδες του πληθυσμού που ως χθες ήταν αποκλεισμένες απ’ τη δημόσια συζήτηση.

Το ντοκυμαντέρ του Μανώλη Ανδριωτάκη και της Μέντη Μέγα εξερευνά τις ποικίλες όψεις του φαινομένου, δίνοντας το λόγο σε bloggers, σκαπανείς του είδους, θεωρητικούς και δημοσιογράφους, που -ο καθένας από την πλευρά του- επιχειρεί καθημερινά να προσδώσει αξία στο Νέο Μέσο. Επιπλέον επιχειρείται το άνοιγμα ενός διαλόγου πάνω σε φλέγοντα ζητήματα του blogging και του Διαδικτύου, όπως η ανωνυμία και η διαφήμιση, η σχέση των παραδοσιακών Μέσων με το Διαδίκτυο, η καλλιτεχνική τους διάσταση κ.α. Πιο συγκεκριμένα, το ντοκυμαντέρ στοχάζεται πάνω στην φύση του ίδιου του Μέσου, στις ευκαιρίες που παρουσιάζονται με την ανάδυσή του, αλλά και στους κινδύνους που απορρέει η μαζική του χρήση.

Τι είναι το blog για τον κάθε χρήστη χωριστά; Υπάρχει ανάγκη για κάποιο είδος δεοντολογίας; Ποιός κερδίζει απ’ όλο αυτό το δωρεάν περιεχόμενο; Είναι θεμιτή η «διαχείρηση των σχολίων» μέσω της δυνατότητας του «moderation»; Υπάρχει «κίνημα των bloggers»; Πόσο ουσιαστική είναι η συζήτηση των ιστολόγων; Αυτά και άλλα ερωτήματα «αναρτώνται» στο ντοκυμαντέρ με τρόπο που να παραπέμπει τόσο στη μορφή όσο και στο περιεχόμενο ενός blog. Οι ομιλητές αφήνοντας τα σχόλιά τους, δημιουργούν διαρκώς τις προϋποθέσεις για τη σύναψη ενός ζωντανού και πολλά υποσχόμενου διαλόγου.

Στην ταινία μιλούν οι bloggers old-boy, ψιλικατζού, G700, chaka-khan, murplej@ne, Παναγιώτης Βρυώνης, ο συγγραφέας Θανάσης Τριαρίδης, οι δημοσιογράφοι Αντρέας Παναγόπουλος και Γκάζι Καπλάνι, ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Πιλάβιος, ο εκδότης Διονύσης Μαραθιάς, και ο Αμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Dan Gillmor.


Παρασκήνιο, ΕΤ1, Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2008, ώρα 20.00
Σκηνοθεσία: Μανώλης Ανδριωτάκης & Μέντη Μέγα

+ σχετικό άρθρο της Καθημερινής

Όλα όσα διαβάσατε παραπάνω τα "έκλεψα" από την αξιαγάπητη φίλη μας Κωλόγρια". Κοριτσάκι ευχαριστώ!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 5:16 μμ :: 1 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τετάρτη, Ιανουάριος 16, 2008 62. Mακρυά!



Έλαβα προχθές στο κινητό μου ένα αυτοματοποιημένο μήνυμα που μου γνωστοποιούσε πως στο κατάστημα Mark's & Spencer ξεκινούσαν εκπτώσεις της τάξεως του 40-60%. Το ίδιο μήνυμα έλαβε & η κολλητή μου κι έτσι, αποφασίσαμε να κάναμε μια βόλτα από εκεί σήμερα το πρωί βασικά για να "κόψουμε κίνηση".
Όντως σε πολλά είδη είχαν τόσο μεγάλες εκπτώσεις, αν & γινόταν στην κυριολεξία το αδιαχώρητο! Είχε πάρα πολύ κόσμο, λες & δωρίζαν τα ρούχα. Πωλήτριες δεν υπήρχαν πουθενά παρά μόνο στα ταμεία, ρούχα πεταμένα παντού & γενικά γινόταν ένας χαμός...

Τέλος πάντων, εγώ το διασκέδασα με τη μικρή που πλησίαζε άλλα παιδάκια, τα πείραζε, τους "μιλούσε", ταυτόχρονα έριχνα & καμμιά ματιά σε κανένα όμορφο παιδικό ρουχάκι, η δε κολλητή μου, καθώς διανύει τον 7ο μήνα κύησης διάλεξε μωρουδιακά & πυζάμες-ρόμπες για το μαιευτήριο. Τελικά αγοράσαμε η κάθε μία μας αυτά που την ενδιέφεραν, αφού πρώτα περιμέναμε κανένα μισάωρο στην "ουρά" του ταμείου. Εννοείται πως με τόσο κόσμο που είχε μέσα, ούτε κατά διάνοια δεν μπήκαμε σε δοκιμαστήριο (αν & εγώ που πήρα πράγματα για το μωρό, ούτως ή άλλως δε θα έμπαινα για να μην το ταλαιπωρώ).

Αργότερα στο σπίτι διαπίστωσα πως 2-3 από τα πράγματα που της αγόρασα της ήταν μικρά & σκέφτηκα να πάω το ίδιο απόγευμα να τα αλλάξω, ώστε να προλάβω να βρω μεγαλύτερα νούμερα. Κι αφού πήγα & αγκομάχησα πάλι μέσα στον πολύ κόσμο, έως ότου βρω τα νούμερα (αφού δεν υπήρχε καμμία κοπέλα να με εξυπηρετήσει) & περίμενα πάλι υπομονετικά τη σειρά μου στο ταμείο για τις αλλαγές, τί μου λένε;

Την πιό απαράδεκτη ατάκα που έχω ακούσει μέχρι σήμερα σε κατάστημα!!! :
Πως ΔΕΝ κάνουν αυτή την εβδομάδα ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ, αλλά πως μπορώ να πάω μετά τις 22 του μήνα & τότε θα μου τις κάναν
!!!...

Αν με ξέρατε προσωπικά θα φανταζόσαστε τί ακριβώς έκανα! Ένα μικρό πόλεμο. Και φυσικά τους εξέφρασα αυτά ακριβώς που σκεφτόμουνα για την πολιτική του καταστήματος χωρίς κανένα ενδοιασμό!!!

Είναι δε οι τύποι εντελώς αναληθείς, διότι ΔΕΝ κάνουν σε όλα τα είδη τους έκπτωση από 40-60%, αφού σε πολλά όπως στα είδη για το σπίτι για παράδειγμα, είτε δεν κάνουν ΚΑΘΟΛΟΥ έκπτωση, είτε κάνουν ΜΟΝΟΝ 10% !...

Γιατί σας τα λέω όμως όλα αυτά; Μα για να προσέξετε μην πάθετε τα ίδια. Κι αν τυχόν θελήσετε να επισκεφτείτε τη συγκεκριμένη αλυσίδα καταστημάτων, οπωσδήποτε να δοκιμάσετε πριν αγοράσετε, ώστε να είστε απολύτως βέβαιοι πως δε θα χρειαστείτε αλλαγή, γιατί εάν σας πουν κι εσάς το ίδιο (δεν το ξέρω αυτό, μπορεί να είναι μονάχα τακτική του καταστήματος της Ρόδου...) τότε το πιθανότερο είναι μετά από μια εβδομάδα να ΜΗ βρείτε τα νούμερα ή τα σχέδια που θα ψάχνετε!
Αυτά! Όσο για μένα: το πάθημα μου έγινε μάθημα & από εδώ & στο εξής δεν υπάρχει περίπτωση να υποβάλλω τον εαυτό μου σε καμμιά τέτοια ταλαιπωρία ή σύγχυση!!!

Φιλάκια & να προσέχετε αγαπημένοι μου! Γιατί ό,τι γυαλίζει δεν είναι φυσικά χρυσός!

Ετικέτες , ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 11:41 μμ :: 5 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

61. Γιατρέ μου, τί έχω πάθει;;;



Και μετά τα κάλαντα & τις γιορτές, καιρός για αυτοκριτική!
Τον τελευταίο χρόνο δεν με αναγνωρίζω... Εκεί που πάντα είχα πολύ δυνατή μνήμη σε σημείο που να θυμάμαι άνετα ημερομηνίες γενεθλίων, αριθμούς αυτοκινήτων όλων των γνωστών & φίλων, τα τηλέφωνα των περισσοτέρων πελατών ακόμη & της εταιρείας του άντρα μου μα & τα Α.Φ.Μ. τους, ξαφνικά συνειδητοποιώ, όσο κι αν δεν ήθελα μέχρι τώρα να το παραδεχτώ, πως δυσκολεύομαι να θυμηθώ ακόμη κι αν έχω φαγητό από χθες στο ψυγείο ή όχι!
Έχω τρομοκρατηθεί! Δεν ξέρω τί ακριβώς μου συμβαίνει (υποθέτω κάτι σαν overloaded) μα δεν μου αρέσει καθόλου, με στεναχωρεί & φυσικά με προβληματίζει. Χθες νόμιζα πως είχα φαγητό στο ψυγείο από την προηγούμενη κι όταν κατά τις 4 το απόγευμα ανακάλυψα πως δεν είχα έτρεχα πανικόβλητη να ξεπαγώσω κιμά στα μικροκύματα για να προλάβω πριν έρθει ο άντρας μου να μαγειρέψω μια μακαρονάδα... Πριν λίγες μέρες ξέχασα να φροντίσω να πάρουμε pampers για τη μικρή κι όταν το μωρό λερώθηκε & πήγα να το αλλάξω, αναγκάστηκα (αφού τα κρυμένα που είχα για "ώρα ανάγκης" δεν της έμπαιναν πια) να της φορέσω ...(ναι μη γελάτε) σερβιέτα για λίγο. Και μπορεί μετά να το έλεγα στο τηλέφωνο με την κολλητή μου & να ξεκαρδιζόμασταν (που εμένα η κόρη μου φόρεσε σερβιέτα από την ηλικία των 20 μηνών) αλλά πέραν της αστειότητος της υπόθεσης κάτι πρέπει να κάνω!
Χριστέ μου, τί φρίκη είναι αυτή; Είναι δυνατόν εγώ που δεν ξεχνούσα ποτέ το παραμικρό τώρα να ξεχνάω τόσα πράγματα; Ούφ! Κάτι πρέπει να κάνω, αλλά τί;;;
Η αλήθεια είναι πως πλέον είναι πάρα πολλά αυτά που έχουν πέσει πάνω μου, αλλά πρέπει να βρω ένα τρόπο να οργανώνω καλύτερα τη σκέψη μου. Δεν είναι δυνατό από τα μέσα της "χρυσής" δεκαετίας των 30-40 να βρίσκομαι στα πρόθυρα του Αλτσχάιμερ! Μήπως να κάνω τίποτε εξετάσεις για έλλειψη καμμιάς βιταμίνης στον οργανισμό μου;
Το καλοκαίρι θα φροντίσω (αν είμαστε καλά) να αφήσω το μωρό στους γονείς μου & να πάμε οπωσδήποτε βαρβάτες διακοπές! Έχουμε 2,5 χρόνια να πάμε πραγματικές διακοπές & τις έχω μεγάλη ανάγκη...

Ετικέτες , ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 2:52 πμ :: 6 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Κυριακή, Δεκέμβριος 23, 2007 60. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ & ΚΑΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ!!!





Όπως βλέπετε φίλοι μου, φρόντισα για δώρο σε όλους & όλες!;-)))
Φιλιά γλυκά, να περάσετε Τέλεια & να προσέχετε!

Ετικέτες , ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 9:32 μμ :: 19 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Δευτέρα, Νοέμβριος 19, 2007 59. Δε γουστάρω...



Δε γουστάρω τους ξερόλες, τους εγωιστές, τους ανεγκέφαλα πεισματάρηδες! Δε γουστάρω τους ζηλόφθονες, τους κακεντρεχείς, τους ψωνισμένους, με άλλα λόγια τους μίζερους & κομπλεξικούς ανθρώπους! Οι συναναστροφές με τέτοια άτομα (άντρες ή γυναίκες) με φθείρουν, με ενοχλούν, με φορτίζουν γι΄αυτό & έχω από χρόνια αποφασίσει να μην τους κρατάω στη ζωή μου, μην επιτρέποντάς τους έτσι να τη δηλητηριάζουν με τη μιζέρια τους.
Δεν ξέρω αν είμαι κακιά ή απόλυτη, πάντως χθες έβαλα άλλο ένα "Χ"... Άλλη μια "κατά συνθήκην" φίλη που δεν πρόκειται να την ξαναδώ! Αρκετές ευκαιρίες της έδωσα, αρκετά την ανέχθηκα. Για ποιό λόγο να φθείρομαι ή να εκνευρίζομαι εγώ για κάποια κομπλεξική, τη στιγμή που η ίδια δεν έχει δείξει πως επιθυμεί να αλλάξει; Της την είπα μία, της την είπα δύο, η κοπέλα δεν είναι διατεθειμένη ούτε να αναγνωρίσει τα κόμπλεξ της, ούτε να επιχειρήσει να τα "δουλέψει", οπότε κι εγώ δεν την ανέχομαι πια πλάι μου! Με κούρασε, φτάνει! Ούτε να τη λυπάμαι πια δεν μπορώ...
Πειράζει που σταμάτησα εδώ & χρόνια να είμαι υπερβολικά ανεκτική; Πειράζει που δεν χαραμίζω άλλο χρόνο από τη ζωή μου για να παρηγορώ τις ανασφάλειες & να κατευνάζω τα ξεσπάσματα ζήλειας κάποιας που αρέσκεται να το παίζει φίλη μου; Στο κάτω-κάτω γιατί να εξοργίζομαι εγώ ή να στεναχωριέμαι επειδή κάποια δεν μπορεί να ανεχτεί να βλέπει τον άλλο ευτυχισμένο;!
Της είπα κι εγώ χθες το περίφημο "όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια" & ...από δω πάνε κι άλλοι! Να είναι καλά, αλλά να είναι μακρυά μου για να είμαι κι εγώ καλά. Καθόλου δεν χρειάζομαι στη ζωή μου άτομα που με γεμίζουν αρνητική ενέργεια, έχω ανάγκη να ακούω αλήθειες & να βλέπω γύρω μου χαρούμενα πρόσωπα!
Αν θέλετε, ακολουθήστε το παράδειγμά μου, σε 2-3 χρόνια θα δείτε πως θα είστε πλαισιωμένοι μόνο από φίλους πρόσχαρους που θα γεμίζουν κι εσάς με χαρά & ξεγνοιασιά!
Φιλάκια από μια ...κακιά που ξέρει τί θέλει από τη ζωή της!

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 8:40 μμ :: 17 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Κυριακή, Νοέμβριος 18, 2007 58. ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ!!!










Φίλοι μου γιορτάζουμε διπλά! Σήμερα ο αντρούλης μου Στέλιος έχει τα γενέθλιά του (το λατρεμένο μου σκορπιουδάκι!!!) & περίπου σαν σήμερα πριν 1 χρόνο ανοίξαμε το παρόν ιστολόγιο! Φόρεσα λοιπόν τα καλά μου για να σας υποδεχτώ όλους!!! Σας κερνάω φυσικά το πιό ωραίο φαγητό (για μένα) ΑΣΤΑΚΟΜΑΚΑΡΟΝΑΔΑ, ωραίο κρασάκι & ωραιότατα γλυκά για όλα τα γούστα!
Σερβιριστείτε άφοβα, έχει για όλους!
Σας ευχαριστούμε θερμά για όλες τις ενδιαφέρουσες συζητήσεις που μας χαρίσατε αυτό το χρόνο & σας ευχόμαστε να είστε όλοι καλά στην υγεία σας & στις σχέσεις σας!
Πολλά γλυκά φιλιά,
Μαρία, Στέλιος, Σμαραγδούλα!

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 12:21 πμ :: 15 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τετάρτη, Νοέμβριος 14, 2007 57. How's Your Karma?

You Have Fantastic Karma

You are a kind, sensitive, and giving person.
And all your good deeds will pay off - if they haven't already.
But you're not so concerned with what you get in return anyway.
You have an innate caring nature - and nothing can change that!


Αυτά μου "είπε" το test. Χμ, Μακάρι!
Φιλιά σε όλους/ες!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 10:35 μμ :: 6 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Σάββατο, Νοέμβριος 10, 2007 56. Πίστη: η κινητήριος δύναμη της ζωής μας!!!






Στην τεχνολογική εποχή που ζούμε σήμερα είναι οφθαλμοφανές πως δε χρειαζόμαστε θεούς & θρησκείες... Ισως γι΄αυτό το πνεύμα που τη χαρακτηρίζει είναι (κατά προσωπική μου εκτίμηση) αυτό του αθεϊσμού. Παρότι εγώ σαν άτομο δεν είμαι άθεη (οι φίλοι που με διαβάζετε καιρό το ξέρετε άλλωστε) κατανοώ απολύτως αυτή τη σημερινή απομάκρυνση των ανθρώπων από το θείο.
Το θέμα όμως του σημερινού μου post δεν είναι καθόλου σχετικό με τη θρησκευτική πίστη, αλλά με την Πίστη γενικότερα στη ζωή μας! Τώρα που το καλοσκέπτομαι μάλιστα, μιλώ κυρίως για την Πίστη στον Άνθρωπο! Την πίστη στο συνάνθρωπό μας, την πίστη στις δυνατότητές μας, την πίστη στον ίδιο μας τον εαυτό!
Εκτιμώ πως εάν ο άνθρωπος είχε χάσει αυτή την πίστη δε θα είχε σημειώσει ιδιαίτερη πρόοδο σε κανέναν τομέα, ούτε στη Φυσική, ούτε στα Μαθηματικά, ούτε καν στη βιομηχανία, όσο κι αν φαίνεται αυτό υπερβολικό. Όλες οι σπουδαίες εφευρέσεις έγιναν από ανθρώπους που πίστευαν στον εαυτό τους, στις γνώσεις τους, στις ικανότητές τους!
Η ζωή μας σήμερα, όσο κι αν έχει εμπλουτιστεί με ανέσεις & πολυτέλεια, παραμένει πολύπλοκη & αγχωτική. Αν χάσουμε & τη στήριξή μας, την πίστη στη δύναμή μας, στον ίδιο μας τον εαυτό & τις ικανότητές του τότε θα ...βουλιάξουμε.
Η πίστη λοιπόν από μόνη της, αποτελεί νομίζω κινητήριο δύναμη στη ζωή μας! Είναι το εφαλτήριό μας στην κατάκτηση υψηλών στόχων, είναι η ώθησή μας να προοδεύσουμε, είναι πηγή θάρρους & αισιοδοξίας! Χωρίς αυτή γινόμαστε σχεδόν μισοί άνθρωποι, χάνουμε την ευκαιρία να ολοκληρωθούμε πνευματικά, αποδυναμωνόμαστε, γινόμαστε οκνηροί & μπλέκουμε σε κόσμους κομπλεξισμού...
Γι΄αυτό λοιπόν αγαπημένοι μου φίλοι, καταλάβετε πως όταν πιστεύετε πραγματικά στον εαυτό σας μπορείτε να πραγματοποιήσετε ουσιαστικά τα πάντα!!! Με τον τρόπο αυτό βλέπουμε να γίνονται θαύματα, "η πίστη & βουνά κινεί"!
Αυτό μάλιστα είναι ένα φαινόμενο που μέχρι στιγμής δεν έχει εξηγηθεί επιστημονικά: το ότι ο άνθρωπος όταν πιστέψει πραγματικά σε κάτι, τότε το έχει ουσιαστικά επιτύχει το δέχεται η επιστήμη, απλά δεν μπορεί (ακόμη) να το εξηγήσει! Με ένα μυστήριο τρόπο είναι σαν να ενεργοποιούμε με την πίστη μας όλες τις κρυμμένες μας δυνατότητες, σα να ανεβάζουμε το διακόπτη του ρεύματος (επιτρέψτε μου την αληγορία), σα να αναγκάζουμε ολόκληρο το σύμπαν να συμμαχήσει μαζί μας...



*Το παρόν post το αφιερώνω με όλη μου την καρδιά στη νέα μου φίλη R. !

*H φωτο με το άγαλμα που στέκει πάνω στα φτερά είναι έργο της υπέροχης γλύπτριας (& ζωγράφου) Anna Chromy, τα έργα της οποίας εκτέθηκαν (μετά την πλατεία Vendôme του Παρισιού) στον αύλειο χώρο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου τον Απρίλιο του 2007.
Η έκθεση ονομαζόταν «Αναβίωση των Μύθων».


*ΠΡΟΣΘΗΚΗ: Τη φωτογραφία του Albert Einstein την "ανέβασα" για την περίφημη φράση του:"Η επιστήμη χωρίς την πίστη είναι τυφλή, ενώ η πίστη χωρίς την επιστήμη είναι κουτσή"!!!

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 5:26 μμ :: 22 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τετάρτη, Νοέμβριος 07, 2007 55. Πολύ Τρέλλα κυκλοφορεί!!!



Μόλις διάβασα στο blog της Αύρας (για όσους δεν ξέρουν να ακολουθήσουν το link η διεύθυνσή της είναι: http://kalokairiniavra.blogspot.com/) τις θρασύδειλες ύβρεις που της γράφει ένας ψυχασθενής (δεν μπορεί να είναι στα καλά του!) & έχω μείνει άφωνη...
Δεν ξέρω πραγματικά τί να κάνω: Να φρίξω, Να γελάσω ή Να τον λυπηθώ;;;!
Το μόνο σίγουρο είναι πως στη blogόσφαιρα δε θα επιτρέψουμε τέτοιες γελοίες προσπάθειες ψυχολογικού πoλέμου & εκφοβισμού!
Για να το πω όπως αρμόζει στον "κύριο" αυτό: Ούστ!!!

Ετικέτες , ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 11:29 πμ :: 11 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Δευτέρα, Νοέμβριος 05, 2007 54. Έστρωσα!







