<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6390298327134530354\x26blogName\x3dRomeo+%26+Juliet\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://romeo-juliett.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del_GR\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://romeo-juliett.blogspot.com/\x26vt\x3d9095072211815822498', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>
Romeo & Juliet
Παρασκευή, Απριλίου 04, 2008 71. Ένα τελευταίο ...αφιερωμένο εξαιρετικά!


Παρότι σταμάτησα εδώ & λίγο καιρό να γράφω στο παρόν blog, ωστόσο επέστρεψα για να ανεβάσω ένα τελευταίο post που έπρεπε να το είχα γράψει νωρίτερα.

Όφειλα λοιπόν πιό πριν να είχα αφιερώσει ένα (τουλάχιστον) post στον αγαπημένο μου Στυλιανό, στο σύζυγο-σύντροφό μου, στον άνθρωπο που με στηρίζει πάρα πολύ σε ό,τι κι αν κάνω! Αυτός ο καταπληκτικός άνθρωπος, είναι για μένα χωρίς υπερβολή τα πάντα στη ζωή μου (ακόμη & μετά τη γέννηση του παιδιού μας & παρά τη λατρεία που της έχω). Από την ημέρα που τον πρωτοείδα ένιωσα πως είχα απέναντί μου τον μεγάλο έρωτα της ζωής μου κι έτσι ακριβώς νιώθω 10 ολόκληρα χρόνια τώρα! Ακούω τα βράδυα την ανάσα του (& το ροχαλητό του ακόμη) & νιώθω πόσο πολύ τον Αγαπώ τις στιγμές που σκέπτομαι με αγωνία μην τυχόν πάθει ποτέ τίποτε... Μυρίζω τη μυρωδιά του & με εξιτάρει πάντοτε το ίδιο, με αγγίζει & με τρελλαίνει!

Αλλά δεν είναι μόνο η σαρκική επιθυμία που νιώθω γι΄αυτόν τον άνθρωπο ολοζώντανη τόσα χρόνια τώρα, είναι πολλά παραπάνω... Από την ημέρα που τον γνώρισα κατάφερε να με αλλάξει με έναν τρόπο σχεδόν μαγικό! Η ηρεμία του, το χιούμορ του, η διπλωματία του, η καλοσύνη του, όλα του με έχουν επηρεάσει απίστευτα, με έχουν κάνει να θέλω να του μοιάσω (τόσο τον θαυμάζω!) & ειλικρινά πιστεύω πως πολλά από αυτά που είμαι εγώ σήμερα σαν άτομο, του τα χρωστώ...

Ο Στυλιανός μου είναι για μένα πολλά περισσότερα από όσα ονειρεύτηκε νομίζω ποτέ γυναίκα να βρει στον καλό της: δεν είναι μόνο ο σύζυγός μου, είναι ο εραστής μου (& νομίζω πια πως θα παραμείνει για πάντα), το φιλαράκι μου (γελάμε απίστευτα οι δυό μας),o Ροδίτης Θεός Μου που εξαιτίας του απαρνήθηκα την πόλη μου, την οικογένειά μου, τους φίλους μου, το σπίτι μου & δεν το μετάνιωσα ποτέ, είναι ο σοφός & πανέξυπνος καθοδηγητής μου!!! Σε όλες τις δύσκολες καταστάσεις ξέρει ακριβώς τί να κάνει για να τις ξεπεράσουμε, σε όλα τα διλήμματα βρίσκει την πιό σωστή λύση & είναι πάντοτε ακούραστος, πάντοτε υπερδραστήριος, βράχος σωστός! Δεν υπερβάλλω καθόλου αν πω, πως χωρίς εκείνον εγώ είμαι μισή: είναι οι φτερούγες μου για να μπορώ να επιχειρώ διάφορα, είναι η δύναμή μου, η καρδιά μου...

Λατρεμένε μου Στυλιανέ Σ΄ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μέσα από την καρδιά μου για όλα όσα μου προσφέρεις & σου ζητώ ειλικρινά συγνώμη αν κάποιες φορές σε στεναχωρώ. Θέλω ακόμη να σου πω πως πραγματικά είσαι ο άγγελός μου, το άλλο μου μισό & πως νιώθω απίστευτα τυχερή που βρεθήκαμε εμείς οι δύο σ΄αυτή τη ζωή!!! Μακάρι να είσαι πάντοτε καλά για να μπορώ κι εγώ να είμαι καλά...
Φιλιά Αγάπης σου δίνω!
Το Μαράκι Σου.-



*Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη με κινητό γι΄αυτό δεν είναι ολοκάθαρη.

Ετικέτες


Posted by ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ :: 4:40 μ.μ. :: 12 comments

Post / Read Comments

---------------oOo---------------