Ωραία εποχή κι ο Χειμώνας! Με τα χαλιά του, τον αρωματισμένο γαλλικό με baileys, τα κεριά, τα βελούδινα ριχτάρια, τα ωραία παπλώματα, άλλη αίσθηση...
Νωχελική διάθεση, θαλπωρή, τάση για "χουχουλιάσματα"!
Χθες στρώσαμε τα χαλιά μας & παρότι αυτή η μυρωδιά του μαλλιού είναι ακόμη έντονη, το σπίτι μοιάζει ντυμένο γιορτινά! Άλλαξε όψη, "ζεστάθηκε" θαρρείς, ομόρφηνε!
Μπορεί να μου αρέσει πολύ το Καλοκαίρι με τα μπάνια στις υπέροχες θάλασσές μας & τις μυρωδιές των γιασεμιών να σε μαγεύουν από παντού (εδώ στο πανέμορφο νησί μας κυριολεκτικά παντού μοσχοβολάνε) αλλά & το Χειμώνα πια τον πρόσμενα πολύ!
Τώρα βέβαια που το σκέφτομαι, φέτος θα έχουμε ένα μικρό προβληματάκι: με το μωρό να πηγαινοέρχεται από δωμάτιο σε δωμάτιο, δε θα μπορούμε να ανάψουμε τα ευωδιαστά κεριά μας... Είναι μόλις 18 μηνών, απλώνει & πιάνει στα χεράκια της τα πάντα (σε σημείο που όλα τα εύθραυστα ή ακριβά αντικείμενα να τα έχουμε "ανεβάσει" είτε σε βιτρίνες, είτε σε έπιπλα για να μην τα φτάνει) οπότε με τα κεριά σίγουρα θα καεί αφού δεν έχει ακόμη ανεπτυγμένη αίσθηση του κινδύνου! Και για μένα που τα λατρεύω, αυτό είναι όντως πρόβλημα. Θα περιμένουμε να κοιμηθεί μάλλον φέτος πριν τα ανάψουμε...
Αλλά βέβαια μπορώ να τα στολίσω (έχω μια τεράστια κοκκάλινη πιατέλα που τη γεμίζω με ευμεγέθη κεριά στο άρωμα του καφέ ή της βανίλιας) τώρα τουλάχιστον που "έστρωσα χειμωνιάτικα" για να συμπληρωθεί η εικόνα!...
Καλό Χειμώνα, με πολύ αγάπη & λιγότερα νεύρα να έχουμε όλοι μας!

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:34 πμ :: 7 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Δευτέρα, Οκτώβριος 29, 2007 53. Η Άρνηση



Κάποια στιγμή φέτος το καλοκαίρι παρευρισκόμουν σε μια όμορφη παρέα στην οποία ο συζητητής μας ήταν ένας λαμπρός επιστήμονας & άνθρωπος. Διδάκτωρ καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, γλυκύτατος άνθρωπος, τον γνωρίζω 4-5 χρόνια & τον συμπαθώ ιδιαίτερα. Ποτέ μέχρι τότε, όσες φορές βρεθήκαμε δεν έτυχε να συζητήσουμε περί πίστεως & θρησκειών. Αυτή τη φορά όμως & επί τη ευκαιρία της βάφτισης της κορούλας μου (8 Ιουλίου), ο αγαπημένος μου καθηγητής έθιξε το θέμα κρατώντας μια στάση που υπήρξε για μένα έκπληξη: μας παρουσίασε με πάθος τον εαυτό του ως ένθερμο δωδεκαθεϊστή! Άρχισε μάλιστα να μας ξετυλίγει τα πιστεύω του με τόσο ζήλο που εγώ κυριολεκτικά τα έχασα...
Παρακολούθησα τη συζήτηση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, συμμετείχα ενεργά σ΄αυτή, άκουσα πολλές απόψεις του, τις οποίες βέβαια αργότερα που τις επεξεργάστηκα μέσα μου προσεκτικά δεν μπόρεσα σε καμμία περίπτωση να ενστερνιστώ. Ωστόσο, την μεγάλη έκπληξη για μένα αποτέλεσε ο ίδιος ο εαυτός μου: παρά το ότι όπως έχω πει αρκετές φορές μέσα στα blogs, πιστεύω με όλη μου την ψυχή στις ορθόδοξες διδαχές της εκκλησίας της Ελλάδος, στην Παναγία μας δλδ, στο Χριστό, στο Θεό, στο Άγιο Πνεύμα, με τόσο ζήλο αλλά συνάμα & γλυκύτητα που ο συνομιλητής μου ανέπτυσσε τα δικά του πιστεύω, δεν ξέρω, ντράπηκα(;), πάντως δίστασα να υποστηρίξω κι εγώ τα δικά μου...

Πιθανότατα είχε να κάνει με το ότι ανέκαθεν σέβομαι & παραδέχομαι τους ανθρώπους που ξέρουν να σου μιλάνε καλοτρόπως ακόμη κι όταν διαφωνούνε! Αυτό που λένε πως "ο καλός, ο γλυκός ο λόγος πετυχαίνει πάντα όσα δεν μπορούν να πετύχουν οι φωνές & τα νεύρα" σε μένα έχει πολύ μεγάλη απήχηση, το πιστεύω απόλυτα. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η λογική η δική μου δε συμφωνούσε σχεδόν με τίποτε από όσα άκουγα (πως για παράδειγμα η Παναγία η Τσαμπίκα είναι η θεά Άρτεμης, ή πως υπάρχει ένα σημείο πάνω στο νησί, στο χωριό Ασκληπειό, που αν πηγαίνεις & κάθεσαι για 3 συνεχόμενες μέρες με τον ήλιο να σε χτυπά με συγκεκριμένη κλίση ακτίνων γιατρεύεσαι από όλες τις αρρώστιες...), τα έβρισκα μάλιστα από παρατραβηγμένα μέχρι γελοία κάποια, αλλά παρόλα αυτά δε διαφώνησα! Δεν προέβαλα καμμιά ένσταση, (ίσως & γιατί ο συνομιλητής μας είχε αρχίσει πλέον από το ζήλο του να μονολογεί), δεν προέταξα τα δικά μου πιστεύω, τη δική μου πίστη...
Από την αμέσως επόμενη στιγμή φυσικά ένιωσα τρομερές τύψεις (όχι βέβαια από θρησκοληψία αλλά από λόγους καθαρά συνειδησιακούς), ένιωθα σαν το μαθητή & αρνητή Του Χριστού τον Πέτρο κατά κάποιο τρόπο. Σαν να αρνήθηκα όχι απλά ένα πιστεύω μου μα κάτι πολύ πιό δυνατό, σα να είχα αρνηθεί την ίδια μου την οικογένεια...!

Μετά από μερικές μέρες κανόνισα πάλι μια συνάντηση με τον προαναφερθέντα κύριο, κατά την οποία φρόντισα να ξεδιαλύνω τα πράγματα, με το να του κάνω σαφές πως η δική μου θρησκευτική πίστη είναι μεγάλη αλλά δεν περιλαμβάνει 12 θεούς παρά μόνο Έναν! Ακόμη όμως δεν μπορώ να το πιστέψω & να συγχωρήσω τον εαυτό μου γι΄αυτή του την άρνηση...

Ετικέτες , ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 2:27 μμ :: 32 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Σάββατο, Οκτώβριος 27, 2007 52. Τα όρια



Σήμερα είχα με τον καλό μου τον εξής διάλογο:

"Εγώ:
-Μωρό μου, τώρα που θα βγεις πήγαινε πάρε & ένα ζευγάρι χειμωνιάτικες παντόφλες για σένα, γιατί οι περσινές σου χάλασαν & τις πέταξα. Δερμάτινες να πάρεις καλύτερα!
Εκείνος:
-Μμμμμ, .....ναι, .....άστο καλύτερα, τη Δευτέρα να πάμε μαζί αγάπη μου!"

Τώρα εγώ άδικο έχω να νευριάσω; Όχι σας ρωτάω, εδώ δεν προλαβαίνουμε ούτε στο μπάνιο να πάμε (που λέει ο λόγος), είναι δυνατόν να τρέχω να του διαλέξω ακόμη & τις παντόφλες του;! Έ;
Έχω μείνει λιγάκι άφωνη, ήξερα βέβαια πως η γνώμη μου μετράει πολύ για κείνον, αλλά τόσο πια; Τί στην ευχή, παντόφλες θα πάρει, όχι κανένα κότερο! Και μη νομίσετε πως είναι κανένας τεμπελάκος ή κανένας αδρανής γενικά τύπος, υπερδραστήριος είναι κι αυτός, όλη μέρα δε σταματάει λεπτό! Ε λοιπόν, δεν πρόκειται να πάω, μην με πείτε κακιά, αλλά θα τον αφήσω να φοράει τις καλοκαιρινές μέχρι να δεήσει να το κάνει! Χμ!

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 6:13 μμ :: 14 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τετάρτη, Οκτώβριος 24, 2007 51. Το Μωρό μας κι εγώ (Νο 1)...!






Νομίζω πως διανύω την πιό ευτυχισμένη περίοδο της ζωής μου!!! Σαν γυναίκα & σαν άνθρωπος! Είμαστε υγιείς, έχουμε ένα πανέξυπνο ζουζουνάκι να μας "τρελαίνει", είμαστε πολύ αγαπημένοι!!! Νιώθω τόσο ολοκληρωμένη όσο δεν ένιωθα ποτέ...
Φυσικά & δεν είναι όλα τέλεια. Τρέχουμε όλη μέρα, κοιμόμαστε λιγότερο από ότι θα θέλαμε, έχουμε ελάχιστο ελεύθερο χρόνο, δεν μπορούμε να κόψουμε (γμτ) το κάπνισμα. Είμαστε όμως τόσο ενωμένοι, τόσο "γεμάτοι", τόσο χαρούμενοι μονίμως, σαν να είναι αυτό το πλασματάκι το αναβολικό μας, η "δόση" μας!!!
Τελικά έχουν δίκιο όσοι είπαν "αν δεν κάνεις παιδιά δεν ξέρεις"... Το λέω εγώ που θυμάμαι καλά πόσο θύμωνα όταν το άκουγα.
Όταν υπάρχει έρωτας αληθινός σε ένα ζευγάρι, που στη συνέχεια έχει μετατραπεί σε αγάπη δυνατή, τίποτε δε συμπληρώνει πιό υπέροχα τη σχέση τους από ένα παιδί...!!! Από έναν τέτοιο Άγγελο!
Όσες θυσίες κι αν χρειάζεται να κάνουμε για τα παιδιά, τόσες κι άλλες τόσες αξίζουν! Είναι λίγες μπροστά σ΄αυτά που μας κάνουν να αισθανθούμε...
Έχω έναν υπέροχο άνθρωπο & άντρα για σύζυγο που με λατρεύει, έχουμε ένα υπέροχο πλασματάκι να μας αποκαλεί "μπαμπούη" (μπαμπούλη) & "μαμούη" (μανούλα), έχουμε μια υπέροχη σχέση με τα άλλα 2 παιδιά μας, τί άλλο να θελήσουμε;;; Την υγειά μας μόνο να έχουμε, Θεέ μου...

Εύχομαι σε όλους εσάς τους φίλους μου, τα καλύτερα στη ζωή σας να έρθουν από δω & πέρα!
Σας φιλώ γλυκά,
Μαρία

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:29 πμ :: 18 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Δευτέρα, Οκτώβριος 15, 2007 50. Παράκληση στην Τροχαία Ρόδου!





Μόλις πριν 10 λεπτά ήμουνα η μοναδική αυτόπτης μάρτυρας ενός τροχαίου ατυχήματος ιδιαίτερα σκληρού...
Βάδιζα στο πεζοδρόμιο με το μωρό στο καρότσι κοιμισμένο οδεύοντας προς το σπίτι μου. Ο δρόμος ιδιαίτερα στενός (είναι δεν είναι 5 μέτρα) αλλά διπλής κατεύθυνσης(!!!) & μάλιστα με αυτοκίνητα παρκαρισμένα σε όλο το μήκος της μίας πλευράς του! Ξαφνικά ένας κύριος με μηχανάκι delivery χωρίς κράνος, ο οποίος μάλιστα έτρεχε πολύ & πήγαινε μάλλον στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας (αν μπορεί αυτό να οριστεί σε ένα τόσο στενό δρόμο) κοπάνησε πάρα πολύ δυνατά πάνω σε ένα αυτοκίνητο σε απόσταση το πολύ 3 μέτρα από το σημείο που βρισκόμουνα...
Το "μπαμ" απίστευτα εκωφαντικό, εξαρτήματα από το μηχανάκι αλλά & τη γωνία του αυτοκινήτου τινάχτηκαν στον αέρα (δίπλα μου, θα μπορούσα να είχα χτυπηθεί από κάποιο εγώ η ίδια ή το μωρό) & μετά η απόλυτη σιγή. Τα έπαιξα! Είναι πραγματικά αξιοπερίεργο πώς μπορεί να αρχίσεις να τρέμεις ο ίδιος από κάτι που δε συμβαίνει σε σένα! Ήθελα να τρέξω να δω αν ο άνθρωπος είναι καλά να τον βοηθήσω & φοβόμουνα τί θα αντίκρυζα κάτω από το μηχανάκι... Πριν ακόμη πλησιάσω κάλεσα από το κινητό μου το 100 για να καλέσουν ασθενοφόρο & τροχαία. Μετά έτρεξα προς τον άνθρωπο, ο οποίος ευτυχώς είχε αρχίσει να κουνιέται. Τον βοήθησα να βγει κάτω από το μηχανάκι. Τα πόδια του σακατεμένα (ειδικά το ένα) αλλά ευτυχώς χωρίς εμφανή τουλάχιστον τραύματα στο κεφάλι. Η κυρία που οδηγούσε το αυτοκίνητο μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση: βγήκε από το όχημά της κι αντί να βοηθήσει να ξεμπλοκάρουμε τον άνθρωπο από τη ρόδα του δικύκλου αυτή σταύρωσε τα χέρια της με άγριο ύφος κάτω από το στήθος της & κοίταζε το αμάξι της (ένα παλιό seat)... Την ίδια στάση ακολούθησε & μέχρις ότου ήρθε το ασθενοφόρο! Τί να πω; Δεν ξέρω αν ήταν από την ταραχή της, την αμηχανία της ή τη στεναχώρια της για την άδικη ζημιά στο αυτοκίνητό της, όμως σίγουρα στα μάτια τα δικά μου η συμπεριφορά της φάνηκε απαράδεκτη & τουλάχιστον σαν αναίσθητη μπορώ να τη χαρακτηρίσω...
Ευτυχώς το ασθενοφόρο ήρθε πραγματικά αμέσως (ο τραυματίας γύρω στα 40 δεν μπορούσε να σταθεί καν στα πόδια του, έκλαιγε & επαναλάμβανε διαρκώς "όχι πάλι"...) τον πήραν & ακολούθως (το ίδιο γρήγορα) ήρθε & η τροχαία για τα υπόλοιπα!
Πήρα το καρότσι με το παιδί μου (το οποίο σαν από θαύμα δεν ξύπνησε από τη φασαρία αφού είχε πλέον μαζευτεί όλη η γειτονιά) & έφυγα...
Αναρωτιέμαι τώρα πόσα ακόμη τέτοια ατυχήματα (ή & δυστυχήματα) πρέπει να γίνουν πριν μονοδρομηθεί επιτέλους αυτή η οδός! Γιατί δεν υπερβάλω καθόλου αν πω πως στο ίδιο σημείο γίνονται σχεδόν καθημερινά τροχαία! Τη μια αυτοκίνητα κουτουλάνε μεταξύ τους (ο δρόμος έχει μια περίεργη κλίση & στο σημείο που έγινε το σημερινό ατύχημα είναι & δεξιόστροφος, έτσι δεν υπάρχει καθόλου ορατότητα), την άλλη μηχανάκια με αυτοκίνητα... Ωστόσο κανείς υπεύθυνος δε νοιάζεται!
Παρακαλώ όποιον φίλο μπορεί να με διαβάζει κι έχει στοιχειώδης γνώσεις σε νομικά θέματα να με συμβουλεύσει τί ακριβώς πρέπει να κάνω για να στείλω στην αρμόδια αρχή (την Τροχαία Ρόδου εν προκειμένω) μία επιστολή-παράκληση να μονοδρομήσουν αυτή τη στοιχειωμένη πια οδό (τη Βασιλέως Ηρακλείου στο ύψος του Σχολείου)!
Εύχομαι στον σημερινό απρόσεκτο αλλά & άτυχο οδηγό που τώρα θα είναι τραυματίας στο Νοσοκομείο Ρόδου τα "περαστικά" μου, αλλά & να του γίνει το σημερινό του τουλάχιστον (μια που αν κρίνω από τη φράση του, έχει περάσει αρκετά τέτοια!)πάθημα μάθημα, ώστε ούτε πλέον να τρέχει σαν παλαβός σε τέτοια στενά δρομάκια ειδικά, ούτε χωρίς κράνος να κυκλοφορεί για κανένα λόγο!
Για τα υπόλοιπα τί να πω; Σίγουρα, αν δε μας γίνει σε εμάς όλους καταρχήν συνείδηση, πως πρέπει να προσέχουμε & πως τα μέτρα του κώδικα οδικής κυκλοφορίας θεσπίζονται για το δικό μας καλό, η τροχαία από μόνη της δεν μπορεί να κάνει & πολλά! Μπορεί όμως να μονοδρομήσει τέτοιους δρόμους "σκοτώστρες"...!
Να είστε όλοι καλά & να προσέχετε κατά την οδήγηση!

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 3:57 μμ :: 14 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τετάρτη, Οκτώβριος 03, 2007 49. Περί ...δαιμονίου πάθους!



Kαι τώρα που οι αγαπητοί “Οτετζήδες” αποφάσισαν επιτέλους να μας επιτρέψουν -μετά από μια εβδομάδα σχεδόν- την πρόσβαση στο Internet, έρχομαι να σας θέσω ένα καυτό ερώτημα:
Τί γνώμη έχετε για «το πάθος», τη μοιραία, ανεξήγητη, ίσως αταίριαστη, απρόσμενη αλλά & τόσο έντονη έλξη (για κάποιον/α); Και ίσως μάλιστα για κάποιον που καλά-καλά δε γνωρίζετε;! Θα τη ζούσατε, θα το επιτρέπατε στον εαυτό σας (εάν βέβαια είχατε τη δύναμη να τον χειραγωγήσετε!), θα τολμούσατε να κάνετε το «λάθος»; Γιατί όταν μιλάμε για πάθος πρόκειται σίγουρα για λάθος, έτσι δεν είναι; Θα το κάνατε για να το μετανιώνετε μετά μια ζωή ή δεν θα το κάνατε για να το μετανιώνετε πάλι μια ζωή; Λοιπόν; Θα το φοβόσαστε ή μήπως το έχετε ήδη ζήσει; Κι αν ναι, τί …γεύση σας άφησε; Θα το ξανακάνατε (αν & τέτοια αισθήματα νομίζω έχουμε μόνο μια φορά στη ζωή μας); Τί χρώμα θα του δίνατε; Κόκκινο με μαύρο ίσως;

Έχω την εντύπωση πως είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τον έρωτα, (ακόμη & απ΄τον κεραυνοβόλο) όμως μπορεί & να κάνω λάθος! Το σίγουρο είναι πως αποτελεί κι αυτό κινητήριο δύναμη, σε κάνει δλδ να θέλεις με όλο σου το «είναι» να κάνεις πράγματα τρελλά, τα οποία υπό φυσιολογικές συνθήκες ίσως ούτε θα τα σκεφτόσουνα… Kαι βέβαια να τα σκέφτεσαι συνεχώς, να μην μπορείς να ξεκολλήσεις!

Για πείτε μου λοιπόν εσείς οι φίλοι μου, τις απόψεις σας γι΄αυτό το δύσκολο θέμα! Περιμένω!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 3:04 πμ :: 17 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Σάββατο, Σεπτέμβριος 22, 2007 48. "Έξω απ΄τα δόντια..."!


Όχι, δεν αναφέρομαι στη συγκεκριμένη κυρία (αν & δεν έχω τίποτα μαζί της)! Απλά κάνω post τη συγκεκριμένη φράση για να πω πόσο μου αρέσουν οι άνθρωποι που την εφαρμόζουν στη ζωή τους! Σπάνιο βέβαια να τους συναντήσεις πλέον, αλλά όταν συμβεί πρέπει να έχεις το μυαλό να θεωρήσεις τον εαυτό σου τυχερό, να τους εκτιμήσεις για να μπορέσεις να τους κρατήσεις!
Έχω την ευτυχία να έχω αρκετούς τέτοιους ανθρώπους στη ζωή μου κι αυτό είναι για μένα ευλογία! Γιατί όπως & να το κάνουμε, είναι μεγάλη υπόθεση να ξέρεις πως αυτός/ή που έχεις απέναντί σου, σου λέει αυτό που πραγματικά σκέφτεται για σένα κι όχι αυτό που μπορεί να νομίζει ότι θες να ακούσεις...

Είναι πολύ δύσκολο βέβαια να είσαι ξεκάθαρος με τους άλλους πάντοτε, να μην κρύβεις τα πραγματικά σου αισθήματα ή σκέψεις γι΄αυτούς (το ξέρω γιατί το κάνω κι εγώ ακόμη κι όταν κινδυνεύω να παρεξηγηθώ), αλλά κατά τη γνώμη μου είναι & μία από τις μεγαλύτερες αρετές! Δεν αντέχω καθόλου (σε σημείο που να παθαίνω αλλεργία) την υποκρισία, τα ψεύτικα γέλια, τις ψεύτικες εκδηλώσεις αγάπης... Και τέτοια άτομα τα βγάζω από τη ζωή μου, μια που δε θέλω σ΄αυτή κανέναν & τίποτε που να με γεμίζει με αρνητική ενέργεια. Θέλω γύρω μου αγάπη, χαρά, ειλικρίνεια & όλα τα όμορφα τότε έρχονται μόνα τους...!

Με την ευχή να βρείτε όλοι τόσο αξιόλογους ανθρώπους να σας πλαισιώνουν στη ζωή σας,
Σας φιλώ γλυκά!

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 4:16 μμ :: 18 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τρίτη, Σεπτέμβριος 18, 2007 47. Αφιερωμένο...!



Χωρίς Σχόλια!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:29 πμ :: 4 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Δευτέρα, Σεπτέμβριος 17, 2007 46. Περί αποτελεσμάτων...



Επειδή είμαι αρκετά απογοητευμένη για να κάνω κάποιο προσωπικό σχόλιο σχετικό με το αποτέλεσμα των εκλογών, παραπέμπω απλώς & πάλι στην έξυπνη αλλά & απολύτως λογική ανάλυση του φίλου μας Αθεόφοβου...!

Εγώ θα πω μόνον πως στο όχι άμεσο μέλλον τη χώρα την περιμένουν μεγάλες συμφορές... Εύχομαι να διαψευστώ!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 4:36 πμ :: 6 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τρίτη, Σεπτέμβριος 04, 2007 45. Eκλογολογώντας...


Τις τελευταίες ημέρες οι πάντες ανησυχούν για τις εκλογές & το αποτέλεσμά τους & το εκφράζουν αυτό παντοιοτρόπως. Έτσι κι εγώ παρότι είμαι πλέον πεπεισμένη πως γνωρίζω ποιό θα είναι το τελικό αποτέλεσμα (είναι μάλλον οφθαλμοφανές), αποφάσισα να κάνω μια αναφορά στο θέμα, όχι βέβαια για να εκφράσω κανενός είδους προτίμηση προς το ένα ή το άλλο κόμμα (μια που κατά τη γνώμη μου αυτή την περίοδο στη χώρα μας είναι όλα τα κόμματα ανάξια να τα υποστηρίζεις) παρά για να προβάλλω τη δική μου ανησυχία!
Όπως προείπα, είμαι κι εγώ εξίσου αγανακτισμένη όσο & απογοητευμένη από την πολιτική συμπεριφορά & το ιδεολογικό γίγνεσθαι όλων των κομμάτων των οποίων τα ψηφοδέλτια θα πάρουμε στα χέρια μας προκειμένου να αποφασίσουμε ποιό θα συνδράμουμε την ημέρα των εκλογών. Κανένα δεν με εκφράζει απόλυτα & επίσης κανένα δεν με έχει πείσει για την ικανότητά του να κυβερνήσει άξια τη χώρα μου, δυστυχώς! Ωστόσο, καθότι πρεσβεύω πως το ανθρώπινο ον διαθέτει & αξιοθαύμαστο νου αλλά & ζηλευτή ικανότητα να αντιπαρέρχεται των αδιεξόδων, αρνούμαι να αποδεχθώ τη διαδικασία "αποχής" ως ιδιαιτέρως προσβλητική & απαξιωτική της ίδιας της ανθρώπινης υπόστασής μας! Δεν μπορώ να συμμεριστώ σε καμμία περίπτωση την άποψη του "λευκού" ψηφοδελτίου, όσο κι αν με εκνευρίζει η ανυπαρξία ιδεολογικά & διαρθρωτικά ολοκληρωμένου κόμματος! Κατανοώ τη δυσαρέσκεια ή την πιθανή οργή όλων μας για το κομματικο-πολιτικό κατεστημένο αυτή τη στιγμή στη χώρα μας αλλά θεωρώ πως για πάρα πολλούς & σημαντικότατους λόγους δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να απαρνηθούμε το δικαίωμά μας στην ψήφο! Είναι αναφαίρετο δικάιωμα όλων μας να εκλέξουμε ΕΜΕΙΣ ποιούς θα βάλουμε στη βουλή & δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να μας το αναιρέσουν! Δεν είναι δυνατό να εθελοτυφλούμε ή να ωχαδερφίζουμε ακόμη & για το ποιοί θα μας εξουσιάζουν...

Ας μην ξεχνάμε πως ο άνθρωπος από τη φύση του είναι "όν πολιτικό"! Δεν είναι συμβατό με την ίδια μας την υπόσταση να απέχουμε από ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, θα αποτελούσε προσβολή της ίδιας μας της οντότητας... Αυτό θα ήταν η εύκολη, η αναίμακτη, η πιό ανούσια όμως λύση! Ας μην τους κάνουμε τη χάρη, στο κάτω-κάτω δεν θα τους έβλαπτε καθόλου η αποχή μας, ούτε καν θα τους απασχολούσε! Απλά θα την προσπερνούσαν γελώντας για τη δική μας ανικανότητα να τους συμπεριφερθούμε όπως ακριβώς τους αξίζει.
Προσωπικά πιστεύω πως άνετα μπορούμε να βγούμε από το αδιέξοδο αυτό, αν πολύ απλά ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας ποιό από τα τόσα πια κόμματα θεωρούμε πως θα μπορούσε να είναι το αξιολογότερο! Έστω κι έτσι, θα δίναμε στον τόπο μια προσδοκία, μια εναλλακτική, την προοπτική έστω μιας πραγματικά καλύτερης μέρας! Δεν έχει σημασία αν κι αυτά ακόμη τα μικρά κόμματα για παράδειγμα, παρουσιάζονται ως απαρνητές πιθανών συνεργασιών την επομένη των εκλογών. Εμείς με την ψήφο μας, θα μπορούσαμε να τους δώσουμε την ώθηση να το κάνουν, εάν δεν τους αφήναμε άλλη εκλογή. Το θέμα είναι πως οι εκλογές είναι ΔΙΚΗ ΜΑς ΥΠΟΘΕΣΗ, ΟΛΩΝ ΜΑΣ, δεν είναι δυνατό να την απαξιώνουμε & αυτή...
Μας ενδιαφέρει όλους μας να μπορούμε την επαύριο των εκλογών να σεβόμαστε τουλάχιστον τους εαυτούς μας ως πολίτες αυτής της χώρας, ας μην το παραβλέπουμε αυτό!
Πείτε ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΧΗ & ΣΤΑ ΛΕΥΚΑ, ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟ "ΒΟΥΛΕΣΘΑΙ"...!

Αφορμή για το παρόν post στάθηκε ένα αντίστοιχο του φίλου μας Αθεόφοβου, γραμμένο φυσικά με το εξαιρετικό χιούμορ που τον διακρίνει!

Αξιολογότατες επίσης αναλύσεις του θέματος (εξηγώντας με στατιστικά) έχουν κάνει οι Zaphod & Π!

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 3:56 μμ :: 19 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τετάρτη, Αύγουστος 29, 2007 44. AΣ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ΣΙΩΠΗΡΑ ΤΗΝ ΟΡΓΗ & ΤΟ ΘΡΗΝΟ ΜΑΣ!



ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΧΑΘΗΚΑΝ...
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΘΡΗΝΟΥΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΑ...
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΧΑΣΑΝ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥΣ...
ΓΙΑ ΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΑΣΤΕΓΟΙ...
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ ΜΑΣ, ΤΑ ΔΑΣΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΑΧΤΗ...
ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΝ ΦΡΙΚΤΟ ΘΑΝΑΤΟ...
ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ ΠΟΥ ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΤΑΙ ΤΩΡΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΠΟΤΕ...
ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΜΑΣ...
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ...


ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΠΥΡΟΠΑΘΩΝ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ:
BANK OF GREECE


Account Number: 2341103053


IBAN: GR9801000230000002341103053


SWIFT/BIC: BNGRGRAA. http://www.bankofgreece.gr/


Also, US Citizens of Greek origin created the following donation: "Plant Your Roots in Greece" and send them to


Chicago Community Bank Acct: # 459-0070-59 234 S Wabash Ave FL2-Chicago, IL 60604-2365



Αναδημοσιεύω και κάποιες προτάσεις δράσης του "Διαστήματα:"
- Ας γραφτούμε εθελοντές πυροπροστασίας.
- Ας πάρουμε μέρος σε αναδασώσεις.
- Ας ανακυκλώσουμε.
- Ας αλλάξουμε με ενεργειακές τις λάμπες του σπιτιού μας.
- Ας κλείσουμε τα έιρ κοντίσιον.
- Ας φροντίσουμε τα μπαλκόνια μας.
- Ας καθαρίσουμε τα ξερά χόρτα από τα εξοχικά μας.
- Ας σταματήσουμε να πετάμε αποτσίγαρα και πακέτα στους δρόμους.
- Ας απαιτήσουμε από το δήμο της περιοχής σας να διαθέσει τα κεφάλαια που πηρε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για τα προγράμματα πυροπροστασίας και περιβάλλοντος.
- Ας απαιτήσουμε να αγοράσουν υδροφόρες -κι ας τις χρησιμοποιήσουν μια φορά τα πέντε χρόνια.
- Ας φροντίσουμε να ελευθερωθούν οι έξοδοι κινδύνου στους χώρους εργασίας μας.
- Ας φροντίσουμε να έχουμε πυροσβεστήρες στο σπίτι, στο εξοχικό, στο αυτοκίνητο.
- Ας κόψουμε τα -πολύ όμορφα, αλλά επικίνδυνα- κλαδιά που κρέμονται εν είδη δαμοκλείου σπάθης πάνω από τα κεραμίδια μας.
- Μην αγοράσουμε εξοχικά σε χώρους όπου φωνάζουν πως πριν οικοπεδοποιηθούν ήταν δάσος, ή ρέμα.
- Ας απαιτήσουμε από τις νομαρχίες μας να καθαρίσουν τα φρεάτια των όμβριων υδάτων.
- Ας διαβάσουμε και μάθουμε τι προβλέπει το σχέδιο Ξενοκράτης (το οποίο ξεχάστηκε στα συρτάρια των νομαρχιών).

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 11:06 πμ :: 4 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Κυριακή, Αύγουστος 26, 2007 43. ΓΙΑΤΙ;;;











Τόσος πόνος, τόση οργή, τόση απίστευτη αδικία... Tέτοια καταστροφή... ΓΙΑΤΙ;;;;;;;;
Κι εμείς όλοι οι κάτοικοι αυτού του ταλαίπωρου πλανήτη τί κάνουμε;

...............................
................................
.................................

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 4:26 μμ :: 2 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Παρασκευή, Αύγουστος 24, 2007 42. Περί Φιλίας!


Πάντοτε καταλήγω στο ίδιο συμπέρασμα: Μεγάλη υπόθεση τελικά η πραγματική Φιλία!!!
Μπορεί να σε πικράνει η/ο φίλη/ος σου, μπορεί να σε νευριάσει, μπορεί ακόμη & να σε κάνει να κλάψεις καμμιά φορά, αλλά θα είναι πάντα αυτή/ός που θα σταθεί δίπλα σου & στη χαρά αλλά & στη λύπη! Που θα σου πει ένα αστείο & θα λυθείς στα γέλια όταν το έχεις ανάγκη, αλλά & που θα βρει τρόπο να σε κάνει να σοβαρευτείς όταν το απαιτεί η περίσταση για δικό σου καλό αλλά εσύ δεν το έχεις πάρει χαμπάρι & ξεσαλώνεις χαζοχαρούμενα! Αυτό είναι για μένα η πραγματική φιλία: Να είναι η άλλη δίπλα μου όχι για να μου λέει μόνο όσα θέλω & κι όσα χαϊδεύουν τ΄αυτάκια μου, αλλά & τα άλλα, τα δύσκολα, τα ...πικρά. Αυτά που όμως μου κάνουν πραγματικά καλό!
Ποιός είπε πως με τη φίλη ή το φίλο μας πρέπει να είμαστε & ίδιοι χαρακτήρες για να τα βρίσκουμε; Αυτό θα ήταν το εύκολο, το ακόμα πιό ωραίο όμως είναι όταν η άλλη είναι εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας από σένα, δεν έχει ούτε τα ίδια πιστεύω αλλά ούτε καν την ίδια κοσμοθεωρία, είναι όμως καλόκαρδη, σε νιάζεται ειλικρινά & ξέρει να παραμερίζει τον εγωισμό ή τα νεύρα της για να σου εξηγήσει 5 πραγματάκια απ΄αυτά που εσύ δεν εννοείς από μόνη σου να καταλάβεις!!!
Αυτή η τόσο δύσκολη όσο & περίεργη φιλία, είναι πραγματικά μεγάλη υπόθεση!!! Και μακάρι όλοι μας να βρίσκουμε την ανοχή που χρειάζεται αλλά & την επιμονή & υπομονή για να μπορούμε να κρατάμε στη ζωή μας τέτοιους φίλους/ες! Μόνο καλό μπορούν να μας κάνουν & μόνο να μας δικαιώσουν που τους έχουμε πλάι μας! Και στο κάτω-κάτω δε μας βλάπτει να βλέπουμε & την άλλη όψη των πραγμάτων! Ο καθένας μας εξάλλου μπορεί να κάνει τις δικές του επιλογές...
Φιλάκια Debby μου, σου το αφιερώνω!

Άν τα καταφέρω αργότερα θα προσθέσω & μια φωτογραφία μας;-))

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 3:39 μμ :: 5 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τετάρτη, Αύγουστος 22, 2007 41. Τί Κάνεις;


Η ζωή όλων μας είναι ένας αδιάκοπος αγώνας για επικοινωνία! Προσπαθούμε αδιάκοπα να κατανοήσουμε & να μας κατανοήσουν. Γιατί μόνο τότε έχουμε τη δυνατότητα να λειτουγήσουμε κοινωνικά...
Τί κάνεις όμως όταν διαπιστώνεις & μάλιστα με πρόσωπα που θεωρείς πολύ οικεία & αγαπημένα σου πως ...ούτε λίγο ούτε πολύ ζεις σε μια Bαβέλ; Όταν εσύ λες "άλφα" & ο/η άλλος/η καταλαβαίνει επανειλημμένως "ωμέγα"; Πώς συνεχίζεις έτσι τη σχέση; Χωρίς να μιλάς; Και τότε τί είδους σχέση θα είναι;;; Όχι, δε μιλάμε για διάσταση απόψεων, για απλή αλλά & φρικτή α σ υ ν ε ν ν ο η σ ί α μιλάμε! Αυτή που σε κάνει έξαλλη να προτιμάς να μην απαντάς...
Φιλάκια σε όλους/ες!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 11:43 μμ :: 5 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Σάββατο, Ιούνιος 02, 2007 40. ΑΙΣΧΟΣ!!!



Λέμε πως ζούμε στην Ελλάδα του 2007, πως έχουμε προοδεύσει, πως έχει ανέβει πολύ το βιοτικό μας επίπεδο... Ανοησίες, λόγια!

Σήμερα ένα μωράκι νεογέννητο ξεψύχησε εντελώς αβοήθητο μέσα σε ελληνικό νοσοκομείο! Γιατί κάποιοι επέλεξαν (αφού βέβαια οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να "κλωνοποιήσουν" το ασθενοφόρο) να σώσουν πρώτα ένα άλλο παιδάκι... Επειδή κάποιοι δεν μπορούσαν να φανταστούν, πως ήταν δυνατό να παραστεί ανάγκη ποτέ στο νοσοκομείο για ύπαρξη κινητής μονάδας-θερμοκοιτίδας!

Kι αυτή η αθώα ψυχούλα έφυγε αβοήθητη, παρατημένη στην ανικανότητα, την αδιαφορία & τον ωχαδερφισμό των αρμοδίων...
Κι ενώ όλοι εμείς οι bloggers (ή τουλάχιστον όσοι έχουν μυαλό & καρδιά) διαμαρτυρόμασταν με αφορμή το blog της αγαπημένης μας Αμαλίας για τις ελλείψεις & τα λάθη του εθνικού μας συστήματος υγείας, πασχίζοντας να καταφέρουμε να αφυπνίσουμε κι εμείς με τη σειρά μας τις συνειδήσεις κάποιων ανάλγητων υπευθύνων, δύο κακόμοιροι γονείς έχαναν το μωρουδάκι τους, το βλαστάρι τους, εξαιτίας αυτών των ελλείψεων του ίδιου καταραμένου συστήματος...

Ντροπή! Κρίμα κι άδικο! ...................................................

Το συμβάν αυτό όμως, ας σηματοδοτήσει άλλη μια αφορμή για να συνεχίσουμε αυτό που όλοι μαζί, ΕΝΩΜΕΝΟΙ, ξεκινήσαμε! Αυτός ο αγώνας ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ! Ας τον ενδυναμώσουμε, μέχρις ότου εισακουστούμε! Θα μπορούσε το πλασματάκι αυτό να είναι το δικό μου ή το δικό σας παιδί...

Τώρα που αποκτήσαμε δειλά-δειλά υπόσταση εμείς οι πολίτες αυτής της χώρας (τί ειρωνεία: έπρεπε να δημιουργηθούν τα blogs για να συμβεί), τώρα που έχουμε τον τρόπο να υψώσουμε τη φωνή μας, ας συνεχίσουμε με σθένος, σύνεση αλλά & δυναμική την προσπάθειά μας να αλλάξει επιτέλους κάτι σ΄αυτό το κράτος, που δεν απέχει πολύ από το να γίνει τριτοκοσμικό... Για εμάς & για τα παιδιά μας!!!

Τα πιό ειλικρινή μου συλληπητήρια (αν & ο πόνος του χαμού ενός μωρού δεν απαλύνεται από τίποτε, παρά ίσως από το χρόνο) στους γονείς του παιδιού.

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:03 πμ :: 28 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Παρασκευή, Ιούνιος 01, 2007 39. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ!


Μην πάρεις φακελάκι - Μην δώσεις φακελάκι


«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»


Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.



Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").


ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:15 πμ :: 0 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τετάρτη, Μάϊος 30, 2007 38. Amalia

Για την Αμαλία, αυτόν τον Άγγελο...

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 11:43 μμ :: 2 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Παρασκευή, Μάϊος 25, 2007 37. ΑΜΑΛΙΑ ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΝΑΜΕ!!!




ΟΧΙ, ΔΕ ΘΑ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΕΓΑΛΗ ΨΥΧΗ...

AMAΛΙΑ, ΓΙΑ ΟΛΟΥς ΕΜΑΣ, ΖΕΙΣ...

ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙΣ!

ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΛΜΗΣΕΣ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕς ΕΣΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΑΛΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ (ΜΠΟΡΕΙ & ΔΙΚΟ ΜΑΣ ή ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ), ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕΣ ΕΣΥ!

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΜΑΛΙΑ ΜΑΣ...

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΥΠΝΙΣΕΣ!


...Σαν της γαρδένιας τον ανθό που ζει μια νύχτα μόνο...

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 11:49 μμ :: 6 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τετάρτη, Απρίλιος 18, 2007 36. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ!!!


Δείτε αν θέλετε, αυτό!

Σας προειδοποιώ όμως πως θα σοκαριστείτε... Φροντίστε να έχετε χρόνο στη διάθεσή σας, γιατί είμαι βέβαιη πως θα θελήσετε να διαβάσετε & τα προηγούμενα posts.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Ετικέτες ,


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:13 πμ :: 12 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Σάββατο, Μάρτιος 10, 2007 35. Σας φιλώ!

Α Ν Τ Ι Ο !!!


Πολυαγαπημένοι μου φίλοι,
Όπως ίσως θα έχετε ήδη παρατηρήσει, τον τελευταίο καιρό τα σχόλιά μου αλλά & τα posts μου «έχουν κάνει κοιλιά»... Αυτό δεν οφείλεται στο ότι δεν επιθυμώ την «κουβεντούλα» μας, το αντίθετο μάλιστα! Μου λείπετε ήδη τρελλά.

Ωστόσο, τα χρονικά μου περιθώρια (καθώς μεγαλώνω & ένα μωρό) είναι ήδη πάρα πολύ στενά, δυστυχώς. Αγχώνομαι για να τα προλαβαίνω όλα, αλλά πλέον βλέπω πως αυτό μου είναι πραγματικά πάρα πολύ δύσκολο, έως ανέφικτο.

Προσθέστε σε όλο αυτό το χρονικό αλαλούμ & το ότι ο καιρός ανοίγει ήδη, άρα ευκαιρία για βόλτες (αφού σας υποσχέθηκα από το πρώτο μου κείμενο πως μόνο αλήθειες θα σας λέω) & αργότερα μπανάκια, πως το μωρουδάκι μου είναι ήδη στον ενδέκατο μήνα, άρα πρέπει από ΄δω & πέρα να τρέχω πίσω του & θα καταλάβετε το άγχος μου.

Επειδή λοιπόν έχω συνηθίσει με ό,τι καταπιάνομαι να το κάνω άριστα (καλώς ή κακώς), επειδή ήδη σε πολλούς από εσάς έχω πολύ καιρό να μπω να διαβάσω τα πανέξυπνα posts σας & να σχολιάσω, επειδή δε θέλω βέβαια ούτε την λατρεμένη μου οικογένεια να παραμελώ αλλά ούτε & τον εαυτό μου ή τη γυμναστική μου, για όλους αυτούς τους λόγους, θα προτιμήσω να σας χαιρετήσω κάπου εδώ...

Δεν μπορώ να ξέρω αυτή τη στιγμή εάν θα καταφέρω να επανέλθω στον όμορφο, φιλικότατο & πολύ ενδιαφέροντα κόσμο μας. Το βέβαιο είναι πως θα μου λείψετε απίστευτα! Τα γλυκά σας λόγια, οι ενστάσεις σας, το πολύ έξυπνο χιούμορ σας, οι τόσο ενδιαφέρουσες απόψεις σας, τα πειράγματά μας!!! Τα Αγάπησα όλα αυτά, όλους εσάς!

Σας ευχαριστώ όλους, εσένα Bluesmartoulis, Mικρέ Πρίγκηπα, Zoufitsa, Spirit, Ζυγίνα, Marado, Mε το φεγγάρι αγκαλιά, Sadprince, Πρέζα TV, Street Spirit, Φαίδρα, Σοφία, Φύρδην-Μίγδην, Ζaphod, Tassoula, Nasso, Δείμο του πολίτη, Αlkyoni, Φοίνικα, Asimenia, An-lu, Shades in the dark, Serenity, Ange-ta, Coolplatanos, Allmylife, Avra, Ladybug, Ralou, Sevarose, Candy, Elenitsa, Θεία Λένα, Debby, Onomatodosia, R3b3toskil0, Annamaria, Maika, Askardamykti, Atheofobe, Heliotypon, Georgia, Fibi, Alexandra, Kapetanissa, Salome, Anatoli & Liodara μέσα από την καρδιά μου για την υπέροχη συντροφιά που είσασταν για μένα αυτούς τους μήνες! Και σας εύχομαι να είστε υγιείς εσείς & τα αγαπημένα σας πρόσωπα, χαρούμενοι & καλότυχοι! Γιατί πραγματικά το αξίζετε! Γιατί με την ιντερνετική σας παρουσία ομορφύνατε τόσο πολύ τη ζωή μου!

Γιατί μου αποδείξατε πως Άνθρωποι Υπάρχουν, πως μπορούμε & χωρίς οπτική επαφή να νιαζόμαστε ο ένας τον άλλον!
Θα σας σκέπτομαι πολύ & θα εύχομαι για όλους σας τα καλύτερα.
Να είστε όλοι καλά!
Σας φιλώ γλυκά,
Μαρία!

ΥΣ: Επειδή έχω το κείμενο γραμμένο εδώ & δυό-τρεις μέρες αλλά δεν αντέχω πραγματικά να το ...καταθέσω, επειδή αλήθεια η καρδούλα μου πονάει γι΄αυτό το «Αντίο», αποφασίζω τελικά να μην κλείσω εντελώς το blogάκι μου! Θα κάνω κάτι άλλο, την ιδέα την πήρα από το Νάσο: θα πούμε πως λείπω, πως για παράδειγμα έχω πάει ...φαντάρος (μια που η κυβέρνηση σκέφτεται να στρατεύσει εθελοντικά & τις γυναίκες)! Ναι, καλά καταλάβατε! Για να μην είμαι ασυνεπής απέναντί σας (σε όλους εσάς που έρχεστε & μου γράφετε αλλά εγώ μετά στεναχωριέμαι γιατί δεν προλαβαίνω να μπαίνω να γράφω & στα δικά σας πανέμορφα blogs), θεωρήστε πως ...υπηρετώ τη θητεία μου & όποτε έχω έξοδο & μπορώ θα σας γράφω! Φιλάκια!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 8:47 πμ :: 57 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τρίτη, Μάρτιος 06, 2007 34. Chocolate soufflé!!!






•Πρόσφατα συζητούσα με τον καλό μου για ένα γλυκό σοκολάτας (μμμ), με όνομα “σουφλέ σοκολάτας”. Μέχρι πριν λίγο καιρό, το μόνο σουφλοειδές που ήξερε ήταν το σουφλέ μακαρονιών. Και λέω σήμερα, μια που σας έβαλα σε ωραία ατμόσφαιρα με το προηγούμενο post (!), δεν σας γλυκαίνω λίγο περισσότερο με αυτό;
Λοιπόν. Έχουμε και λέμε:

Υλικά (για ~10 άτομα ή δύο αν είναι λάτρεις της σοκολάτας):
500g κουβερτούρα, 180g βούτυρο, 6 αυγά, 1 1/4 φλ. ζάχαρη, 2 βανίλιες, 2 σφηνάκια καλούα (ή ρούμι ή άλλο λικέρ), 1 1/2 φλ. αλεύρι
Κόστος:
1/4 ώρας ετοιμασία, 1/4 ώρας ψήσιμο, 4-5 άπλυτα, 2 βδομάδες τρέξιμο για τις θερμίδες που πήρες.
Χαμαλοδουλειά:
Αφήνουμε την κουβερτούρα να λιώσει με το βούτυρο σε μπεν μαρί. Παράλληλα χτυπάμε καλά τα αυγά και προσθέτουμε τη ζάχαρη. Χτυπάμε καλά (ναι, συνεχώς), προσθέτουμε τις βανίλιες, το ποτό και τέλος το αλεύρι. Όταν ανακατευτούν καλά ρίχνουμε και την (πλέον) λιωμένη κουβερτούρα με το βούτυρο, ανακατεύουμε. Βάζουμε το μίγμα σε ένα pyrex (ή ατομικά ταψάκια) και ψήνουμε στους 200°C για ένα τέταρτο περίπου (τα ατομικά κανένα πεντάλεπτο).
Αποτέλεσμα:
Ένα κεϊκοειδές-λιχουδιά που μέσα του έχει λιωμένη σοκολάτα που δε πρόλαβε να ψηθεί!!! Σερβίρεται ζεστό (ή ξαναζεσταμένο) για να κρατιέται υγρή η σοκολάτα. Μη δοκιμάσετε με άλλες σοκολάτες, δε γίνεται καλό (ειδικά με Crunch). Ίσως μια παραλλαγή με chocolate chips ή καβουρδισμένα αμύγδαλα να προσθέσουν γεύση και εκθετικά αυξημένες θερμίδες.
Σίγουρα αξίζει τον κόπο του. Οι δοκιμάσαντες μπορούν να το επιβεβαιώσουν!

Φιλιά Πολλά & Καλή Επιτυχία!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 2:08 μμ :: 26 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Παρασκευή, Μάρτιος 02, 2007 33. Nights in White Satin!

With all our LOVE!!!

Aφήστε λίγο χώρο & για τον ερωτισμό στη ζωή σας, μας είναι πάντοτε τόσο απαραίτητος!
Δώστε στις γιαγιάδες τη χαρά να κρατήσουν απόψε (γιατί όχι απόψε;) τα παιδιά & φτιάξτε ατμόσφαιρα.
Ανάψτε μερικά αρωματικά κεριά, χαμηλώστε τα φώτα, ανοίξτε ένα μπουκάλι καλό κρασί, φορέστε κάτι που να κάνει πρώτα εσάς να νιώθετε όμορφα, προσκαλέστε γλυκά τον/την καλό/ή σας & αφεθείτε στη μαγεία τέτοιων υπέροχων μουσικών κομματιών...
Nα περάσετε πολύ-πολύ όμορφα,
Για το Καλό Μήνα!
Σας φιλώ!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 12:06 πμ :: 29 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Πέμπτη, Φεβρουάριος 22, 2007 32. Προσέχετέ τους...


Πήγαμε προχθές το απόγευμα με το σύζυγό μου σε ένα κατάστημα παιδικών επίπλων προκειμένου να βλέπαμε παιδικά κρεβατάκια. Εγώ ωραία βολεμένη μέσα στο στενό τζηνάκι μου & το ζεστό μου κοντό, δερμάτινο μπουφάν. Εκείνος επίσης με τζην, ένα όμορφο ζιβάγκο που του πάει πολύ & φορώντας το καινούριο δερμάτινο που του έκανα δώρο πρόσφατα & του αρέσει τρελά, κρατώντας δε στην αγκαλιά του το μωρό μας, που είναι πάρα πολύ ήσυχη, ειδικά στις βόλτες!

Στο κατάστημα για να μας εξυπηρετήσει ήταν μία καλοβαλμένη κυρία (όμορφη δεν μπορείς να την πεις), αφρατούλα, γύρω στα 40. Εμείς στα hi μας, χαρούμενοι κι ευγενικοί, της ζητήσαμε να μας δείξει κουκέτες (τα διπλά, διώροφα κρεβατάκια), γιατί όποιος με διαβάζει από την αρχή θα ξέρει, πως ο σύζυγός μου έχει άλλα 2 παιδάκια από προηγούμενο γάμο του, τα οποία μένουν βέβαια με τη μαμά τους, ωστόσο εμείς θέλουμε να φτιάξουμε & γι΄αυτά δωμάτιο για να μπορούν να έχουν την άνεση, όποτε θέλουν να μένουν & σε΄μας (& τώρα μένουν, αλλά κοιμούνται σε διπλό κρεβάτι...). Η ευγενική-ψευτοσνόμπ κυρία, στην αρχή απευθυνόταν μόνο σ΄εμένα (από πονηριά υποθέτω) & με τον τρόπο της προσπάθησε να μου γίνει ιδιαίτερα συμπαθής. Έβγαλε δε κι έναν κατάλογο & εξυπηρετικότατη μας έδειξε πολλά περισσότερα σχέδια από όσα είχε μέσα στο κατάστημα. Μας εξήγησε κιόλας, πως εφόσον την κουκέτα τη θέλαμε για μακρυπρόθεσμη χρήση & όχι για μωρά παιδιά, καλό θα είναι να επιλέξουμε μία φτιαγμένη από ξύλο «τεσσάρι», δλδ 4 πόντων(κι όχι 2 ή τριών) που είναι πιό αντοχής! Κι αφού μου έδωσε οδηγίες, για το πού ακριβώς μέσα στην έκθεση του καταστήματος υπήρχε μία κατασκευασμένη από τέτοιο ξύλο, εγώ κατευθύνθηκα προς τα εκεί για να την δω .

Επιστρέφοντας έπαθα το ...σοκ! Άκουσα την «κυρία» να αστειεύεται πολύ πρόστυχα στο σύζυγό μου μιλώντας του για το «χοντρό» ξύλο!!! Έμεινα άφωνη! Του απηύθυνε δε ξαφνικά το λόγο στον ενικό, γιατί λέει ήταν κοντοχωριανή του & τον ρωτούσε να μάθει διάφορα για την επιχείρησή του, κ.λ.π.... Δεν είπα φυσικά, ούτε έδειξα τίποτε, απλά την κοίταξα χαμογελώντας πλέον κι εγώ ψιλοειρωνικά! Σ΄εμένα βέβαια συνέχιζε να μιλά στον πληθυντικό & χωρίς ίχνος διάθεσης να αστειευτεί. Την ευχαρίστησα ευγενικά, της είπα πως θα το σκεφτούμε & έδειξα στον καλό μου την πρόθεσή μου να φύγουμε. Εκείνος φυσικά συγκατάβασε χαζογελώντας... Κατευθυνόμενοι προς την έξοδο, την ακούσαμε να ζητά από το έτερόν μου ήμισυ το κινητό του για «να τον ειδοποιήσει σε περίπτωση που προκύψει κάτι νέο για τις κουκέτες»! Φυσικά, εκεί της απάντησα εγώ, λέγοντάς της πως εφόσον είχα κρατήσει την κάρτα της, εάν τελικά το αποφασίζαμε θα της τηλεφωνούσα εγώ, τονίζοντας τα λόγια μου με νόημα...

Εννοείται πως, παρότι το εμπόρευμα που πουλά στη μικρή σχετικά αγορά του νησιού μας αυτή η «κυρία» είναι όντως πολύ καλό, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνω πελάτισσά της! Εξάλλου, υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές..! Πήρα όμως ένα μάθημα που θα το θυμάμαι: μέχρι σήμερα, δεν είχα έρθει ποτέ αντιμέτωπη με τόσο θράσος σε τέτοιο θέμα & ήμουνα εφησυχασμένη. Από σήμερα όμως (για την ακρίβεια από προχθές), θα έχω τα μάτια μου πολύ περισότερο ανοιχτά γιατί τελικά όντως, πολλές εκπρόσωποι του φύλου μου, έχουν δυστυχώς ξεσαλώσει! Και δεν κωλύονται μπροστά σε τίποτα! Της συγκεκριμένης της έριχνα τυλάχιστον ένα κεφάλι ύψος, & (χωρίς καμμία διάθεση αυτοπροβολής) σε διαστάσεις ή «νειάτα» είμαι αντικειμενικά σα γυναίκα πολύ ανώτερή της. Από την άλλη, έβλεπε πως είμαστε παντρεμένοι (φοράμε & οι δύο τις βέρες μας) & μάλιστα με μωρό παιδί! Δεν είμασταν μαλωμένοι, το αντίθετο, είμασταν μια χαρά μεταξύ μας κι αυτό ήταν ολοφάνερο. Ωστόσο, αυτή για τους δικούς της λόγους, ευνόητους όμως, (που η αξιοπρέπειά μου δεν μου επιτρέπει να τους καταγράψω) δεν δίστασε να «την πέσει» εν ψυχρώ & αμέσως στον σύζυγό μου & μάλιστα μπροστά στα μάτια μου...

Το θέμα για μένα έληξε τη στιγμή που έβγαινα από το συγκεκριμένο κατάστημα, φυσικά δεν έκανα καμμία συζήτηση επ΄αυτού στον καλό μου (με εξαίρεση κάποια πειράγματα για την «κοντοχωριανή» του), εξάλλου ξέρει νομίζω κι ο ίδιος πολύ καλά, πως αν εκείνος μου «την κάνει» μία φορά, σ΄εμένα θα είναι ίσως πολύ πιό εύκολο (για λόγους που γνωρίζει ο ίδιος πολύ καλά) να του την κάνω τουλάχιστον εκατό! Τρόμαξα όμως στην κυριολεξία, από την κατάντια κάποιων ανθρώπων σήμερα! Δε θα το σχολιάσω περισσότερο, απλώς θέλω να σας επισημάνω για άλλη μια φορά, πως ακριβώς εξαιτίας αυτού του χαλαρώματος των ηθών που επικρατεί σήμερα, τόσο σε άντρες, όσο & σε γυναίκες, όποιος/α αγαπά πραγματικά τον/ην σύντροφό του, πρέπει να φροντίζει να κρατά τη μεταξύ τους σχέση ζωντανή, τρυφερή & ερωτική, ώστε να μη βρίσκουν χώρο να εισχωρήσουν τρίτα κακόβουλα άτομα! Αλλιώς, το παιχνίδι είναι χαμένο ολοκληρωτικά! Και ούτε φυσικά έχουν κανένα νόημα οι σκηνές ή οι περιορισμοί, αφού ο άλλος αν θέλει να σου την κάνει, θα το καταφέρει ακόμη κι αν τον κλείσεις σε μπουκάλι (το γνωστό ρητό που λέγεται για τις γυναίκες & ...το φελλό)! Το ωραίο είναι αφενός βέβαια, να είναι άτομο εκ πεποιθήσεως μονογαμικό (ο/η σύντροφός μας), αλλά κι αφετέρου εμείς, να είμαστε σε όλα (όσα περιμένει από εμάς) εντάξει απέναντί του...
Τα μάτια σας/μας ανοιχτά λοιπόν φίλες & φίλοι μου!!!
Σας φιλώ!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 2:41 μμ :: 42 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Κυριακή, Φεβρουάριος 18, 2007 31. Aφιερωμένο σε έναν Άνθρωπο που πονάει...


Eπειδή δεν είναι για όλο τον κόσμο αυτές οι μέρες γιορτινές...
Επειδή το να χάνεις για πάντα τη γυναίκα που σε γέννησε & σε ανέθρεψε, δεν είναι απώλεια που μπορεί να ξεπεραστεί...
Επειδή όλοι μας είμαστε άνθρωποι & θα μπορούσε να είμασταν εμείς τώρα στη θέση του...
Αφιερώνω αυτό το post στο Sadprince
Προς τιμή της αγαπημένης σου Μητέρας. Και ναι, τα δάκρυα μπορούν & είναι λυτρωτικά...

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 5:09 πμ :: 12 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Παρασκευή, Φεβρουάριος 16, 2007 30. Blogοπυραμίδας συνέχεια!


Αποδέχτηκα λοιπόν κι εγώ την πρόταση-απαίτηση της φίλης μου Debby να λάβω μέρος στην Blogοπυραμίδα! Όχι πως ήθελα να το παίξω δύσκολη, απλώς δυσκολεύομαι πάντοτε να μιλάω για τον εαυτό μου...
Anyway!

1. Με διακατέχει από παιδί μια αχαλίνωτη τάση να σπεύδω να βοηθάω κόσμο! Όπου ακούσω για πρόβλημα, εγώ τρέχω να συμπαρασταθώ στη λύση του. Αυτό όμως, δεν αποβαίνει πάντοτε καλό για μένα την ίδια: πολλές φορές έχω βρει τον μπελά μου, αφού άτομα που δεν με ξέρουν καλά έχουν παρεξηγήσει αυτό τον αυθορμητισμό μου. Αλλά εγώ εκεί, μυαλό δεν εννοώ να βάλω!

2. Έχω ύψος 1,71m & σ΄όλη μου τη ζωή δεν ξεπέρασα τα 54 κιλά σε βάρος. Τους τελευταίους 6 μήνες όμως (δεν ξέρω πώς τα κατάφερα) & έφτασα τα 59 κιλά! Ο άντρας μου λέει πως τώρα είμαι ακόμα πιό κούκλα (υποψιάζομαι πως το λέει επειδή τώρα νιώθει πιό «ασφαλής»), αλλά εγώ από την ημέρα που ζυγίστηκα κοντεύω να σκάσω... Εδώ & 3-4 μέρες ξεκίνησα να κάνω με πολύ αυστηρό τρόπο δίαιτα ή καλύτερα ασιτία! Θέλω σε ένα μήνα το πολύ να έχω χάσει 7 κιλά & θα το καταφέρω, ο κόσμος να χαλάσει! Φροντίζω πάντως να τρώω πολλά φρούτα για να μην πάθω & καμμιά αβιταμίνωση. Όποιος/α ξέρει καμμιά καλή & γρήγορη δίαιτα (σε τέτοιο θέμα μπορεί να έχω πείσμα, υπομονή όμως δε διαθέτω μεγάλη), θα τον ευγνομονώ αν μου τη στείλει!

3. Ο πατέρας μου παρότι με λατρεύει, ήταν πάντοτε πάρα πολύ αυστηρός μαζί μου! Δεν έχω πάει ποτέ ημερήσια εκδρομή στο σχολείο (για πενθήμερη ούτε λόγος!) & σε σχολικό party με πήγε εκείνος μια φορά (ναι, ήταν μαζί μου όλο το βράδυ!) στην Α΄λυκείου. Κάποια στιγμή ήρθε & με ζήτησε για χορό ένας συμμαθητής μου, ο οποίος αρχικά φάνηκε πιό τυχερός από τους υπόλοιπους, αφού μ΄αυτόν με άφησε να χορέψω γιατί ο πατέρας του συμμαθητή μου τύχαινε να ήταν δάσκαλός μου στην Ε΄δημοτικού & ο δικός μου πατέρας τον εκτιμούσε ιδιαίτερα. Ωστόσο, -κρατηθείτε- μετά από 10 λεπτά περίπου κι ενώ ο ρυθμός της μουσικής είχε αλλάξει από disco (ωραίες εποχές!) σε blues, ο αχαρακτήριστος πατερούλης μου όρμηξε μαινόμενος στην πίστα κι έκανε τον καϋμένο το συμμαθητή μου, κυριολεκτικά «μαύρο» στο ξύλο, γιατί λέει «με έσφιγγε πολύ πάνω του» όταν χορεύαμε... Δε θα το πιστέψετε: ο ίδιος νεαρός πολύ αργότερα & αφού είχε τελειώσει τη Noμική ήρθε & μου έκανε Πρόταση Γάμου!!! Φυσικά δεν δέχτηκα γιατί πλέον ...είχα αλλού το μυαλό μου! Ωστόσο, παρά τα όποια παράπονά μου, τον πατέρα μου τον έχω συγχωρήσει προ πολλού. Άλλωστε, τον εκδικήθηκα...!

4. Ο πρώτος μου σύζυγος, με ζήλευε τόσο φρικτά, που κατήντησε να με χτυπάει για να μη βγω από το σπίτι...Ναι, καλά διαβάσατε! Εννοείται πως χώρισα 1 μόλις χρόνο μετά το γάμο (ευτυχώς χωρίς παιδιά ακόμη) & μάλιστα του είχα κάνει μήνυση με αρκετά ολέθριες συνέπειες για κείνον: επειδή ήταν αξιωματικός (από Ευελπίδων, άρα με μεγάλα όνειρα για καριέρα) πέρασε από Ε.Δ.Ε (ένορκη διοικητική εξέταση) κι εκτός από τη «δυσμενή» μετάθεση (Σουφλί Εύρου) του ρίξαν & 2 στερήσεις βαθμού!!! Αυτό προς γνώση & συμμόρφωση των ομοίου χαρακτήρα συναδέλφων του, γιατί όπως διαπίστωσα αργότερα, είναι πολλοί οι στρατιωτικοί που δε διστάζουν να συμπεριφέρονται το ίδιο απάνθρωπα & πρόστυχα στις καϋμένες τις συζύγους τους! Και φυσικά εγώ από τότε, ούτε να ακούσω για στρατιωτικό ...

5. Με τον τωρινό μου λατρεμένο (κυριολεκτικά!) σύζυγο, γνωριστήκαμε ενώ τυπικά είμασταν & οι δύο ακόμη μέσα σε προηγούμενους γάμους! Δηλαδή είχαμε κάνει αιτήσεις διαζυγίων, αλλά αυτά δεν είχαν ακόμη εκδοθεί! Αυτό εμάς μας έκανε να παθιαστούμε ακόμη πιό πολύ ο ένας για τον άλλο, ωστόσο σε πολύ κόσμο δεν άρεσε... Στιγμή δε μετανιώσαμε: ας πρόσεχαν!

Και μετά από αυτή την πραγματικά εκ βαθέων σύντομη εξομολόγηση, ήρθε η στιγμή που θα καλέσω κι εγώ με τη σειρά μου τους 5 επόμενους bloggers να συνεχίσουν την πυραμίδα! Λοιπόν:
Αθεόφοβος
Ηeliotypon
Alexandra
Ladybug
Coolplatanos

Και τώρα σας χαιρετώ(έχουμε & μωρό να ταίσουμε) μ΄ένα γλυκό φιλάκι!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 3:09 μμ :: 23 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τρίτη, Φεβρουάριος 13, 2007 29. Πειράζει που γιορτάζουμε;!!!


Μόλις σας παρουσίασα τον ...Θησαυρό της ζωής μου! Χρόνια Πολλά σε όλους σας! Χρόνια Καλά κι ερωτευμένα! Φυσικά & δε γιορτάζουμε μόνο σήμερα, απλά σήμερα είναι ευκαιρία να ξαναγιορτάσουμε τον Έρωτά μας!
Να είστε καλά, αγαπημένοι από τους αγαπημένους σας, χαρούμενοι, ευτυχισμένοι!
Σας φιλώ γλυκά!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 10:51 μμ :: 23 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Δευτέρα, Φεβρουάριος 12, 2007 28. Σας το είπα!










Διαλέχτε & πάρτε ποιά είμαι εγώ με τον Romeo μου! Το θέμα είναι πως εμείς κάθε χρόνο τις τιμάμε τις Απόκριες! Εσείς;;;


ΥΣ: Αυτές είναι προηγούμενων χρόνων, οι φετινές θα αργήσουν λιγάκι. Εξάλλου έπεται & συνέχεια το ερχόμενο ΣΚ. Φέτος εγώ είμαι ντυμένη διάολος & ο καλός μου πειρατής! Καλά να περνάτε! Και να μην αφήνετε ευκαιρία για χορό & διασκέδαση να πάει χαμένη γιατί η ζωή μας είναι πολύ μικρή...


Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 4:58 μμ :: 13 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Κυριακή, Φεβρουάριος 11, 2007 27. Aποκριά!


"Η λέξη Αποκριά γενικά δηλώνει ολόκληρο το χρονικό διάστημα των τριών εβδομάδων του Τριωδίου, πριν αρχίσει η περίοδος νηστείας που οδηγεί στη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα. Η περίοδος του Τριωδίου ξεκινά την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου. Η πρώτη εβδομάδα του Τριωδίου λέγεται και Προφωνή ή Προφωνέσιμη, επειδή παλιά προφωνούσαν, δηλαδή διαλαλούσαν, ότι άρχιζαν οι αποκριές. Η πρώτη εβδομάδα τελειώνει την Κυριακή του Ασώτου.
Η δεύτερη εβδομάδα λέγεται Κρεατινή ή της Κρεοφάγου. Η εβδομάδα αυτή γιορτάζεται με γλέντια και φαγοπότια χωρίς κανένα θρησκευτικό περιορισμό. Η Κυριακή της εβδομάδας αυτής, η Κυριακή της Απόκρεω, ονομάστηκε έτσι γιατί ήταν η τελευταία μέρα της κρεοφαγίας (από + κρέας) όλης της περιόδου του Τριωδίου.
Η τρίτη, τέλος, εβδομάδα λέγεται Τυρινή ή της Τυροφάγου. Από τη Δευτέρα, μια εβδομάδα πριν την Καθαρή Δευτέρα, άρχιζε η αποχή από το κρέας και επιβαλλόταν η χρήση τυριού και γαλακτερών σαν ενδιάμεση άσκηση μεταξύ κρεοφαγίας και νηστείας.
Από την Καθαρή Δευτέρα, αμέσως μετά την Κυριακή της Τυρινής, όλοι οι κανονισμοί της νηστείας επανέρχονται σε ισχύ. Ωστόσο η ελεύθερη χρήση του κρασιού μετατρέπει αυτή τη Δευτέρα σε αποκορύφωμα της αποκριάς.
Από την προτελευταία Κυριακή, την Κυριακή της Απόκρεω, πήρε την ονομασία της ολόκληρη η περίοδος των τριών εβδομάδων (από Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι Τυροφάγου) πριν από την Καθαρή Δευτέρα, πρώτη μέρα της Σαρακοστής. Όλη αυτή η περίοδος ονομάζεται λαϊκά και χωρίς μεγάλη συνέπεια "αποκριά" ή "αποκριές" ή "απόκριες", δηλαδή μέρες αποχής από το κρέας, σε αντίθεση με τη "Σαρακοστή", δηλαδή τις σαράντα μέρες νηστείας.

ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ
Τόσο για τις πόλεις όσο και για την ύπαιθρο οι απόκριες είναι περίοδος χαράς και διασκέδασης, μια χαρούμενη παρένθεση, ανάμεσα στη λατρεία του Δωδεκαήμερου, που είναι το χρονικό διάστημα μεταξύ Χριστουγέννων και Θεοφανίων, και στη νηστεία της Σαρακοστής.
Ο εορτασμός της αποκριάς στις πόλεις, γνωστός περισσότερο με την ονομασία καρναβάλι, προγραμματισμένος και τυποποιημένος, διαμορφώθηκε από την αρχή με καθαρά ψυχαγωγικούς σκοπούς, όπως το σύγχρονο Πατρινό καρναβάλι. Αντίθετα, ο παραδοσιακός εορτασμός στην ύπαιθρο διατηρεί μέρος ακόμη απ' τον παλιό μαγικοθρησκευτικό χαρακτήρα του. Με τις συνεστιάσεις και τις διασκεδάσεις που ακολουθούν τονώνει τους συγγενικούς και φιλικούς δεσμούς των κατοίκων κάθε χωριού.
Το κύριο γνώρισμα της αποκριάς αποτελούν οι μεταμφιέσεις, ανάλογα με την έμπνευση της στιγμής, τις δυνατότητες μεταμφίεσης και την παράδοση του τόπου. Πολλές φορές οι μεταμφιεσμένοι σχηματίζουν ομίλους και δίνουν υπαίθριες, κωμικού περιεχομένου, παραστάσεις με ποικίλα θέματα. Η εξωτερίκευση του κάθε θέματος και του κάθε χαρακτήρα έχει ιδιαίτερη μορφή και περιεχόμενο στενά δεμένο με την τοπική πραγματικότητα.
"
* Αυτά για την ετυμολογία της λέξεως & τα έθιμα. Εσείς τώρα φροντίστε να ντυθείτε & να ξεφαντώσετε! Γιατί το αξίζετε! Εξάλλου, πάντοτε υπάρχει χώρος για λίγη χαρά & διασκέδαση στη ζωή μας... Το ίδιο κάνω κι εγώ. Πιθανότατα θα ακολουθήσουν photos! Φιλάκια!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:05 πμ :: 16 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Δευτέρα, Φεβρουάριος 05, 2007 26. ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΕΙ & ΣΚΟΤΩΝΕΙ...


Θανάσιμες επιπτώσεις στην υγεία μπορεί να έχει η χρήση των κινητών τηλεφώνων όπως πιστοποιεί μεγάλη έρευνα του Tμήματος Bιολογίας του Πανεπιστημίου Aθηνών. H έρευνα ξεκίνησε πριν από 8 χρόνια και βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, ωστόσο οι επιστήμονες έχουν ήδη καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αλόγιστη χρήση του κινητού μπορεί να προκαλέσει από καρκίνο του ακουστικού νεύρου έως μείωση της γονιμότητας, αλλοίωση του γενετικού υλικού και επιτάχυνση του «θανάτου των κυττάρων».
Τα πειράματά μας έγιναν σε πειραματόζωα αλλά και σε καλλιέργειες ανθρώπινων κυττάρων υπό πραγματικές συνθήκες χρήσης κινητών», επισημαίνει ο επικεφαλής της έρευνας καθηγητής Kυτταρικής Bιολογίας και Pαδιοβιολογίας του Πανεπιστημίου Aθηνών Λουκάς Mαργαρίτης.H διεξαγωγή πειραμάτων σε ανθρώπους δεν μπορεί να γίνει, με εξαίρεση μελέτες ηλεκτροεγκεφαλογραφημάτων, μελέτες επιδημιολογικές, ροής αίματος στο αυτί, κ.ά. Oλες αυτές, σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουν καταδείξει επιπτώσεις από τη χρήση του κινητού τηλεφώνου στο αυτί.«Tα κινητά είναι επικίνδυνα κοντά στο σώμα (αυτί, τσέπες ενδυμάτων) και για πολλά λεπτά κάθε ημέρα και πρέπει επιτέλους να πάψει ο μύθος ότι δεν κάνουν κακό στηνυγεία μας», τονίζει ο καθηγητής.
Oι επιπτώσεις στην υγεία, όπως εξηγεί ο κ. Mαργαρίτης, εξαρτώνται από το είδος του κινητού και συγκεκριμένα από την τιμή SAR (specific absorption rate). Πρόκειται για τον ειδικό ρυθμό απορρόφησης της ακτινοβολίας που μετράται σε βατ ανά κιλό σωματικής μάζας και διαφέρει από συσκευή σε συσκευή.
Οι παράμετροι επικινδυνότητας
Aλλες παράμετροι επικινδυνότητας είναι η διάρκεια και συχνότητα της συνομιλίας, η συνολική διάρκεια (σε χρόνια) χρήσης του κινητού, η ισχύς της εκπομπής που σχετίζεται με την ποιότητα του σήματος (απόσταση κινητού - σταθμού βάσης), ο τρόπος χρήσης(απευθείας στο αυτί, hands free, blue tooth).Oπως υπογραμμίζεται στην έρευνα, εάν το κινητό τοποθετηθεί στο αυτί κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, τότε μέρος της ακτινοβολίας εισέρχεται στον εγκέφαλο και απορροφάται από τα κύτταρα του εγκεφάλου.Σε περίπτωση που το έχουμε σε κάποιο σημείο του σώματος, στην τσέπη ή το κρατάμε στα χέρια, τότε η ακτινοβολία θα απορροφηθεί από τα κύτταρα αρχίζοντας από την επιδερμίδα και προχωρώντας προς τα μέσα.«Oι επιπτώσεις και στις δύο περιπτώσεις εξαρτώνται ανάλογα με το ποιους ιστούς θα προσβάλει η ακτινοβολία, την καρδιά για παράδειγμα, ή τα γεννητικά όργανα κ.α.», τονίζει οκ. Mαργαρίτης.
Oι μελέτες της ερευνητικής ομάδας που έγιναν σε κύτταρα και σε πειραματόζωα έδειξαν μείωση γονιμότητας, επιτάχυνση της γήρανσης και τελικά της καταστροφής του κυττάρου, ανωμαλία στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, αλλά και ενεργοποίηση πρωτεϊνών που σχετίζονται με βλάβες στο DNA και ενδεχόμενη καρκινογένεση.
Eνα σημαντικό στοιχείο που προκύπτει από την έρευνα, βάσει των μετρήσεων που έγιναν στο εργαστήριο της επιστημονικής ομάδας, είναι πως οι επιπτώσεις από την ακτινοβολία του hands free και του bluetooth είναι μειωμένες έως και μηδενικές.Oμως, και στις περιπτώσεις αυτές έχει μεγάλη σημασία η θέση στην οποία τοποθετούμε το κινητό κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, αφού η συσκευή θα πρέπει να βρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον 40 εκατοστών από οποιοδήποτε σημείο του σώματος.Στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν αυτοκόλλητα τα οποία διαφημίζονται ότι παρέχουν προστασία του χρήστη από την ακτινοβολία. Όπως όμως δηλώνει ο κ. Mαργαρίτης, «οι μετρήσεις μας δεν έχουν δείξει κάτι τέτοιο».

Οι επιπτώσεις
Από τα μέχρι σήμερα διεθνή ευρήματα από έρευνες που γίνονται ολοένα και πιο εντατικές, και μάλιστα με ακτινοβολία κάτω από τα λεγόμενα «όρια ασφαλείας», στις πιθανές επιπτώσεις έχουν αναφερθεί (εκτός των πολλών άλλων συμπτωμάτων):πονοκέφαλοι, κόπωση, απώλεια μνήμης, νευρολογικές διαταραχές, δερματικές παθήσεις, υπογονιμότητα, στείρωση σε άνδρες, έλλειψη συγκέντρωσης, αϋπνίες, περιπτώσεις καλοήθους όγκου του ακουστικού νεύρου (ύστερα από τουλάχιστον 10 χρόνιαχρήσης κινητού τηλεφώνου).Aυτό φυσικά δεν σημαίνει πως όλοι όσοι χρησιμοποιούν κινητό τηλέφωνο θα εμφανίσουν κάποιο από τα συμπτώματα αυτά.
Πρόσφατες μελέτες που έγιναν στη Σουηδία και στην Aγγλία έδειξαν πως πολλοί άνθρωποι εμφανίζουν «ραδιοευαισθησία» στις ακτινοβολίες.
Ανασφαλή τα όρια για τις κεραίες
Σχετικά με την επικινδυνότητα της ακτινοβολίας που εκπέμπεται από τους σταθμούς-κεραίες βάσης των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας, κάθε χώρα μπορεί να διαμορφώσει τα δικά της«όρια ασφαλείας» λαμβάνοντας υπόψη τα όρια που έχουν προταθεί από τον Παγκόσμιο Oργανισμό Yγείας (Π.O.Y.) και την ανεξάρτητη «διεθνή επιτροπή προστασίας από τις μη ιονίζουσες ακτινοβολίες», αλλά μπορεί και πρέπει να συνεκτιμήσει τα τρέχοντα επιστημονικά δεδομένα. H διακύμανση ανάμεσα στις χώρες είναι πολύ μεγάλη.
Tο μεγαλύτερο πρόβλημα για τις κεραίες βάσης υπάρχει στα μεγάλα και πυκνοδομημένα αστικά κέντρα.«O κάθε κάτοικος έχει το δικαίωμα να μην επιβαρύνεται ούτε με 1 βολτ/μέτρο ακτινοβολίας στον χώρο που ζει και εργάζεται (εξαιρούνται οι επαγγελματικά εκτιθέμενοι) και όχι με 33 ή 45 βολτ/μέτρο που ορίζουν τα ελληνικά όρια ασφαλείας», λέει ο κ. Mαργαρίτης και συνεχίζει: «μελέτες επιδημιολογικές και πειραματικές σε κύτταρα και σε πειραματόζωα συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι η ένταση της ακτινοβολίας κινητής τηλεφωνίας κάτω απότα όρια ασφαλείας του Π.O.Y, προερχόμενη είτε από κεραίες βάσης είτε από τη χρήση των κινητών τηλεφώνων, είναι επιβλαβής».
Eιδικά για τις γραμμές μεταφοράς υψηλής τάσης έχει παρατηρηθεί πως σε κοντινή απόσταση προκαλείται παιδική λευχαιμία και πάλι σε ένταση πεδίου κάτω από τα όρια ασφαλείας.«Στο νέο νόμο (34 31/3-2-2006) θα έπρεπε να είχε γίνει μέριμνα για όλα αυτά», προσθέτει οκ. Mαργαρίτης.«Kάτι τέτοιο δεν έγινε. Aπλά ορίστηκε απόσταση ασφαλείας εγκατάστασης κεραιών (300 μέτρα) από σχολεία, βρεφονηπιακούς σταθμούς, νοσοκομεία, γηροκομεία και ψηφίστηκε μείωση της επιτρεπόμενης πυκνότητας ισχύος κατά 30% από ό,τι ίσχυε μέχρι σήμερα. Η ευθύνη είναι της Πολιτείας, που αποφασίζει για τα όρια, χωρίς να συνεκτιμήσει τα τρέχοντα ερευνητικά συμπεράσματα (1-10 βολτ/μέτρο)», καταλήγει ο κ. Mαργαρίτης.
Αλήθειες και μύθοι για τα κινητά - Παιδί και κινητό
Tα παιδιά, αλλά κυρίως οι γονείς, επιβάλλεται να ενημερωθούν πως το κινητό είναι ένας πομπός που όταν λειτουργεί εκπέμπει ακτινοβολία, σε κάποιες περιπτώσεις ιδιαίτερα μεγάλης ισχύος.Eίναι σχεδόν αδύνατο να προβλεφθεί τι θα συμβεί σε μεγάλο βάθος χρόνου αν το παιδί χρησιμοποιεί το κινητό πολλές ώρες την ημέρα, όχι απαραίτητα για να μιλά, αλλά για να στέλνει μηνύματα, εικόνες ή βίντεο, ή ακόμη για παίζει τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που προσφέρουν οι συσκευές. Σε κάθε περίπτωση, ο πομπός της ακτινοβολίας βρίσκεται στα χέρια του.Πρέπει να αποφεύγεται τελείως η χρήση του στο αυτί παρά μόνο για επείγουσες περιπτώσεις και για μικρή διάρκεια (μισό έως ένα λεπτό την ημέρα).
Η ομολογία των εταιρειών
Aκόμα και οι ίδιες οι κατασκευάστριες εταιρείες κινητών τηλεφώνων αναφέρουν στα εγχειρίδια χρήσης πως «αν πρόκειται να χρησιμοποιείτε το κινητό για μεγάλη διάρκεια, προμηθευτείτε hands free ή blue tooth»... Eμμεσα παραδέχονται ότι υπάρχει πρόβλημα. Eνα ακόμη στοιχείο που επίσης αναφέρουν τα εγχειρίδια χρήσης είναι η τιμή SAR που εκφράζει τον ρυθμό απορρόφησης της ακτινοβολίας από τα κύτταρα (βατ ανά κιλό σωματικής μάζας), όταν το κινητό βρίσκεται σε πλήρη ισχύ, (δηλαδή όταν βρισκόμαστε σε δυσμενές σημείο σήματος ή μακριά από κεραία βάσης).
Το κείμενο είναι δημοσιευμένο στη σελίδα:

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:18 μμ :: 24 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Πέμπτη, Φεβρουάριος 01, 2007 25. Ένας πιστός φίλος είναι ελιξήριο ζωής!!!



Είναι κάτι στιγμές τόσο μαύρες, τέτοιας απόγνωσης & τόσου έντονου & αβάσταχτου πόνου που κανείς δεν μπορεί να σου σταθεί... Δεν υπάρχει τότε τίποτε που να μπορεί να σε ελαφρύνει, όταν ειπωθεί ή όταν γίνει! Στέκεσαι μόνος/η πάνω σε μια γη που κουνιέται σα να γίνεται σεισμός 9 ρίχτερ προσπαθώντας από κάπου να βρεις να πιαστείς. Αλλά όλα κυλάνε κι εσύ μοιάζεις με πετραδάκι, με πούπουλο που παραπέει...
Και τότε, εκεί στην ερημιά σου & στη μαυρίλα της απόγνωσης, νιώθεις ένα χέρι να σου απλώνεται να σε στηρίξει! Ένα χέρι γεμάτο τρυφερότητα, αλλά στιβαρό ταυτόχρονα! Ακούς μια φωνή να σου μιλά γλυκά, να σε παρηγορεί, να σου λέει πράγματα τόσο απρόβλεπτα που σε κάνουν ξαφνικά να ...ξεκαρδίζεσαι. Και αυτό ήταν! Νιώθεις ξαφνικά πολύ καλύτερα, νιώθεις σα να πέρασε μια μικρή λυτρωτική αιωνιότητα από πριν λίγο που τόσο πονούσες... Γιατί ήρθε η/ο φίλος/η σου & σε τράβηξε πάνω θαρρείς, στη γη ξανά, σε έσωσε από την κατρακύλα της απόγνωσης, σου χάρισε ένα γέλιο καρδιάς, δυό λόγια ζεστά, ή έστω έναν ώμο να κλάψεις... Γιατί που να πάρει είσαι άνθρωπος τελικά (όσο κι αν παλεύεις να αποδείξεις το αντίθετο) & ναι, οι άνθρωποι κλαίνε...!

Και τώρα που όλα τέλειωσαν, που έκλαψα, που πόνεσα, που ήρθε η φίλη μου & με επανέφερε στο σήμερα (τώρα το μαύρο χθες πέρασε), τώρα που βλέπω πως όντως, η ζωή συνεχίζεται (& καλά κάνει!) θέλω να πω σε όλους τους ιερούς για μένα φίλους μου, το πιό μεγάλο Ευχαριστώ...



Debbουλίτσα, για σένα που ήσουν η ...φωνή & το χέρι!

Ένας πιστός φίλος είναι ελιξήριο ζωής,
Ekkλησιαστής
Mη βαδίζεις μπροστά μου, ίσως να μην ακολουθήσω. Μη στέκεσαι πίσω μου, ίσως να μην οδηγήσω. Να βαδίζεις δίπλα μου κι απλώς να είσαι φίλος/η μου,
Αlbert Camus (1913-1960)

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 12:49 πμ :: 22 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Παρασκευή, Ιανουάριος 26, 2007 24. Οι Μύθοι της Θερμοπυρηνικής Σύντηξης!


Οι επτά χώρες - εταίροι του σχεδίου ITER (Διεθνής Θερμοπυρηνικός Πειραματικός Αντιδραστήρας) δηλώνουν ότι η πυρηνική σύντηξη:- θα εξασφαλίσει φθηνή ενέργεια- θα καταπολεμήσει τις κλιματικές αλλαγές- θα δώσει τέλος στις συγκρούσεις που γίνονται για τον έλεγχο των περιορισμένων κοιτασμάτων ορυκτών καυσίμων.
Ξέχασαν να μας πουν ότι η γη είναι επίπεδη και ο γάιδαρος πετάει...
Με αφορμή τη χτεσινή υπογραφή της συμφωνίας από τα κράτη που θέλουν να κατασκευάσουν το νέο αντιδραστήρα (Γαλλία, ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία, Κίνα, Ν. Κορέα, Ινδία, Ιαπωνία), η Greenpeace καταρρίπτει τους μύθους της θερμοπυρηνικής σύντηξης.

Η πυρηνική σύντηξη θα εξασφαλίσει φθηνή ενέργεια
Το συνολικό κόστος του πειράματος είναι περίπου 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν το ποσό διατεθεί σε κατασκευή αιολικών πάρκων, η ενέργεια που θα παράγεται θα ηλεκτροδοτεί περίπου 7,5 εκατομμύρια νοικοκυριά. Το κόστος ενός θερμοπυρηνικού αντιδραστήρα είναι υψηλότερο και από αυτό ενός συμβατικού αντιδραστήρα. Η πυρηνική σύντηξη δεν είναι οικονομικά ανταγωνιστική

Η πυρηνική σύντηξη θα καταπολεμήσει τις κλιματικές αλλαγές
Η επιστημονική κοινότητα συμφωνεί ότι για να αντιμετωπιστούν οι κλιματικές αλλαγές, θα πρέπει να μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 80% ως το 2050.Οι υπέρμαχοι της πυρηνικής ενέργειας, στις πιο αισιόδοξες προβλέψεις τους, λένε ότι ο πρώτος αντιδραστήρας σύντηξης θα είναι σε θέση να δώσει ηλεκτρικό ρεύμα στο δίκτυο το 2050. Μάλλον όχι και τόσο καλή λύση για τις κλιματικές αλλαγές...

Η πυρηνική σύντηξη θα δώσει τέλος στις συγκρούσεις για τον έλεγχο των περιορισμένων κοιτασμάτων ορυκτών καυσίμων
Για να μπουν τα πράγματα στη θέση τους, η πυρηνική σύντηξη παράγει ραδιενεργά στοιχεία, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην κατασκευή πυρηνικού οπλοστασίου. Και αν μπορούν, τότε θα χρησιμοποιηθούν. Τόσο απλά.
Όλο το πείραμα του ITER είναι επικίνδυνο και ακριβό. Τα χρήματα πρέπει να επενδυθούν στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και στην εξοικονόμηση ενέργειας. Και οι δύο λύσεις είναι διαθέσιμες σήμερα, όχι σε 50 χρόνια.
Το κείμενο είναι δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα της Greenpeace

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:19 πμ :: 26 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Κυριακή, Ιανουάριος 21, 2007 23. Και μετά τη ...γη, τί;


Έρχεται κάποτε εκείνη η αποφράδα ώρα που όλοι μας παραδίδουμε το σώμα & το πνεύμα μας! Αφού έχουμε ζήσει ευτυχισμένα ή όχι, με αγάπη ή άνευ, πλουσιοπάροχα ή φτωχά, όλοι κάποτε καταλήγουμε. Μακάβριο θα μου πείτε το θέμα μου σήμερα, αλλά γιατί να μας τρομάζουν οι λέξεις; Ο θάνατος εξάλλου είναι κι αυτός μέσα στη ζωή, είναι η φυσική μας κατάληξη, το ξέρουμε εξαρχής πως αφού ζούμε, άρα θα πεθάνουμε κιόλας... Η ζωή περιλαμβάνει & προϋποθέτει το θάνατο!


Ωστόσο, αφού στη ζωή έχουμε δικαίωμα να επιλέξουμε το δρόμο που προτιμάμε (π.χ. της αρετής ή της κακίας) γιατί να μην έχουμε την ίδια ελευθερία & για το θάνατο; Γιατί να πρέπει να μας θάψουν; Τί παράλογος εκβιασμός είναι αυτός; Εγώ για παράδειγμα, μπορεί να μη θέλω να με θάψουν & να με φάνε τα σκουλήκια! Δικαίωμά μου δεν είναι να θέλω π.χ. να με κάψουν; Κι όχι να φυλάξουν μετά την τέφρα μου σε ένα δοχείο, αλλά να τη σκορπίσουν στον άνεμο, πάνω από τη θάλασσα που τόσο αγαπώ! Κι αν εγώ προτιμώ να πάψει το σώμα μου να υπάρχει με αυτό τον τρόπο, με ποιά λογική επιμένουν να μου επιβάλλουν το δικό τους; Όλα αυτά τα στενόμυαλα & θρησκόληπτα μου φαίνονται αδιανόητα! Πότε επιτέλους θα πάψουμε & σ΄αυτή τη χώρα να είμαστε έρμαια στις αποφάσεις κάποιων παπάδων ή πολιτικών; Αφού υποτίθεται πως έχουμε ανεξιθρησκεία, τότε γιατί προσπαθούν έμμεσα να εκβιάσουν τον κόσμο να επιλέξει τρόπους ταφής που δεν υπάρχουν σε άλλες θρησκείες;;; Τελικά, πόσο πίσω είμαστε ακόμη στη χώρα αυτή;

ΥΣ: Με συγχωρείτε εάν σας σόκαρα, απλά έναν προβληματισμό μου θέλησα να καταθέσω!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 10:03 πμ :: 43 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Σάββατο, Ιανουάριος 13, 2007 22. Tα Ζώα στην Ελλάδα...




Άκουσα τυχαία σήμερα στις ειδήσεις, πως δικάζεται στην Αγγλία ο ιδιοκτήτης ενός σκύλου ράτσας λαμπραντόρ, επειδή τον τάϊζε τόσο, ώστε το κακόμοιρο το ζωντανό έγινε υπερ-υπέρβαρο: ζυγίζει 73 κιλά με αποτέλεσμα να μην μπορεί ούτε να περπατήσει...
Και σκέπτομαι η «κακιά»: Καλά του κάνουν! Να τον κλείσουν μέσα ισόβια & να τον ταϊζουν τόσο, που να μην μπορεί αυτός μετά να περπατήσει! Τον ανεύθυνο, τον άκαρδο, το κάθαρμα!
Ξέρω, θα μου πείτε πως το παρακάνω, αλλά πιστέψτε με, όταν έδειξαν το κακόμοιρο το ζωντανό να σέρνεται με την κοιλιά που ακουμπά στο έδαφος (όσοι το είδατε, θα με καταλαβαίνετε), τρελλάθηκα. Έτσι δλδ του έδειχνε την αγάπη του;;; Τί αρρωστημένα ένστικτα πρέπει να έχει αυτός ο άνθρωπος, που τα πληρώνει τώρα το καϋμένο το σκυλάκι;;; Πώς μπορούσε να μην το λυπάται;;;

Από την άλλη όμως χάρηκα κιόλας! Γιατί τουλάχιστον, υπάρχουν κάποιες χώρες που αποδεικνύουν πως είναι ευαισθητοποιημένες απέναντι στα ζωάκια! Που έχουν θεσπίσει νόμους για την προστασία τους & τους τηρούν! Ήξερα από παλιότερα πως στην Αγγλία, εάν χτυπήσεις οποιοδήποτε ζώο με το αυτοκίνητό σου & δεν σταματήσεις να το πάς σε κτηνίατρο, διώκεσαι ποινικά!!! Και όχι τύποις μόνο, αφού οι άνθρωποι εκεί, τουλάχιστον στο θέμα αυτό είναι πολύ πιό πολιτισμένοι από εμάς & χωρίς 2η σκέψη καταγγέλλουν τον αριθμό του αυτοκινήτου όποιου τραυματήσει ζώο & φύγει, με την πολιτεία έπειτα να τον δικάζει & μάλιστα με πολύ αυστηρές ποινές!
Λοιπόν, δεν ξέρω τί κάνουν σε άλλα θέματα οι Άγγλοι, όμως στο θέμα ζώα που για τη χώρα μου αποτελεί ντροπή & αίσχος, είναι άψογοι! Μακάρι κάποτε κι εμείς να τους μιμηθούμε & να μας γίνει 2η φύση, συνήθεια & ανάγκη να προστατεύουμε αυτά τα αθώα πλάσματα, που μας δίνουν μόνον αγάπη για να λάβουν σαν ανταπόδοση από εμάς τόσες κτηνωδίες...
Γιατί στο κάτω-κάτω, ο ίδιος ο πολιτισμός μιας χώρας, φαίνεται από τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι πολίτες της στα ζώα!!!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 11:39 μμ :: 37 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Πέμπτη, Ιανουάριος 11, 2007 21. Περί απιστίας ο λόγος...


Σήμερα, όπως σας προανήγγειλα στα χθεσινά μου σχόλια, θα ασχοληθούμε με την απιστία. Άντε, γιατί πολλά ακούγονται για το φλέγον (για όλους μας φαντάζομαι) αυτό θέμα & θα ήθελα να προσπαθήσω να το απομυθοποιήσω λιγάκι!

Καταρχήν για μένα, να σας πω πως υπάρχουν 2 είδη απιστίας (& δεν εννοώ φανταστικές) ή μάλλον 2 είδη ανθρώπων που τη διαπράττουν:
1. Οι άνθρωποι που απιστούν στον/στην καλό/ή τους από συνήθεια, πεποίθηση, εκδίκηση, μόδα, αδυναμία θελήσεως, ή επειδή απλά είναι κωλοχαρακτήρες (& συγνώμη για την έκφραση, αλλά εδώ μέσα έχουμε πει να λέμε αλήθειες!). Που το κάνουν χωρίς ενδοιασμούς, που το θεωρούν μαγκιά & το περηφανεύονται κιόλας κρυφά μετά... Αυτοί για μένα είναι το θρασύδειλο είδος του συντρόφου που πάντοτε απέφευγα! Γιατί ούτε εγώ θα έκανα ποτέ στον «δικό μου άνθρωπο» τέτοιο πράγμα (όπως & δε θα ήθελα ποτέ να μου κάνει), πόσο μάλιστα έτσι αγόγγυστα!
2. Στη 2η τώρα κατηγορία, που για μένα ανήκουν οι πιό αξιόλογοι άνθρωποι, κατατάσσονται όλοι όσοι αναγκάζονται να απιστήσουν! Μή γελάτε, το πιστεύω απόλυτα! Το έχω δει να συμβαίνει & μάλιστα σε κάποια σχέση μου στο παρελθόν, λίγο έλλειψε να το έκανα κι εγώ η ίδια, μέχρι που με κατέλαβε μια ...κρίση συνειδήσεως να την πω; ηλιθιότητα να την πω (εκ του αποτελέσματος κρίνοντας); Και τα ομολόγησα στον τότε αγαπημένο μου πριν προλάβω να εμβαθύνω στη 2η, παράλληλη σχέση μου!

Την κουβέντα μας αυτή λοιπόν σήμερα, την ανοίγω για να ασχοληθούμε περισσότερο με αυτή τη 2η κατηγορία προκειμένου να «κρούσω τον κώδωνα του κινδύνου» για όσους/ες εφησυχάζουν με το να θεωρούν το ταίρι τους δεδομένο! Γιατί εδώ ανήκουν πραγματικά άνθρωποι ιδιαιτέρως συναισθηματικοί & ειλικρινείς, που αγαπούν πραγματικά & γι΄αυτό ακριβώς έχουν μεγάλη ανάγκη & καλύψεως συναισθηματικής! Άτομα με απαιτήσεις από το σύντροφό τους (όπως & από τον εαυτό τους), όχι ανασφαλή, με γνώση του τί προσφέρουν οι ίδιοι στη σχέση τους & του τί ακριβώς περιμένουν να πάρουν! Που παλεύουν για να πετύχει η σχέση, που δηλώνουν απερίφραστα στον/στην καλό/ή τους τα «θέλω» τους & περιμένουν ανάλογη συμπεριφορά & από εκείνον/η. Που όμως, όταν βλέπουν πως ο άλλος πράγματι δείχνει να τους αγαπά, αλλά όχι με τον τρόπο που εκείνοι έχουν ανάγκη (μπορεί για παράδειγμα μια τέτοια γυναίκα να περιμένει τρυφερότητα & έντονο σεξουαλικό ενδιαφέρον, αλλά ο σύντροφος να μην τα προσφέρει αυτά, παρότι κατ΄επανάλειψη του έχουν ζητηθεί!) , τότε κι αυτοί, προκειμένου να μη χωρίσουν αφού αγαπούν αλλά & αγαπιούνται, καταφεύγουν σε μια (συνήθως) σύντομη, παράλληλη σχέση... Κι από τον τρίτο άνθρωπο (που είναι πάντοτε γνώστης της όλης κατάστασης) λαμβάνουν όλα εκείνα που ο «νόμιμος» σύντροφός τους τους στερεί, είτε από αμέλεια, είτε από ανωριμότητα (πάντως όχι από έλλειψη συναισθημάτων αφού όπως είπαμε τους αγαπά)...
Αλλά αυτό το "ξεστράτισμα", δεν ξέρω κατά πόσο είναι όντως απιστία! Συνήθως σηματοδοτεί το τέλος της αρχικής σχέσης (όπως έγινε ευτυχώς για μένα, τότε στη δική μου περίπτωση), εκτός κι αν ο σύντροφος κατανοήσει τα λάθη & τις παραλείψεις του κι αλλάξει συμπεριφορά! Αυτό που ακούμε κάποιους να λένε πως «μετά το 3ο πρόσωπο που εισέβαλλε (εδώ εγώ θα κάνω σημαντική επισήμανση: ποτέ δεν εισβάλλει 3ο πρόσωπο σε μια υγιή σχέση, παρά μόνο αν εμείς του αφήσουμε χώρο, συναισθηματικά κενά για να εισβάλλει!) στη ζωή μας, η σχέση μας βελτιώθηκε, αναπτύχθηκε, προχώρησε πολύ!»

Για όλα τα παραπάνω λοιπόν αγγελούδια μου, έχετε τα αυτιά & τα μάτια σας ανοιχτά όταν σας μιλά ο/η σύντροφός σας! Όταν προσπαθεί να σας πει τα παράπονά του, εσείς μη χαζολογάτε στην TV ή στα blogs, αλλά ακούστε τα με κατάνυξη μπορώ να πω (εφόσον λέτε πως τον αγαπάτε), ούτως ώστε να προσπαθήσετε να βελτιωθείτε πριν να είναι αργά!!!
Τέλος, να σας πω πως αφενός όλα τα παραπάνω αφορούν στις μακροχρόνιες σχέσεις (γιατί στις σύντομες που ο έρωτας ξεχειλίζει, έτσι κι αλλιώς ούτε παράπονα υπάρχουν & πώς να υπάρξουν άλλωστε, αφού όταν είμαστε μέσα στην καψούρα βουτηγμένοι τα δίνουμε όλα χωρίς 2η σκέψη!) & πως αφετέρου φυσικά (& ευτυχώς!) υπάρχουν & οι άνθρωποι που νιώθουν & είναι αυστηρά μονογαμικοί, δεν προτίθενται σε καμμία περίπτωση να «την κάνουν» στο ταίρι τους & παραμένουν πιστοί, ήσυχοι με τη συνείδησή τους & αιώνιοι λάτρεις της αγάπης! Σ΄αυτούς τους τελευταίους, καλώς ή κακώς, νομίζω πως ανήκω κι εγώ...
Ελπίζω να σας προβλημάτισα, έστω λιγάκι, Σας φιλώ γλυκά, περιμένοντας τις ειλικρινείς σας απόψεις για το θέμα!

Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 6:05 μμ :: 20 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

20. Προς τους blogers του Wordpress:

Για κάποιο άγνωστο λόγο, εδώ & 2 εβδομάδες περίπου, δεν μπορώ να σας αφήσω σχόλιο (ακούς heliotypon & Θεία Λένα;)! Άν μπορείτε να κάνετε κάτι, φροντίστε το!
Φιλιά

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:28 πμ :: 2 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Δευτέρα, Ιανουάριος 08, 2007 19. Λίγη αυτοκριτική μας χρειάζεται!


Δεν είμαι τίποτα παραπάνω από μια νέα μανούλα, σύζυγος & εργαζόμενη! Που κουράστηκε να ακούει & να κάνει πως δεν ακούει! Κριτική από όλους & για όλα. Κριτική για όσα κάνουμε, για όσα δεν κάνουμε ακόμη & γι΄αυτά που θέλουμε να κάνουμε... Από γονείς, συγγενείς πάσης φύσεως, φίλους, γνωστούς, άγνωστους, από όλους. Μα επιτέλους!

Ας κοιτάξει ο καθένας να κερδίσει τη δική του ζωή, να τη διαμορφώσει όπως εκείνος θέλει & ας πάψουν όλοι να ασχολούνται με τους άλλους! Στο κάτω-κάτω κανείς δεν έχει το αλάνθαστο, αλλά & κανείς δε δικαιούται να παραβλέπει τα δικά του χάλια & να ασχολείται μόνο με τις ζωές των άλλων!
Μην κρίνετε για να μην κριθείτε....!


ΥΣ: Και δε μιλάω φυσικά για κριτική που απευθύνεται σε πράξεις δικές μας που έχουν αντίκτυπο στις ζωές των άλλων (αυτή θα τη δεχόμουνα)! Αναφέρομαι στο γελοίο, φτηνό, ανούσιο, απαράδεκτο (για να μην πω & χειρότερα) κουτσομπολιό! Αυτή τη μάστιγα της απανταχούσας ελληνικής κοινωνίας που μόνο ενοχλητική μπορεί να γίνει για τον αποδέκτη & να γελοιοποιήσει το δημιουργό της...! Αυτή που τόσο τη μισώ (& πιστέψτε με, μισώ ελάχιστα πράγματα)...

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 12:59 μμ :: 30 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Κυριακή, Ιανουάριος 07, 2007 18. Eκείνη κι εγώ...!


Πράγματα Που Έμαθα Από Τη Μητέρα Μου :


1. Από τη μητέρα μου έμαθα να εκτιμώ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΚΟΠΟ."Αν είναι να σκοτωθείτε, πηγαίνετε έξω. Μόλις τελείωσα το καθάρισμα."

2. Από τη μητέρα μου έμαθα την ΘΡΗΣΚΕΙΑ."Προσευχήσου να βγει ο λεκές από το χαλί."

3. Από τη μητέρα μου έμαθα ΛΟΓΙΚΗ."Επειδή το είπα, για αυτό."

4. Από τη μητέρα μου έμαθα ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΛΟΓΙΚΗ."Αν πέσεις από την κούνια και σπάσεις τον λαιμό σου, δεν έχει βόλτα το απόγευμα."

5. Από τη μητέρα μου έμαθα ΕΙΡΩΝΕΙΑ."Αν δεν σταματήσεις να κλαις, θα σε δείρω και θα έχεις για τι να κλάψεις."

6. Από τη μητέρα μου έμαθα για το φαινόμενο ΤΗΣ ΟΣΜΩΣΗΣ."Κλείσε το στόμα σου, και φάε το φαγητό σου."

7. Από τη μητέρα μου έμαθα για τα ΑΚΡΟΒΑΤΙΚΑ."Κοίτα πόσο βρώμικος είναι ο αυχένας σου!"

8. Από τη μητέρα μου έμαθα για τα ΚΑΙΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ."Το δωμάτιό σου δείχνει σαν να πέρασε ανεμοστρόβιλος."

9. Από τη μητέρα μου έμαθα για την ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ."Σου το χω πει ένα εκατομμύριο φορές. Μην υπερβάλλεις!"

10. Από τη μητέρα μου έμαθα για τον ΚΥΚΛΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ."Εγώ σε έφερα σε αυτόν τον κόσμο, και μπορώ να σε γυρίσω πίσω."

11. Από τη μητέρα μου έμαθα για την ΖΗΛΕΙΑ."Υπάρχουν εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο που δεν έχουν τους υπέροχους γονείς που έχετε εσείς."

12. Από τη μητέρα μου έμαθα για τις ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ."Καλά, κάτσε να φτάσουμε σπίτι."

13. Από τη μητέρα μου έμαθα ΙΑΤΡΙΚΗ."Αν δεν σταματήσεις να αλληθωρίζεις, τα μάτια σου θα μείνουν έτσι για πάντα."

14. Από τη μητέρα μου έμαθα ΠΑΡΑΨΥΧΟΛΟΓΙΑ."Φόρεσε το πουλόβερ σου. Νομίζεις πως δεν ξέρω πότε κρυώνεις;"

15. Από τη μητέρα μου έμαθα ΧΙΟΥΜΟΡ."Όταν κόψεις τα γυμνά σου πόδια πάνω στα βράχια, μην έρθεις τρέχοντας σε μένα."

16. Από τη μητέρα μου έμαθα ΠΩΣ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ."Αν δεν τρως τα λαχανικά σου, δεν θα μεγαλώσεις ποτέ σου."

17. Από τη μητέρα μου έμαθα ΓΕΝΕΤΙΚΗ."Είσαι ίδιος ο πατέρας σου."

18. Από τη μητέρα μου έμαθα για την ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜΟΥ."Κλείνε και καμιά πόρτα. Θα νομίζουν ότι γεννήθηκες σε σταύλο."

19. Από τη μητέρα μου έμαθα ΣΟΦΙΑ."Όταν θα φτάσεις στην ηλικία μου, θα καταλάβεις."

ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ:Από την μητέρα μου έμαθα ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ."Μία μέρα θα κάνεις και συ παιδιά, και ελπίζω να είναι ακριβώς σαν κι εσένα!"


Εκτός όμως από Όοοοοολα τα παραπάνω, μου δίδαξε & τη δύναμη της Αγάπης της αληθινής, της ανιδιοτελούς, της παντοτινής!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΟΥΛΑ,

Σ΄ ΑΓΑΠΩ!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 2:16 πμ :: 12 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τετάρτη, Ιανουάριος 03, 2007 17. Αριθμολογικά ...Νούμερα!

Μετά από μια σχεδόν ολονύκτια (αυτό παθαίνω πάντοτε όταν καταπιάνομαι με κάτι: παθιάζομαι) διαδικτυακή έρευνα πάνω στο τί είναι επιτέλους αυτή η πολυσυζητημένη πλέον αριθμολογία ή αριθμοσοφία ή ακόμη & αριθμολεξία, κατέληξα στο ίδιο συμπέρασμα που εξαρχής υποψιαζόμουνα:
Πως δεν είναι τίποτα περισσότερο από το καινούριο τρυκ κάποιων εξυπνάκηδων για να «τα παίρνουν» από τους αφελείς & ευκολόπιστους μοιρολάτρες! Και να γιατί:

· Καταρχήν γιατί υπάρχουν τεράστιες διαφορές στη φιλοσοφία & τις βασικές αρχές των ιδίων αυτών .....................σχολών ! Έτσι:
1. Οι αριθμοί που «κρύβονται» πίσω από κάθε γράμμα του αλφαβήτου (& δεν ασχολήθηκα μόνο με το ελληνικό αλλά & το καθορισμένο ως διεθνές πλέον, δλδ το Αγγλικό) δεν συμπίπτουν σε όλες τις σχολές! Σε κάποιες για παράδειγμα για να καταλήξεις σε πρόγνωση ή συμπέρασμα υπολογίζεις το γράμμα «Ι» του ονόματός σου στην άθροιση ίσο με τον αριθμό 1, σε κάποιες άλλες ίσο με τον αριθμό 1050 & σε κάποιες ακόμη ίσο με τον αριθμό 25!...
2. Σε άλλους οι σημαντικοί αριθμοί για την πορεία της ζωής ενός ανθρώπου είναι ο αριθμός που καταλήγει κανείς αθροίζοντας μόνο (βάση αντιστοιχιών & πινάκων που εκείνοι σου δίνουν για τα γράμματα) τα γράμματα του ονοματεπώνυμου του ατόμου, σε κάποιους άλλους αθροίζοντας & τους αριθμούς της ημερομηνίας γέννησης & σε άλλους προσθέτοντας & το άθροισμα των ψηφίων της χρονιάς της οποίας η πρόβλεψη σε ενδιαφέρει (πχ για το 2007 = 2+0+0+7+9)!...
Υπάρχουν δε διαφορές ακόμη & μεταξύ των πρώτων σχολών αφού στην άθροιση των στοιχείων του ονόματος άλλοι θεωρούν σα βάση το όνομα της βάπτισης & ΜΟΝΟ αυτό ενώ άλλοι το χαϊδευτικό όνομα του καθενός αφού υποτίθεται πως αυτό επειδή τον ακολουθεί μια ζωή τον έχει χαρακτηρίσει !...
3. Αφού πλέον μετά κόπων & βασάνων έχεις καταφέρει να καταλήξεις στα υποτιθέμενα δικά σου νούμερα που ορίζουν τη ζωή & το πεπρωμένο σου (άλλες σχολές τα έχουν ονομάσει «ψυχικό αριθμό», άλλες «αριθμό του πεπρωμένου», άλλες «αριθμό της καρδιάς» & η εφευρετικότητα ανά σχολή στη ονοματοδοσία των αριθμών αυτών είναι μεγάλη!) ξαφνικά ανακαλύπτεις με έκπληξη πως ούτε καν στα συμπεράσματα δεν συμφωνούν! Σε άλλους π.χ. το 3 είναι ο Τέλειος αριθμός ενώ σε άλλους το 5 ή το 8 & πάει λέγοντας! Σε κάποιους οι προγνώσεις για τον αριθμό 2 για παράδειγμα είναι οι πλέον δυσοίωνες αφού σημαίνουν θάνατο ενώ σε κάποιες άλλες είναι ο αριθμός της απόλυτης καλοτυχίας που θα σε ακολουθεί για όλη σου τη ζωή!...

· Έπειτα, γιατί όπως ανακάλυψα σε διάφορα Forums, οι ίδιοι αυτοί «μυημένοι» (έτσι αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται!) διαφωνούν φοβερά μεταξύ τους περί του ονόματος της «επιστήμης»(!!!) τους (αν δλδ θα πρέπει να είναι αριθμολογία ή αριθμοσοφία ή αριθμολεξία), περί της καταγωγής της (άλλοι, οι αρχαιοελληνολάτρεις της υπόθεσης, δηλώνουν περήφανοι πως τα καλά κρυμμένα μυστικά τους έχουν τις ρίζες τους στον μέγα Πυθαγόρα ενώ άλλοι πως είναι εβραϊκής προελεύσεως αυτή η απόλυτη γνώση & υπάρχουν πάλι & οι τρίτοι που μάχονται περί της αραβικής τους γεννέσεως ), ακόμη & για τον τρόπο χρήσης της εν λόγω γνώσης (ισχυρίζονται δλδ οι μεν πως πρόκειται για σύστημα υπολογισμού που καταδεικνύει μονάχα το χαρακτήρα του ατόμου & μέχρι εκεί αφού τα υπόλοιπα θα είναι απλές συμπτώσεις, ενώ άλλοι πως φυσικά & μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να εξάγουμε & μάλιστα με βεβαιότητα συμπεράσματα για το μέλλον αυτού, δλδ για προγνώσεις!). Κατά τα άλλα πρόκειται περί «Μεγάλης & Ανυπέρβλητης Επιστήμης, ίσως τη μητέρα όλων των επιστημών»...!

Το μόνο κοινό σημείο όλων αυτών των αγυρτών είναι οι στόχοι τους:
· Να εξαπατήσουν όσο γίνεται περισσότερο κοσμάκη, να πείσουν για τα μεγαλεπίγραφα ψέματά τους, έτσι ώστε να κονομήσουν (από την αγορά των βιβλίων τους, από τις διαδικτυακές καταθέσεις για προβλέψεις, ακόμη & από τις επισκέψεις των αφελών στα «κέντρα» τους, που για μένα δεν είναι τίποτα παραπάνω από καφενεία!) οι ίδιοι & να μπορούν μετά να τα πίνουν παρεούλα «εις υγείαν των κορόιδων»...!
Γι΄αυτό λοιπόν γλυκά μου φιλαράκια, Φυλαχθείτε! Το ενδιαφέρον του ανθρώπου για την πορεία της ζωής του & για το μέλλον του είναι διαχρονικό, απασχόλησε & θα απασχολεί & για όσο θα υπάρχουν απελπισμένοι, μοιρολάτρες, άνθρωποι με μειωμένη αυτοπεποίθηση, πάντοτε θα ξεφυτρώνουν καινούριες μόδες περί μελλοντολογίας & προγνώσεων που για να τις κάνουν πιό ενδιαφέρουσες & πιό «πιασσάρικες» θα μας τις διοχετεύουν αλειμένες με μια γερή δόση υποτιθέμενου αποκρυφισμού & μυστηρίου! Εσείς όμως που & κριτική ικανότητα έχετε & ανάγκη καμμία δεν τους έχετε (όλους αυτούς τους διακεκριμένους & «επιστημονικά» κατηρτησμένους πλέον κομπογιαννίτες!!!), απαξιώστε με επιμονή & εξυπνάδα τις & καλά φιλοσοφίες (αμπελοφιλοσοφίες έπρεπε να τις λένε) τους & γελάστε με το θράσος τους να τολμούν να υποτιμούν τόσο τη νοημοσύνη μας! Εξάλλου αν υπάρχει κάτι που σίγουρα μακραίνει τη ζωή μας, αυτό είναι οπωσδήποτε το γέλιο!
Φιλάκια σε όλους & σε όλες!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 11:14 πμ :: 22 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Σάββατο, Δεκέμβριος 30, 2006 16. H Αρκούδα...


«
Οι δρόμοι της πρωτεύουσας ολοστόλιστοι για τις γιορτές του Δεκέμβρη, την τελευταία Κυριακή του έτους παρουσιάζουν ένα θέαμα πολύ ενδιαφέρον με τον κόσμο που έχει βγει από τα σπίτια του για να προλάβει τα τελευταία ψώνια. Τα πρωτοχρονιάτικα τρίγωνα των μικρών τραγουδιστών στα κάλαντα χαλούν τον κόσμο, σμίγοντας με τις φωνές των μεγάλων. Οι προθήκες των καταστημάτων φωτολουσμένες, δείχνουν προκλητικά όλα τα κομψοτεχνήματα, όλες τις λιχουδιές, όλα τα είδη των παιχνιδιών, κάθε τί που κάνει τη ζωή διασκεδαστική, όμορφη, απολαυστική!
Η ευθυμία & το κέφι απλώνονται παντού. Από τις λαϊκές συνοικίες με τα μικρά μαγαζιά, ως τα αριστοκρατικά μέγαρα, όπου το πιάνο, το ραδιόφωνο & η ορχήστρα δίνουν τον τόνο της μουσικής που προτιμούν εκείνοι που διασκεδάζουν. Σε μια μικρή πλατεία τριγυρισμένη από λαϊκά καφενεία, ένα πλήθος παιδιά & περίεργοι είχαν συγκεντρωθεί γύρω από μια μεγάλη αρκούδα που χόρευε, έκανε τούμπες, έβγαζε άναρθρες φωνές & ξαπλωνόταν χάμω, σε κωμικές στάσεις.
Τα σχόλια έδιναν & έπαιρναν γύρω της:
-Κοίτα τί τεχνικά μιμείται την αρκούδα!
-Θαρρείς πως είναι πραγματική!
-Και κάνει κάτι τούμπες ο άτιμος!
Ο άνθρωπος που διασκέδαζε τον κόσμο κρυμμένος μέσα στο τομάρι της αρκούδας, αφού έκανε χίλια δυό γυμνάσματα, πήρε από το τραπεζάκι του καφενείου ένα πιατάκι & άπλωσε το χέρι του για να ζητήσει μια πληρωμή για τους κόπους του.
Πολλοί σκορπίστηκαν αμέσως σαν να είδαν κανένα όπλo να τους προτείνεται... Άλλοι έριξαν με συμπάθεια ένα δεκάλεπτο ή ένα πενηντάλεπτο μέσα στο πιάτο του μασκαρεμένου.
-Αυτή η ζητιανιά μέσα στο εορταστικό κλίμα δε μου αρέσει καθόλου! έλεγε κάποιος επιδεικτικά.
-Ακούς εκεί, είπε μια ροδαλή κυρία, να μας πουλάει & την ευθυμία του ακόμα!
Ένας γεροντάκος που έδωσε πρόθυμα 2 euros , ψιθύρισε σιγά:
-Έ, ... ποιός ξέρει!...
Ο άνθρωπος-αρκούδα πήρε το δρόμο του & ξωπίσω του ακολουθούσαν όλα τα παιδιά της γειτονιάς με φωνές, γιουχαϊσματα & ζήτω! Μερικά μάλιστα έπιασαν & τον πετροβόλισαν απάνθρωπα.
-Ντροπή! Ψιθύρισε ο γέρος. Και τα κοίταξε με τρόπο επιβλητικό τόσο που ντράπηκαν αληθινά & σκόρπισαν αμέσως.
Ο ήλιος είχε δύσει πίσω από τις κορυφές των βουνών. Το κρύο του Δεκέμβρη άρχισε να γίνεται τσουχτερό, τώρα που χάθηκε η χρυσή θαλπωρή & ο κόσμος βιαστικός τρύπωσε μέσα στα σπίτια ή στα κέντρα διασκεδάσεως. Η αρκούδα δεν είχε πια θεατές. Τράβηξε σ΄ένα παλιό δρομάκο & χώθηκε μέσα στις λαϊκές συνοικίες. Ήταν βράδυ πια. Ο άνθρωπος-αρκούδα γλίστρησε ανάμεσα σε στενούς δρομάκους, πλησίασε μια μικρή παράγκα ξύλινη, άνοιξε την πόρτα & μπήκε.
Στο φως μιας καντήλας κάποια γυναίκα καθισμένη πλάϊ στο κρεββατάκι ενός μικρού, χλωμή, πικραμένη, γύρισε & τον κοίταξε με μάτια θολά. Εκείνος ξεκούμπωσε την προβιά & λευτέρωσε το κεφάλι του. Ήταν ένας άνθρωπος κουρασμένος από τη ζωή με γκρίζα μαλλιά. Είχε τη σφραγίδα του πόνου στο μέτωπο.
-Πώς πέρασε το παιδί; Είπε.
-Ο πυρετός του έπεσε. Ζήτησε & να φάει... απάντησε εκείνη μελαγχολικά.
Ο άντρας βύθισε το χέρι στην τσέπη του & της έδωσε τα κέρματα.
-Νά, πάρε του γάλα... & ψωμί ... κάτι έβγαλα σήμερα ... πάρε λίγο γάλα περισσότερο να πιούμε όλοι. Είμαι τόσο κουρασμένος!...
Η γυναίκα τυλίχτηκε σ΄ένα παλιό σάλι & βγήκε τρεχάτη & χαρούμενη.
Εκείνος έπεσε κατάκοπος σε μια καρέκλα, πλάϊ στο χλωμό αγγελούδι τους που κοιμόταν ανίδεο για τη δυστυχία της ζωής...
......................................................»

Τουλάχιστον εμείς οι μεγάλοι που ξέρουμε αυτή την πλευρά της ζωής, ας μην ξεχνάμε όλα αυτά τα πονεμένα πλάσματα! Ας θυμόμαστε πως τα 5 euros που για μας δεν είναι ούτε 2 πακέτα τσιγάρα, για κάποιο ανήμπορο & φτωχό άνθρωπο είναι το φαγητό του...!

Καλή χρονιά σε όλους εσάς τους φίλους μου, που ξέρω πως θα βοηθήσετε ο καθένας με τον τρόπο του & όσο μπορεί για να περάσουν τουλάχιστον καλή Πρωτοχρονιά κι άλλοι άνθρωποι!
Σας φιλώ!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 5:47 μμ :: 16 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Παρασκευή, Δεκέμβριος 22, 2006 15. Να περάσετε Τ Ε Λ Ε Ι Α !




Γλυκά μου φιλαράκια,
Εύχομαι για τις γιορτές που φτάνουν σε όλους & στον καθένα προσωπικά την πραγμάτωση των ομορφότερων επιθυμιών του!
Είμαι ήδη σε διακοπές (ζηλεύετε;) Αθήνα, Λάρισα, Θεσσαλονίκη γι΄αυτό & υπήρξε αυτή η καθυστέρηση στα σχόλια & στο νέο μου post (σας παρακαλώ να με συγχωρήσετε)! Δε θα λείψω πολύ (σας το υπόσχομαι) & να είστε σίγουροι πως μου λείπετε ήδη...
Σας φιλώ γλυκά & σας εύχομαι από την καρδιά μου ό,τι καλύτερο!
PS: Η 2η φωτό είναι animated & έπρεπε να αλλάξει αλλά ο Μr Beta αρνείται κατηγορηματικά να το καταλάβει, γι΄αυτό βλέπετε 2 φορές την ίδια... Απλώς δείχνει πως η κυρία είναι ο/η Άγιος Βασίλης & σας φέρνει ένα σάκκο με δώρα!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:01 μμ :: 23 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τρίτη, Δεκέμβριος 12, 2006 14. Προβληματισμοί ανδρών & όχι μόνο!


Eίχα κάποτε (πριν 8 χρόνια) ένα φίλο, γνωστό δημοσιογράφο στην πόλη που ζω -ομολογουμένως μέγα λάτρη του γυναικείου φύλου- ο οποίος μου έλεγε πως υπάρχουν δύο κατηγορίες γυναικών: οι γυναίκες-μάνες & οι γυναίκες-Χίτλερ! Το άτομο είχε όντως κάνει διατριβή πάνω στο θέμα γυναίκα αφού ήταν αμετανόητα εργένης (& απ΄ότι ξέρω είναι ακόμη). Εννοούσε λοιπόν, πως οι γυναίκες που δεν έχουν μάθει να μιλούν γλυκά στο σύντροφό τους, να τον νιάζονται, να είναι τρυφερές μαζί του, αυτές δεν μπορούν εύκολα να στεριώσουν σε μια ουσιαστική σχέση, ακριβώς γιατί ο ανδρικός πληθυσμός αυτό έχει ανάγκη & περιμένει από΄μας, στοργή & χάδι!
Για την 1η κατηγορία γυναικών (τις αγαπημένες του), μιλούσε πάντα με έναν απίστευτο θαυμασμό & εκτίμηση! Έλεγε πως «Αυτές οι γυναίκες αξίζουν τα πάντα», γιατί αυτές είναι που δεν είναι πραγματικά εγωίστριες, που ξέρουν να εκτιμούν τον άντρα που έχουν δίπλα τους, που είναι αρκετά έξυπνες για να εκφράζουν την αγάπη τους, ακόμα & τις αντιθέσεις τους με γλύκα, τρυφερότητα & ...ζεστές πραγματικά αγκαλιές. Μία-δύο τέτοιες γυναίκες που είχε γνωρίσει «στα νειάτα» του (είναι κάπου 10 χρόνια μεγαλύτερός μου) τις αναπολούσε με απίστευτη πίκρα γιατί «δεν μπόρεσε τότε λόγω του νεαρού της ηλικίας» του να τις εκτιμήσει & τις έχασε... Και ακριβώς γι΄αυτό αποφάσισε να μην παντρευτεί, όχι ποτέ, αλλά αν δεν μπορέσει να ξαναβρεί μια τέτοια γυναίκα! Γιατί είναι λέει, σπάνιο είδος στην εποχή μας & δυσεύρετο...

Δεν ξέρω αν έχει δίκιο ή άδικο, ξέρω όμως πως πράγματι, γύρω μου σήμερα βλέπω πάρα πολλές νέες κοπέλες απόλυτες, φρικτά εγωίστριες, ψιλο-αναίσθητες, που το μόνο που τις ενδιαφέρει είναι να βρουν μια «καλή» δουλειά & ένα «δημιουργημένο» σύζυγο!!! Γυναίκες-Barbie αλλά που έχουν χάσει θαρρείς τη γυναικεία τους υπόσταση, που συμπεριφέρονται σχεδόν υστερικά & εντελώς εγωκεντρικά, σα να είναι οι ίδιες το κέντρο του σύμπαντος. Που δεν τις νιάζει αν με τη συμπεριφορά τους πληγώσουν το σύντροφό τους & τον διώξουν μακριά τους, γιατί ξέρουν (ακριβώς επειδή είναι λιγάκι εμφανίσιμες) πως με μεγάλη ευκολία την επομένη κιόλας θα τον έχουν αντικαταστήσει!
Και απορώ! Κι αναρωτιέμαι: μα πώς είναι δυνατόν; Πώς έχουμε «μεταλλαχτεί»έτσι; Εμείς που γεννάμε παιδιά αγάπης, εμείς που η φύση μας έχει προικίσει με τόση ομορφιά & χάρη, να έχουμε «αλλοιωθεί» εσωτερικά τόσο δραματικά; Δεν μπορούν όλες αυτές οι θλιμμένες (όχι θλιβερές γιατί κι αυτές θύματα της εποχής μας είναι) εκπρόσωποι του γυναικείου φύλου να ανακαλύψουν μέσα τους την αληθινή γυναίκα, να τη χειραγωγήσουν & να την αναδείξουν;
Γυναίκα πράγματι, δε σημαίνει χάδι, τρυφερότητα, νάζι, αγκαλιά & γλύκα; Δε βλέπουν πως αν καταφέρουν να ανακτήσουν τη χαμένη τους θηλυκότητα (γιατί για μένα θηλυκότητα δε σημαίνει απλώς φοράω μια φουστίτσα μινιατούρα ή ένα καυτό μπουστάκι!) τότε οι ίδιες θα καταλήξουν πιό ευτυχισμένες & πιό ολοκληρωμένες; Γιατί να θέλουν να μένουν προσηλωμένες σε τόσο λάθος πρότυπα με αντίτιμο να χάνουν την ουσία της ίδιας τους της ζωής;

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 4:20 μμ :: 30 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Πέμπτη, Δεκέμβριος 07, 2006 13. Eγώ κι Εσύ...


Αναρωτιέμαι τί είναι αυτό που ψάχνουμε τελικά όλοι μας από το/την σύντροφό μας... Καθότι γυναίκα, μιλάω καθαρά από τη «γυναικεία» πλευρά, αλλά θα μου είναι ιδιαίτερα ευχάριστο (& χρήσιμο) να ακούσω & αντρικές απόψεις επί του θέματος.
Προσωπικά, είμαι δύσκολη! Όχι στις αποφάσεις, στις επιλογές. Δε συμβιβάζομαι με πολλά πράγματα στο χαρακτήρα του άλλου, το ίδιο αυστηρή είμαι όμως & με τον εαυτό μου! Γι΄αυτό & πάντοτε έλεγα στους (ομολογουμένως ελάχιστους) συντρόφους μου πως «δίνω πολλά αλλά ζητάω & πολλά»! Καλώς ή κακώς...
Καταρχήν δεν ανέχομαι σε καμμία περίπτωση τη βία! Σωματική ή λεκτική (το ίδιο μου κάνει) την απεχθάνομαι. Τί να το κάνω να μου ζητάς μετά συγνώμη, αν πριν με έχεις τόσο υποβιβάσει σαν άνθρωπο; Σέβομαι τον εαυτό μου, σέβομαι εσένα που έχω δίπλα μου, το ίδιο απαιτώ κι από σένα. Είμαι λάτρης λοιπόν των πράων & τρυφερών ανθρώπων.
Έπειτα, εκτιμώ ιδιαίτερα το χιούμορ στον άντρα που θέλει να σταθεί πλάι μου! Θεωρώ μεγάλο πλεονέκτημα να μπορεί ο άλλος να με κάνει να γελώ. Με το γέλιο, τη χαρά, λύνονται πολλά προβλήματα σε μια σχέση. Και σε στιγμές κρίσης ακόμη, με την αστεϊστικη διάθεση ανοίγουν πόρτες.
Το ψέμα με εξοργίζει. Δεν είμαι μπαμπούλας, ξέρεις πως μπορώ να κατανοήσω πολλά, πες μου την αλήθεια, όποια κι αν είναι αυτή! Σκέψου πόσο εύκολο θα είναι & σε μένα να σε γεμίσω ψέματα, θα σου άρεσε;
Με εξοργίζουν επίσης οι εγωιστικές-φαλλοκρατικές απόψεις! Σαφώς το ίδιο, αρνούμαι & το φεμινισμό! Τί σημαίνει «εγώ είμαι άντρας» ή «εγώ είμαι γυναίκα»; Και οι δύο άνθρωποι είμαστε, ισότιμα μέλη αυτής της σχέσης & οι δύο θα πρέπει να προσφέρουμε με όλες μας τις δυνάμεις στην οικογένεια. Εργάζομαι & εργάζεσαι, άρα μαζί θα κάνουμε & όλες τις δουλειές του σπιτιού! Και οι δύο κουρασμένοι επιστρέφουμε, άρα, εφόσον θέλουμε να φάμε θα πρέπει να μαγειρέψουμε, εφόσον θέλουμε καθαρά & σιδερωμένα ρούχα θα πρέπει να το φροντίσουμε, κι αν θέλουμε καλό sex, από μας εξαρτάται να κάνουμε! Μαζί! Ούτ΄εγώ να τα περιμένω όλα από σένα, ούτ΄εσύ από μένα.
Τέλος, περιμένω απ΄το αγόρι μου (ασχέτως ηλικίας) να με υπολογίζει & να με νιάζεται! Να ενδιαφέρεται ν΄ακούσει τους προβληματισμούς μου, τις σκέψεις μου, ακριβώς όπως κάνω κι εγώ για κείνον. Να τον ενδιαφέρει η άποψή μου, να θέλει να μου πει μια καλημέρα απ΄το τηλέφωνο, να μου κάνει ένα καλό μασάζ όταν πονά η πλάτη μου.
Και φυσικά, να με θέλει! Τίποτα δεν μπορεί να πάει καλά στη σχέση μας, αν δε φτιάχνεται όταν με βλέπει, αν δεν τον ποθώ όταν τον βλέπω. Δεν μου αρέσει να κρύβομαι πίσω απ΄το δάχτυλό μου, οπότε ξέρω, πως για να ανθεί μια ερωτική σχέση οφείλω (κι εγώ κι εκείνος) να φροντίζω να είμαι θελκτική απέναντί του. Όλα τα προβλήματα φαντάζουν μικρότερα μετά από καλό sex!
Αυτά! Τα ολίγα! Που Δόξα στον (όποιο) Θεό, τα βρήκα στο πρόσωπο του λατρεμένου μου "Romeo" (& τον ευχαριστώ πολύ γι΄αυτό)!
Εσείς; Τί π ρ α γ μ α τ ι κ ά περιμένετε & θέλετε από τον/την σύντροφό σας; Ξέρετε; Τί μετράει για σας πολύ; Έχετε κάνει την αυτοκριτική σας;..
Σας φιλώ γλυκά!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 2:28 μμ :: 39 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τρίτη, Δεκέμβριος 05, 2006 12. Για ζωόφιλους μόνο!





Από το στόλισμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου ενός φίλου!
Καλός ο "κάτττης" έτσι; Θεώρησε τον εαυτό του στολίδι κι αφού οι υπεύθυνοι τον ξέχασαν, είπε να στολίσει το δεντράκι μόνος του!!!
Φιλιά σε όλους!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 7:17 μμ :: 17 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Κυριακή, Δεκέμβριος 03, 2006 11. Χριστουγεννιάτικα στολίδια!

















Επειδή είμαι άτομο που δεν ανέχεται την ασυνέπεια,
επειδή είπα χθες στην An-lu & στη Debby πως θα σας δείξω photos από το χθεσινό στόλισμα του σπιτιού μου, γι αυτό ...! Η πιατέλα με τη γαλοπούλα είναι από την περσινή μου μαγειρική, ενώ ο λευκός, γαλανομάτης κούκλος είναι ο γάτος μου ο Αngelo!
Σας φιλώ γλυκά!

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 12:40 πμ :: 32 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Παρασκευή, Δεκέμβριος 01, 2006 10. Σ Τ Ο Λ Ι Σ Α ! ! !

Καλημέρα!
Καλό μας μήνα!
Καλά Χριστούγεννα να περάσουμε!

Μόλις τελείωσα το στόλισμα του σπιτιού μου! Και έγινε "κούκλα" (ακόμα πιό κούκλα δλδ) το σπίτι! Ένα τεράστιο δέντρο, εντελώς διαφορετικό από τα συνηθισμένα, "ολοζώντανο" αλλά φυσικά & ψεύτικο, χιονισμένο! Είναι ολόιδιο με αληθινό έλατο, με βελόνες που βάζεις στοίχημα πως είναι αληθινές, τόσο, που σχεδόν ...μοσχοβολά το σαλόνι ρετσίνη! Και γεμάτο "χιόνι" χοντρό που λαμπυρίζει κιόλας!
Μπάλες μεγάλες από λευκά πούπουλα που θυμίζουν μεγάλες χιονόμπαλες! Μπάλες γυάλινες, διάφανες που ιριδίζουν! Γυάλινα "καραμελωτά" κόκκινα με άσπρο, πολύ μεγάλα, ...χορταστικά! Μπάλες μυστηριώδεις, σε χρώμα ασημί σκούρο, του αιματίτη, που όσο ανεβαίνουν προς την κορυφή του έλατου, μικραίνουν σε μέγεθος! Φιόγκοι μεγάλοι, διπλοί, από πορτοκαλί οργάντζα έξω & καφέ σατέν κορδέλα μέσα! Ένας φιόγκος στα ίδια χρώματα αλλά τεράστιος, στην κορυφή!
Στο χώρο διάσπαρτα ξωτικά: λευκά με ασημί, πανέμορφα, "φατσούλες"! Ένας Άη-Βασίλης σκαρφαλωμένος στο φωτιστικό! Κι άλλος ένας κάθεται πάνω στο μπουφέ! Στο τραπέζι του σαλονιού μια τεράστια καφέ σκούρα πιατέλα, ένα εξάγωνο, λευκό, πάλι τεράαααστιο κερί, τριγύρω της καφέ "κλωνάρια δέντρου" γεμάτα με ασημί στρογγυλάκια (μούσμουλα;) κι όλα αυτά μέσα σ΄ένα μεγάλο, λευκό, πουπουλένιο στεφάνι! Στη γωνία, πάνω στο μονόχρωμο καφέ τάπητα, δίπλα στο ανάκλιντρο μια δέσμη "ρίζες" γεμάτες πορτοκαλί φωτάκια "ψείρες"! Και ο Άγγελος ψηλός, με οπτικές ίνες που αλλάζουν μαγικά χρώματα, στα λευκά, πάλι πουπουλένια φτερά του, μας κοιτάζει πάνω από το τραπέζι της τραπεζαρίας, ανάμεσα από τα 2 κρυστάλλινα κηροπήγια με τα λευκά κεριά στο άρωμα της βανίλιας!
Ούφ! Κουράστηκα πολύ αλλά όλα έγιναν σχεδόν μαγικά! Μεταμορφώθηκαν! Και μαζί μ΄αυτά, το ίδιο θα επιδιώξω να συμβεί & σε΄μας, στις καρδιές μας! Το ίδιο εύχομαι & σε σας!
Σας λατρεύω,
Μαρία.

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 1:56 πμ :: 17 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Δευτέρα, Νοέμβριος 27, 2006 9. Υπάρχουν Άνθρωποι;

Η ιστορία που θα σας πω έχει χαρακτεί στο νου & στην καρδιά μου με χρώματα σκούρα, ανεξίτηλα... Ταξίδεψα πριν χρόνια για δουλειές (στήναμε ένα ασύρματο δίκτυο σε αντικριστά νησιά) σε ένα μικρό νησί του Αιγαίου. Γνώρισα λοιπόν εκεί μία πολύ εύπορη οικογένεια, που όμως, αποτελείται μόνο από ...αδέρφια! Είναι όλοι τους ηλικιωμέοι, αδερφοί & αδερφές, ανύπαντροι. Ένας μόνο έχει «παραστρατήσει» κατά τα λεγόμενα των υπολοίπων, παντρεύτηκε & απέκτησε παιδάκια, κι αυτόν τον θεωρούν «μαύρο πρόβατο». Ζούνε όλοι τους πλουσιοπάροχα, ντύνονται με πανάκριβα ρούχα, ταξιδεύουν συχνότατα στο εξωτερικό «για λόγους δουλειάς & υγείας κάποιες φορές», τα σπίτια-αρχοντικά τους, όπως & τα μαγαζιά τους, που όλο & πληθαίνουν, τα έχουν εξοπλίσει με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Είναι δε, κατά τα φαινόμενα & άνθρωποι «του Θεού»: πηγαίνουν ανελιπώς στους ναούς, έχουν μάλιστα φτιάξει & ένα μικρό εκκλησάκι ψηλά σε μια βουνοκορφή του νησιού!
Οι άνθρωποι αυτοί λοιπόν, που θέλουν να φαίνονται καλόκαρδοι , ευσπλαχνικοί & ιδιαίτερα ελεήμονες, διατηρούν μια πολύ επικερδή αλυσίδα καταστημάτων, η οποία ανθεί & εξαπλώνεται σε όλο & περισσότερα νησιά! Απασχολούν δε στην επιχείρησή τους αυτή, & άτομα νεαρής ηλικίας (ανύπαντρα κι αυτά φυσικά), αλλά με σοβαρά προβλήματα νοητικής στέρησης... Ένα νεαρό, τον Π. ο οποίος μάλιστα είναι «φτυστός» στην εμφάνιση με τον ένα εκ των αδερφών-ιδιοκτητών της επιχείρησης & μια κοπέλα, η οποία αν ήξερε η καημένη να φροντίζει τον εαυτό της & να καλλωπίζεται, θα ήταν πανέμορφη! Τον Π. που είναι καλόκαρδο & γεροδεμένο παλικάρι, τον έχουν εκπαιδεύσει & διεκπεραιώνει αγόγγυστα όλες τις σκληρές, άχαρες & βαριές εργασίες που πρέπει να γίνουν καθημερινά στο μαγαζί, ενώ την κοπέλα την έχουν για να τους εξ-υπηρετεί κυρίως, στις δουλειές του σπιτιού. Τους πλένει, σιδερώνει, σκουπίζει & καθαρίζει τα σπίτια & τις αυλές τους, τη στέλνουν για τα απαραίτητα ψώνια της ημέρας, είναι ουσιαστικά η «παραδουλεύτρα» της οικογενείας. Φυσικά για το νόμο, νομίζω πως κανείς εκ των δύο αυτών ψυχών δε θα φαίνεται σαν υπάλληλός τους. Τους συμπεριφέρονται δε ιδιαιτέρως ειρωνικά, τους σαρκάζουν ολημερίς, γελάνε & σπάνε πολλή πλάκα μαζί τους, ενώ αυτά τα άμοιρα, γιατί ουσιαστικά για παιδιά πρόκειται αφού το μυαλουδάκι τους είναι μυαλό μωρού παιδιού, όχι μόνο δεν είναι σε θέση να καταλάβουν τους εμπαιγμούς τους, αλλά τους σέβονται & τους αγαπούν κιόλας...
Κάποια στιγμή που καθήσαμε με το συνεργάτη μου σε διπλανό προς την παραπάνω επιχείρηση καφενεδάκι, μαζεύτηκαν γύρω μας οι ντόπιοι ως περίεργοι γείτονες (το σύνηθες στις μικρές κοινωνίες) για να μάθουν τί ακριβώς κάναμε εκεί. Πάνω λοιπόν στη συζήτηση κι ενώ μας είχε πλησιάσει με την ίδια περιέργεια & η σύζυγος του καφετζή, αναφέραμε τα 2 αυτά παιδιά που τα «λυπόντουσαν» οι πελάτες μας (έτσι ακριβώς μας είχαν πει οι ίδιοι!) & τους κάνουν την «τιμή» κάθε Κυριακή να τους δίνουν ένα πιάτο φαγητό στο αρχοντικό τους (αυτός είναι άλλωστε & ο μισθός τους!!!). Τότε εκείνη, η σύζυγος του ιδιοκτήτη του καφενείου, έξαλλη & αηδιασμένη, μας ξεστόμισε το γνωστό σε όλους εκεί, αλλά ολοκληρωτικά αναπάντεχο για μας: ο Π. είναι γιος ενός από τους αδερφούς-πελάτες μας, που τον είχε κάνει κάποτε με την επίσης γυναίκα με νοητική στέρηση-μητέρα του & φυσικά δεν την παντρεύτηκε ποτέ! Η δε κοπέλα-υπηρέτρια είναι η νυν ερωμένη του ιδίου, που της υπόσχεται εδώ & χρόνια, πως κάποια στιγμή, όταν θα το επιτρέπουν τα οικονομικά του(!!!), θα την παντρευτεί! .....................................................

Κεραυνός να είχε πέσει πάνω μου, δε θα ένιωθα έτσι... Δεν έχω ακόμη & σήμερα λόγια να περιγράψω τα αισθήματά μου για τους «ανθρώπους» αυτούς: φρίκη, αηδία, αποτροπαιασμός, οργή, ... Και όλη αυτή την κτηνωδία, τη γνωρίζει φυσικά όλη η μικρή κοινωνία του νησιού, όλοι εκεί ξέρουν & απλώς σιωπούν....
Την επομένη, έχοντας τελειώσει τη δουλειά μου, έφυγα από το πανέμορφο & γραφικό κατά τα άλλα νησάκι & δε θέλω ποτέ πια να ξαναπάω εκεί! Φοβάμαι μη ξαναδώ τα ίδια γλυκύτατα πρόσωπα των παιδικών αυτών ψυχών, που με κοίταζαν ικετευτικά σαν κάτι να ζητάνε από μένα. Μήπως μπορούσα εγώ να τους χαρίσω τη λύτρωσή τους...
Ξέρω πως εγώ, δεν μπορώ να κάνω τίποτα για τους δύο αυτούς αγγέλους αφού δε θα είμαι σε θέση να αποδείξω τίποτε, όμως δε θα πάψω ποτέ να νιώθω τύψεις για την ανικανότητά μου αυτή! Και θα αναρωτιέμαι πάντοτε: οι ντόπιοι, που ξέρουν το ανοσιούργημα αυτό που διαπράτεται εις βάρος τέτοιων ανήμπορων ατόμων για τόσα πολλά χρόνια, που το ζουν καθημερινά, πως μπορούν να κοιμούνται τα βράδυα ;;;;;
Υπάρχουν τελικά σήμερα, Άνθρωποι;

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 12:13 μμ :: 36 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Πέμπτη, Νοέμβριος 23, 2006 8. Υπάρχουν Πνεύματα;

Σκοτεινά δρομάκια, μαύρη ιστορία & ζοφεροί θρύλοι! Εδιμβούργο, μία από τις παλαιότερες & ομορφότερες πόλεις της Σκωτίας.Το κάθε σοκάκι & κτίριο έχει τη δική του μοναδική &, μερικές φορές, τρομακτική ιστορία.
Ένα από τα ιστορικά σοκάκια του Εδιμβούργου, είναι το Mary King’s Close, ένα στενό πέρασμα που ενώνει 2 μεγαλύτερους δρόμους & στο οποίο υπήρχαν κατοικίες, μαγαζιά & ταβέρνες. Το εντυπωσιακό με το συγκεκριμένο «close» είναι ότι είναι σκαμμένο μέσα σε ένα «λοφάκι» & εκεί υπήρχαν πολυόροφα σπίτια (οι κάτοικοι του Εδιμβούργου αντιμετώπιζαν μεγάλο πρόβλημα στέγασης), όπου πολλές οικογένειες έβρισκαν κατοικία.
Όλα κυλούσαν ομαλά σ΄αυτή τη γωνιά του Εδιμβούργου μέχρι το καλοκαίρι του 1646 οπότε ενέσκηψε επιδημία πανούκλας. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο η πόλη είχε κυριευτεί από αρουραίους που μετέδιδαν τη βουβωνική πανώλη, με «κέντρο επιχειρήσεων», κατά τα φαινόμενα το Mary King’s Close. Το συμβούλιο της πόλης χρειάστηκε τότε να πάρει μέτρα για να περιορίσει την εξάπλωση της ασθένειας. Έτσι, αποφασίστηκε να σφραγίσουν ζωντανούς μέσα στο Mary King’s Close όλους τους κατοίκους του (πιθανότατα φορείς της ασθένειας) ώστε να περιοριστεί η εξάπλωση της πανώλης. Πάνω από 500 άτομα θάφτηκαν ζωντανά μέσα στο στενό.
Όταν ξανάνοιξε το Mary King’s Close, πολλοί άνθρωποι άρχισαν να αναφέρουν ότι έβλεπαν πνεύματα & άκουγαν ήχους κάθε φορά που περνούσαν από εκεί. Αυτό κίνησε την περιέργεια διαφόρων ερευνητών, που κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι είναι στοιχειωμένο.
Η πιό δημοφιλής ιστορία είναι της μικρής Annie, που πέθανε εγκλωβισμένη μέσα στο στενό την περίοδο της επιδημίας. Λέγεται ότι το θλιμμένο πνεύμα της εμφανίζεται σε ένα δωμάτιο του σπιτιού της & ψάχνει την πάνινη κούκλα που της είχαν χαρίσει οι γονείς της τα τελευταία της Χριστούγεννα. Χιλιάδες επισκέπτες αφήνουν σ΄αυτό το δωμάτιο κούκλες, σοκολάτες, γλυκά & χρήματα, θέλοντας να απαλύνουν λιγάκι τον πόνο της Annie.
Δεν γνωρίζουμε αν η Annie είναι πλέον χαρούμενη, αν άφησε αυτό το σοκάκι για να ξανασμίξει με τους δικούς της ύστερα από 350 χρόνια ή αν η ιστορία αυτή είναι πραγματική. Ωστόσο, δύο πράγματα είναι σίγουρα: Άν υπάρχουν φαντάσματα που «δένονται» σ΄αυτόν τον κόσμο εξαιτίας κάποιου τραγικού γεγονότος, τότε πιθανώς να βρίσκονται & στο Mary King’s Close.
Η ιστορία της μικρής Annie έχει συγκινήσει χιλιάδες ανθρώπους & οι δωρεές που συγκεντρώνονται στο δωμάτιό της δίνονται στο Ίδρυμα Φίλων Άρρωστων Παιδιών (Sick Kids Friends Foundation) που βοηθά χιλιάδες μικρούς ασθενείς κάθε χρόνο.

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 6:00 μμ :: 27 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Τρίτη, Νοέμβριος 21, 2006 7. Νύχτες με τον εχθρό μου...

Το post που θα σας διηγηθώ σήμερα είναι η ιστορία κάποιων πολύ προσφιλών μου προσώπων, επιβεβαιωμένη & από τις 2 πλευρές:

Κάποτε ερωτεύτηκαν κι αγαπήθηκαν αληθινά & παράφορα. Ευτύχησαν να παντρευτούν & να αποκτήσουν 2 παιδιά. Μέχρι που μια μέρα, εκείνη, από υπερβολική ζήλεια θεώρησε πως ο σύντροφός της διατηρούσε παράλληλη σχέση. Είχε πολλές & σοβαρές ενδείξεις, πως κάποια άλλη γυναίκα (γνωστή της) είχε μπει στη ζωή του. Του έκανε μεγάλη σκηνή μπροστά σε φίλους τους & στα παιδιά. Έκανε λάθος! Εκείνος δεν τη συγχώρησε ποτέ. Όφειλε να τον ήξερε καλύτερα, έπρεπε να γνώριζε καλά πόσο πολύ την αγαπούσε. Δεν είχε το δικαίωμα να τον προσβάλλει κατ΄αυτόν τον τρόπο!
Δε χώρισαν, αλλά ποτέ πια δεν ξαναγίναν όπως πριν. Η ζωή τους μετατράπηκε σε κόλαση από τους καβγάδες, τις κόντρες, τα νεύρα. Ειρωνίες & ξεσπάσματα οργής γέμιζαν την κάθε τους μέρα, με επανειλημμένες αναφορές στον καβγά εκείνον. Δεν υπήρχαν πλέον όμορφες στιγμές, υπήρχε μόνο πόλεμος. Επέμεναν να μη χωρίζουν «για τα παιδιά»! Αυτά τα παιδιά που οι ίδιοι πλήγωναν καθημερινά & ανελέητα με την κυκλοθυμική πλέον συμπεριφορά τους. Εκείνος κάποια στιγμή άρχισε να πίνει & αργότερα έπαθε έμφραγμα & κατέληξε. Εκείνη οδηγήθηκε από τα σπασμένα της νεύρα σε ψυχιατρική κλινική. Τα παιδιά;;;

Γιατί δε θα ήταν καλύτερα & για τα παιδιά εάν είχαν χωρίσει πολιτισμένα & συνέχιζαν από κοινού να τα φροντίζουν; Οι δικές τους ζωές δε θα είχαν ίσως σωθεί, εάν είχαν τη σύνεση να τις διαφυλάξουν με ένα διαζύγιο, από όλα τα επόμενα ψυχοφθόρα χρόνια; Τελικά, ο λόγος που δε χώρισαν ήταν όντως τα παιδιά, ή μήπως ήταν οι δικές τους ανασφάλειες μπροστά σε ένα νέο ξεκίνημα; Με ποιό δικαίωμα αποφάσισαν να τα δηλητηριάζουν καθημερινά, με το πρόσχημα πως δεν ήθελαν να τα πληγώσουν με το διαζύγιο;
Δεν είναι καλύτερο ένα ευτυχισμένο διαζύγιο, από ένα δυστυχισμένο γάμο;
...............................................................

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 12:44 μμ :: 8 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Κυριακή, Νοέμβριος 19, 2006 6. Δάνεια & Κάρτες ...

Πριν 4 ή 5 χρόνια αποκτήσαμε με το σύντροφό μου την πρώτη μας πιστωτική κάρτα! Τί ήταν αυτό το μαγικό πλαστικό πραγματάκι; Ακόμη δεν ξέραμε ακριβώς, αλλά λίγο η μόδα, λίγο οι πιέσεις των τραπεζικών που σε κάθε μας συναλλαγή μας προέτρεπαν να «μας κάνουν τη χάρη» να μας εκδόσουν & μια κάρτα, «έτσι, για την ευκολία μας», τελικά δεν το πολυσκεφτήκαμε & συμπληρώσαμε (με χαρά κιόλας!) τα έντυπα...
Από τότε εκδώσαμε άλλες 3-4 κάρτες, πήραμε (πάλι για την ευκολία μας) & 2 καταναλωτικά «δανειάκια» & σήμερα, που εδώ & 2 χρόνια ζητήσαμε από τις τράπεζες να μην τις ανανεώσουν γιατί θέλαμε να τις κλείσουμε (κρατήσαμε μόνο μία για ώρα ανάγκης, που την αφήνουμε πάντα στο σπίτι όταν πάμε για ψώνια) ακόμα πληρώνουμε το ...τίμημα της ανωριμότητας & του υπερκαταναλωτισμού μας!!!
Οι πιστωτικές κάρτες (όπως & κάθε συναλλαγή τελικά, πλην των καταθετικών, με τράπεζες) είναι μεγάλη παγίδα! Στην αρχή γεμίζεις με αυτές τις ειδικές θήκες του πορτοφολιού σου, κυκλοφορείς χαρούμενος (για την «εξυπνάδα» σου...) στα μαγαζιά & ψωνίζεις, χαίρεσαι όταν βλέπουν οι άλλοι το όμορφα στολισμένο μ΄αυτές πορτοφόλι σου, ψιλοκομπάζεις που «νά, εσύ έχεις & τόσες κάρτες» & δώστου οι τράπεζες σου ανεβάζουν το πιστωτικό σου όριο χωρίς να σε ρωτήσουν, αφού το έχεις αποδεχθεί στα ψιλά γραμματάκια που ποτέ δεν διαβάζεις πριν υπογράψεις! Κι έρχεται μια μέρα, που εκεί που αρχικά πλήρωνες 20€ / μήνα για τη μία σου κάρτα, ξαφνικά συνειδητοποιείς έντρομος & κατάπληκτος, πως καλείσαι πλέον για χάρη αυτής σου της «εξυπνάδας» να καταθέτεις ούτε λίγο ούτε πολύ ένα μισθό / μήνα στις διάφορες τράπεζες, έτσι, για να τις ευχαριστήσεις που σε διευκόλυναν!
Καλά να πάθεις! Δεν ήξερες, δε ρώταγες; Ποιός χαρίζει σήμερα χρήματα; Πώς είχες την «πολλά» εσφαλμένη εντύπωση πως οι τράπεζες είναι κοινοφελή ιδρύματα, που σκοπό τους έχουν τη δική σου εξυπηρέτηση; Μεγάλοι τοκογλυφικοί οργανισμοί είναι με στόχο το δικό τους πλουτισμό & τίποτε παραπάνω! Σου δίνουν 5 αλλά σου παίρνουν 105... Αγοράζεις π.χ. πράγματα αξίας 1000 euros & τελικά τα πληρώνεις 2000 euros! Πληρώνεις & πληρώνεις, & δώστου τόκοι & τόκοι υπερημερίας & άλλοι τόκοι, κι εσύ ποτέ δεν εξοφλάς...
Γιατί είχες την αφέλεια, ή αν θέλετε την κομπορρημοσύνη να δεχτείς την «εξυπηρέτηση» που τόσο απλόχερα ...σου πρόσφεραν αυτοί οι καταπληκτικοί τραπεζικοί υπάλληλοι, που δουλειά τους είναι να πείσουν τους ανυποψίαστους να εκδώσουν κι άλλες κάρτες ή να πάρουν κι άλλα δάνεια! Χώρια που σήμερα δε χρειάζεται καν να επισκεφθείς εσύ μια τράπεζα για να αποκτήσεις κάρτα: σε βρίσκουν οι έξυπνοι συνεργάτες τους, διάφορες ιδιωτικές εταιρείες συμβεβλημένες με τους τραπεζικούς οργανισμούς. Σε παίρνουν τηλέφωνο (δεν υπάρχει επιλογή, σε όλους τους καταχωρημένους αριθμούς στον τηλεφωνικό κατάλογο παίρνουν!), σου «χαρίζουν» μιά κάρτα σε ένα site στο Internet, στην TV, σε ένα περιοδικό που έπεσε στα χέρια σου, ΠΑΝΤΟΥ! Γιατί έτσι αυτοί κερδίζουν τρελλά από το δικό σου πορτοφόλι που συνεχώς αδειάζει!
Γι αυτό κουκλιά μου, ΑΡΝΗΘΕΙΤΕ! Αρνηθείτε χωρίς καθόλου σκέψη την υποτιθέμενη γενναιοδωρία τους, δεν είναι ευκολία για σας, αλλά καλοστημένη παγίδα (το ξαναλέω)! Ένας έξυπνος τρόπος για να μας τα παίρνουν «με το γάντι»! Αρνηθείτε πριν μείνετε χωρίς ακίνητα, χωρίς σπίτι, οικόπεδο ή αυτοκίνητο! Οι τράπεζες δεν αστειεύονται! Και 500€ αν τους χρωστά μόνο, αλλά δεν μπορείς πια να τα δώσεις, θα προβούν σε κατάσχεση, έπειτα σε στημένο πλειστηριασμό (αν δηλαδή το σπίτι σου αξίζει π.χ. 200.000€ αυτοί θα το δημοπρατίσουν για 100.000€ & θα το αγοράσουν δικοί τους άνθρωποι...!) & εσύ θα μείνεις με τις κλεισμένες πια κάρτες σου, σε ένα κατά τα άλλα άδειο πορτοφόλι...!
Φιλιά πολλά!
PS: ελπίζω να μη σας ψυχοπλάκωσα Κυριακάτικα! Αλλά από την άλλη, καλύτερα να σας στεναχωρήσω σήμερα εγώ, όσο προλαβαίνετε ακόμη να γλιτώσετε την κατηφόρα... Όσο για τις μεταφορές υπολοίπων, ΝΑΙ, συμφέρουν συνήθως, αρκεί μην υπογράψετε (διευκρινήστε το!) πως μαζί με τη μεταφορά, θέλετε & 2-